logo
Poniedziałek, 31 sierpnia 2015 r.
imieniny:

Cyrusa, Izabeli, Rajmunda, Bohdan – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Jan Reczek, Dorota Mazur
Uzdrowienie to doświadczenie miłosierdzia
eSPe
 


O modlitwie wstawienniczej, uzdrowieniu międzypokoleniowym i specyfice wspólnot modlitewnych Odnowy w Duchu Świętym z ks. Janem Reczkiem rozmawia Dorota Mazur.
 
 eSPe: Czym jest Odnowa w Duchu Świętym?
 
ks. Jan Reczek: Jestem wdzięczny za postawienie tego problemu. Sądzę, że na początek warto postawić jeszcze inne pytanie: „Kto jest założycielem Odnowy w Duchu Świętym?”.
Odnowa nie jest typowym ruchem religijnym, chociaż tym pojęciem jest najczęściej określana. Jej Założycielem jest… Duch Święty. To On sprawił - w Kościele, w wielu sercach - to poruszenie, które owocuje niezwykłym ożywieniem życia duchowego w oziębłych nieraz społecznościach.
Przyznaję, że osobiście używam najczęściej właśnie słowa „poruszenie”. Poruszenie, które Kościół stara się brać pod swoją opiekę tak, jak się reguluje rzekę, zabiegając o to, aby energia Bożego wodospadu przyniosła jak największe owoce.
 
Czyli najpierw było działanie Ducha Świętego, a potem dopiero stworzona została struktura i propozycje formacji?
 
Rzeczywistość Odnowy jest poruszeniem określonym nie tyle przez struktury, co przez cele i przejawy swojej żywotności. Tu nam przychodzą z pomocą dokumenty ICCRS (Międzynarodowych Służb Odnowy Charyzmatycznej), w których mamy zapisane pięć zasadniczych celów Odnowy Charyzmatycznej:
1. Pomagać w dojrzałym i stałym osobistym nawróceniu do Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela.
2. Wspierać i podtrzymywać osobistą i zdecydowaną odpowiedź na osobę, obecność i moc Ducha Świętego.
3. Wspierać i podtrzymywać przyjęcie i korzystanie z darów duchowych, nie tylko w ramach Odnowy, lecz także w łonie całego Kościoła.
4. Podtrzymywać dzieło ewangelizacji w mocy Ducha Świętego, łącznie z ewangelizacją osób będących poza Kościołem, ewangelizacją chrześcijan tylko z nazwy, a także ewangelizacją kultury i struktur społecznych.
5. Podtrzymywać wzrost w świętości przez integrację darów charyzmatycznych z pełnią życia Kościoła.
 
Ksiądz zaznacza, że to Duch Święty jest Dawcą Odnowy w Kościele, ale w cytowanym dokumencie najpierw jest mowa o relacji do Jezusa Chrystusa. Z czego to wynika?
 
Nieraz ludzie myślą, że specyfiką Odnowy jest nade wszystko gorliwa modlitwa do Trzeciej Osoby Trójcy Przenajświętszej. Oczywiście przyzywanie Mocy z wysoka jest dla charyzmatyków specyficzne. Ale najważniejsze jest zwrócenie się do Jezusa Chrystusa, Który jest ośrodkiem wszechświata i historii, Który dla każdego z nas jest Panem i Zbawicielem w najbardziej dosłownym i osobistym sensie. To wokół Jezusa jesteśmy zgromadzeni, chociaż przyzywanie Ducha Świętego nie jest wcale modlitwą małej wagi. Tego członkowie grup modlitewnych są rzeczywiście świadomi.
 
Czy wspominane grupy modlitewne Odnowy to jednostka organizacyjna?
 
Odnowa nie ma swoich struktur. W parafiach najczęściej doświadczamy jej obecności przez ludzi zgromadzonych w grupach modlitewnych, które nie tyle są strukturą, co jednym z przejawów tego, czym jest odnowa życia chrześcijańskiego sprawiana przez Ducha Świętego.
Tych przejawów jest wiele. Najważniejszym (choć pozostającym bardzo osobistym doświadczeniem) jest odnowienie człowieka. Nowa łaska, nowa gorliwość, nowa moc życia według Ewangelii. Dalej, wielkim darem dla Kościoła są szkoły ewangelizacji. Przed rokiem 2000 w wymiarze całego świata było już ich ponad 1300. Czwartą rzeczywistością okazującą bogactwo łaski są wspólnoty stałe - życia lub służby. Niektóre z nich znane są od lat i funkcjonują w wielu krajach - np. Wspólnota Błogosławieństw, Emanuel. W Polsce wszystkim zaangażowanym znana jest posługująca śpiewem uwielbienia rodzima Wspólnota Miłości Ukrzyżowanej.
Prawdziwa Odnowa w Duchu Świętym jest skarbem dla Kościoła. Spotkałem się z opinią, że w Stanach Zjednoczonych Odnowa uratowała Kościół katolicki. Na wirażu historii, na którym aktualnie jesteśmy, myślę, że w wielu miejscach na świecie - chyba także w Polsce - Odnowie Charyzmatycznej Pan Bóg wyznaczył ważną rolę.
 

 
1 2 3  następna
Zobacz także
abp Stanisław Gądecki
Gdy na początku dnia czynię z wiarą znak krzyża, wymawiając słowa "W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego", Bóg uświęca cały czas i przestrzeń, która otworzy się za chwilę przede mną. Wszystkie zaplanowane i nie zaplanowane – a znane tylko Jemu – wydarzenia wychylą się ku Niemu. Te słowa uświadamiają mi, że nie jestem sam z tym, co mnie czeka. Że w tym wszystkim kryje się Boża obecność i miłość. 
 
Ks. Adam Kaczmarczyk
Niewielkie rogi, zabawny ogonek, figlarny uśmieszek no i oczywiście widły – ot, i diabeł w całej swej okazałości. Takie wyobrażenie funkcjonuje w świadomości wielu ludzi – „Diabeł? Nie, to nie dla mnie. Kto by w to wierzył?” A przecież największym podstępem szatana jest to, że ludzie przestali w niego wierzyć...
 
Łukasz Serwiński
Zstąpienie do Otchłani ma wiele znaczeń, które ze sobą harmonizują. Uniżenie Chrystusa, a wiec też swego rodzaju solidarność ze śmiertelnymi, to jedno z nich. Św. Tomasz mówi o tym wprost, stawiając „zarzut” , że wydaje się to niegodne, by Syn Boży, Ten który mówi, że jest Życiem, zstępował do Otchłani – to tak jakby Światło zstępowało w środek ciemności. Należy jednak pamiętać, że to zaledwie jedna część prawdy. 

O trudnej teologii zstąpienia do piekieł z bratem Piotrem Świerszczyńskim OP rozmawia Łukasz Serwiński.
 

 ___________________
 

reklama