DRUKUJ
 
Modlitwa - Lectio Divina
 


Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia



XXIV Niedziela Zwykła, rok A

17 września 2017 r.

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.


Złość i gniew są obrzydliwościami, których trzyma się grzesznik. Tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana, On grzechy jego dokładnie zachowa w pamięci. Odpuść przewinę bliźniemu, a wówczas, gdy błagać będziesz, zostaną ci odpuszczone grzechy. Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów? Sam, będąc ciałem, trwa w nienawiści, któż więc zyska dla niego odpuszczenie grzechów? Pamiętaj o rzeczach ostatecznych i przestań nienawidzić – o rozkładzie ciała, o śmierci, i trzymaj się przykazań! Pamiętaj o przykazaniach i nie miej w nienawiści bliźniego – o przymierzu Najwyższego, i daruj obrazę! 

(Syr 27,30-28,7)

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"


W ramach sportowej rywalizacji funkcjonuje powiedzenie, że „niewykorzystane szanse się mszczą”. Rzeczywiście, niekiedy tak bywa, że to się sprawdza. Mędrzec Syrach jednak uświadamia nam, że to, co być może w sporcie sprawdza się niekiedy, to w relacjach ludzkich sprawdza się zawsze. W tym wypadku niewykorzystane szanse, okazje do przebaczenia, pojednania z bliźnim a w rezultacie trwanie w stanie chęci odwetu czy zemsty mogą doprowadzić do zmierzenia się z zemstą samego Pana Boga, bo „tego, kto się mści, spotka pomsta od Pana”. Autor natchniony przypomina więc, że dopóki człowiek stąpa po ziemi, nie powinien marnować okazji, aby przebaczyć, darować temu, kto wobec niego zawinił: „Odpuść przewinę bliźniemu...”. Oczywiście, nie chodzi o przebaczenie niejako automatyczne, od razu, natychmiast, choć z Bożą pomocą i to może się wydarzyć, udać, powieść. Pan wie, że człowiek skrzywdzony potrzebuje czasu, aby uruchomić i do końca przeprowadzić proces przebaczenia, darowania krzywd. Ważne, aby taki proces podjął w swoim sercu.

Czy jestem człowiekiem przebaczenia? Czy nie marnuję okazji, aby przebaczyć, darować wyrządzone krzywdy? Czy zamiast przebaczenia, darowania nie szukam zemsty, odwetu? Czy pamiętam, że kiedy przebaczam, sam mogę liczyć na to samo ze strony Pana Boga, gdyż „człowiek, który żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia”? Czy zdaję sobie sprawę, że wezwanie do przebaczenia znajduje się w Przykazaniach, że wypływa ono też z Przymierza jakie łączy mnie z Najwyższym? Czy mam świadomość tego, że kiedy przebaczam, naśladuję samego Pana?

Pomodlę się o to, aby Pan umocnił w moim sercu zdolność przebaczania, darowania krzywd.

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

On odpuszcza wszystkie Twoje winy
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby,
obdarza cię łaską i zmiłowaniem... 
(Ps 103,3-4)

IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia


***
 

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2017