logo
Niedziela, 17 grudnia 2017 r.
imieniny:
Jolanty, Łukasza, Olimpii, Floriana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 

Poniedziałek. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Jana Damasceńskiego, prezbitera i doktora Kościoła albo wspomnienie św. Barbary, dziewicy i męczennicy

Nowy lekcjonarz: Iz 2, 1-5; Iz 4, 2-6; Ps 122 (121), 1b-2. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 1bc); Por. Ps 80 (79), 4; Mt 8, 5-11;
Stary lekcjonarz: Iz 2, 1-5; Iz 4, 2-6; Ps 122, 1-2. 4-5. 6-7. 8-9; Ps 80, 4; Mt 8, 5-11;



PIERWSZE CZYTANIE  (Iz 2,1-5)

Pokój królestwa Bożego

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

Widzenie Izajasza, syna Amosa, 
dotyczące Judy i Jerozolimy: 
Stanie się na końcu czasów, 
że góra świątyni Pana 
stanie mocno na wierzchu gór 
i wystrzeli ponad pagórki. 
Wszystkie narody do niej popłyną, 
mnogie ludy pójdą i rzekną: 
„Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana, 
do świątyni Boga Jakuba! 
Niech nas nauczy dróg swoich, 
byśmy kroczyli Jego ścieżkami. 
Bo Prawo wyjdzie z Syjonu 
i słowo Pana z Jeruzalem”. 
On będzie rozjemcą pomiędzy ludami 
i wyda wyroki dla licznych narodów. 
Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, 
a swoje włócznie na sierpy. 
Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, 
nie będą się więcej zaprawiać do wojny. 
Chodźcie, domu Jakuba, 
postępujmy w światłości Pana!

Oto słowo Boże.

W roku A, gdy powyższe czytanie (Iz 2,1-5 zostało wykorzystane w pierwszą niedzielę adwentu, można odczytać następujące:

PIERWSZE CZYTANIE  (Iz 4,2-6)
Radość zbawionych

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

W owym dniu Odrośl Pana 
stanie się ozdobą i chwałą, 
a owoc ziemi przepychem i krasą 
dla ocalałych z Izraela. 
I będzie tak: 
Ten, kto pozostał żywy na Syjonie, i który się ostał w Jeruzalem, każdy będzie nazwany świętym i wpisany do księgi życia w Jeruzalem. 
Gdy Pan obmyje brud Córy Syjońskiej 
i krew rozlaną oczyści wewnątrz Jeruzalem 
tchnieniem sądu i tchnieniem pożogi, 
wtedy Pan przyjdzie spocząć 
na całej przestrzeni góry Syjonu 
i na tych, którzy się tam zgromadzą, 
we dnie jako obłok z dymu, 
w nocy jako olśniewający płomień ognia. 
Albowiem nad wszystkim Chwała Pana będzie osłoną i namiotem, 
by za dnia dać cień przed skwarem, 
ucieczkę zaś i schronienie przed nawałnicą i ulewą.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 122,1-2,4-5,6-7,8-9)


Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
„Pójdziemy do domu Pana”. 
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem. 

Tam wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem wielbić imię Pana. 
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida. 

Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują. 
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach. 

Ze względu na braci moich i przyjaciół *
będę wołał: „Pokój z tobą. 
Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ps 80,4)


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Panie, Boże nasz, przyjdź, aby nas uwolnić, 
okaż swoje oblicze, a będziemy zbawieni. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA  (Mt 8,5-11)
Wielu ze Wschodu i Zachodu przyjdzie do królestwa niebieskiego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.
 
Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi”.
Rzekł mu Jezus: „Przyjdę i uzdrowię go”.
Lecz setnik odpowiedział: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: «Idź», a idzie; drugiemu: «Chodź tu», a przychodzi; a słudze: «Zrób to», a robi”.
Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: „Zaprawdę powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Olimpia

Św. Olimpia, pani znakomitego rodu i dużej fortuny, urodziła się około roku 368. Wychowała się pod opieką Teodozji, siostry św. Amfilochiusza. Bardzo młodo wyszła za Nebrydiusza, prefekta Konstantynopola, skarbnika cesarza Teodozjusza Wielkiego, ale szybko owdowiała. Stanowczo odmówiła powtórnego zamążpójścia i odtąd oddała siebie i swój majątek w służbę Kościoła. Nektarjusz, patriarcha Konstantynopola, uczynił ją diakonisą; urząd ten w Kościele Wschodnim datuje się od tego czasu. Serdeczna przyjaźń łączyła ją ze św. Janem Chryzostomem, który został patriarchą w roku 398; po jego wygnanu cierpiała wiele za swą wierność dla arcypasterza. .Korespondencja ze św. Janem Chryzostomem była dla niej wielkim pocieszeniem i zachętą do dalszej pracy dla Boga. W zamian za wskazówki otrzynane od świętego, wysłała hojne dary, dzięki którym już na wygnaniu zdołał wykupić wielu więźniów. Potem majątek skonfiskowano, a zgromadzenie pobożnych niewiast, które założyła rozpędzono. Usuneła się do Nikomedii, gdzie umarła 25 lipca 408 roku.

jutro: św. Gracjana

wczoraj
dziś
jutro