logo
Niedziela, 17 grudnia 2017 r.
imieniny:
Jolanty, Łukasza, Olimpii, Floriana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 
Piątek. Dzień Powszedni

Nowy lekcjonarz: Dn 7, 2-14; Dn 3, 75a i 76a i 77a i 78a. 79a i 80a i 81 (R.: por. 57b); Łk 21, 28bc; Łk 21, 29-33;
Stary lekcjonarz: Dn 7, 2-14; Dn 3, 77-78a i 79a. 80a i 81a i 82; Łk 21, 28; Łk 21, 29-33;



PIERWSZE CZYTANIE  (Dn 7,2-14)
Wieczne panowanie Syna Człowieczego

Czytanie z Księgi proroka Daniela.
 
Ujrzałem swoją wizję w nocy. Oto cztery wichry nieba wzburzyły wielkie morze. Cztery ogromne bestie wyszły z morza, a jedna różniła się od drugiej. Pierwsza podobna była do lwa i miała skrzydła orle. Patrzyłem, a oto wyrwano jej skrzydła, ją zaś samą uniesiono w górę i postawiono jak człowieka na dwu nogach, dając jej ludzkie serce.
A oto druga bestia, zupełnie inna, podobna do niedźwiedzia, z jednej strony podparta, a trzy żebra miała w paszczy między zębami. Mówiono do niej: „Podnieś się. Pożeraj wiele mięsa”. Potem patrzyłem, a oto inna bestia, podobna do pantery, mająca na swym grzbiecie cztery plisie skrzydła. Bestia ta miała cztery głowy; jej to powierzono władzę.
Następnie patrzyłem i ujrzałem w nocnych widzeniach, a oto czwarta bestia, okropna i przerażająca, o nadzwyczajnej sile. Miała wielkie zęby z żelaza i miedziane pazury; pożerała i kruszyła, depcąc nogami to, co pozostawało. Różniła się od wszystkich poprzednich bestii i miała dziesięć rogów. Gdy przypatrywałem się rogom, oto inny mały róg wyrósł między nimi i trzy spośród pierwszych rogów zostały przed nim wyrwane. Miał on oczy podobne do ludzkich oczu i usta, które mówiły wielkie rzeczy.
Patrzyłem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła to płonący ogień. Strumień ognia się rozlewał i wypływał sprzed Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi. Z powodu gwaru wielkich słów, jakie wypowiadał róg, patrzyłem, aż zabito bestię; ciało jej uległo zniszczeniu i wydano je na spalenie. Także innym bestiom odebrano władzę, ale ustalono okres trwania ich życia co do czasu i godziny.
Patrzałem w nocnych widzeniach, a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY  (Dn 3,77-78a.79a.80a.81a.82)

Refren: Chwalcie na wieki najwyższego Pana.

Błogosławcie Pana, źródła, *
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki. 
Błogosławcie Pana, morza i rzeki, *
błogosławcie P.aia, wieloryby i morskie stworzenia. 

Błogosławcie Pana, wszystkie ptaki powietrzne, *
błogosławcie Pana, trzody i dzikie zwierzęta. 
Błogosławcie Pana, wszyscy ludzie, *
chwalcie i wywyższajcie Go na wieki.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 21,28)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nabierzcie ducha i podnieście głowy, 
ponieważ zbliża się wasze odkupienie. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (Łk 21,29-33)
Przypowieść o drzewie figowym 

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.
 
Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść:
„Patrzcie na drzewo figowe i na inne drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pączki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie.
Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Olimpia

Św. Olimpia, pani znakomitego rodu i dużej fortuny, urodziła się około roku 368. Wychowała się pod opieką Teodozji, siostry św. Amfilochiusza. Bardzo młodo wyszła za Nebrydiusza, prefekta Konstantynopola, skarbnika cesarza Teodozjusza Wielkiego, ale szybko owdowiała. Stanowczo odmówiła powtórnego zamążpójścia i odtąd oddała siebie i swój majątek w służbę Kościoła. Nektarjusz, patriarcha Konstantynopola, uczynił ją diakonisą; urząd ten w Kościele Wschodnim datuje się od tego czasu. Serdeczna przyjaźń łączyła ją ze św. Janem Chryzostomem, który został patriarchą w roku 398; po jego wygnanu cierpiała wiele za swą wierność dla arcypasterza. .Korespondencja ze św. Janem Chryzostomem była dla niej wielkim pocieszeniem i zachętą do dalszej pracy dla Boga. W zamian za wskazówki otrzynane od świętego, wysłała hojne dary, dzięki którym już na wygnaniu zdołał wykupić wielu więźniów. Potem majątek skonfiskowano, a zgromadzenie pobożnych niewiast, które założyła rozpędzono. Usuneła się do Nikomedii, gdzie umarła 25 lipca 408 roku.

jutro: św. Gracjana

wczoraj
dziś
jutro