logo
Piątek, 22 czerwca 2018 r.
imieniny:
Pauliny, Sabiny, Tomasza, Jana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 
Piąta Niedziela Wielkiego Postu, rok B

 
Nowy lekcjonarz: Jr 31, 31-34; Ps 51 (50), 3-4. 12-13. 14-15 (R: por. 12a); Hbr 5, 7-9; J 12, 26a; J 12, 20-33;
 
Stary lekcjonarz: Jr 31, 31-34; Ps 51, 3-4. 12-13. 14-15; Hbr 5, 7-9; J 12, 26; J 12, 20-33;
[fioletowy kolor szat]


PIERWSZE CZYTANIE (Jr 31,31-34)
Nowe przymierze

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza.
 
Pan mówi: „Oto nadchodzą dni, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem judzkim nowe przymierze. Nie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich władcą, mówi Pan.
Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercu. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi narodem.
I nie będą się musieli wzajemnie pouczać mówiąc jeden do drugiego: «Poznajcie Pana». Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie, mówi Pan, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał”.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 51,3-4.12-13.14-15)

Refren: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste.

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *
w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość. 
Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *
i oczyść mnie z grzechu mojego. 

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste *
i odnów we mnie moc ducha. 
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *
i nie odbieraj mi świętego ducha swego. 

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia *
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym. 
Będę nieprawych nauczał dróg Twoich *
i wrócą do Ciebie grzesznicy.

DRUGIE CZYTANIE (Hbr 5,7-9)
Chrystus stał się sprawcą zbawienia wiecznego

Czytanie z Listu do Hebrajczyków.
 
Bracia:
Chrystus głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił gorące prośby do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.
A chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 12,26)


Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną; 
a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. 

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

EWANGELIA (J 12,20-33)
Ziarno, które wpadłszy w ziemię obumrze, przynosi plon obfity

Słowa Ewangelii według świętego Jana.
 
Wśród tych, którzy przybyli, aby oddać pokłon Bogu w czasie święta, byli też niektórzy Grecy. Oni więc przystąpili do Filipa, pochodzącego z Betsaidy Galilejskiej, i prosili go, mówiąc: „Panie, chcemy ujrzeć Jezusa”. Filip poszedł i powiedział Andrzejowi. Z kolei Andrzej i Filip poszli i powiedzieli Jezusowi.
A Jezus dał im taką odpowiedź: „Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto miłuje swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec.
Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny. Nie, właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, uwielbij imię Twoje”.
Wtem rozległ się głos z nieba: „I uwielbiłem, i znowu uwielbię”. Tłum stojący usłyszał to i mówił: „Zagrzmiało!” Inni mówili: „Anioł przemówił do Niego”. Na to rzekł Jezus: „Głos ten rozległ się nie ze względu na Mnie, ale ze względu na was. Teraz odbywa się sąd nad tym światem. Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony. A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie”.
To powiedział zaznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Jan Fisher, biskup i św. Tomasz More
 
męczennicy

Św. Jan Fisher urodził się w roku 1469, był studentem, a potem profesorem i kanclerzem uniwersytetu w Cambridge. Jako biskup Rochester odznaczał się duchem pokuty oraz gorliwością w obronie wiary katolickiej przed protestantyzmem. Już w więzieniu został mianowany kardynałem.

Św. Tomasz More urodzony w Londynie w roku 1478, z wykształcenia prawnik o wszechstronnym zainteresowaniu humanistycznym, angielski mąż stanu i pisarz polityczny, był człowiekiem głęboko pobożnym, o wielkiej dobroci i mądrości. Był wzorowym mężem i ojcem czworga dzieci. Został kanclerzem Henryka VIII. lecz zrezygnował z tej godności sprzeciwiając się rozwodowi króla i jego polityce kościelnej.

Obaj Święci zostali z rozkazu króla uwięzieni i straceni w roku 1535 z powodu odmowy uznania zwierzchnictwa króla nad Kościołem angielskim. Jan Fisher zginął 22 czerwca, a Tomasz More 6 lipca.

jutro: św. Edeldredy

wczoraj
dziś
jutro