Św. Grzegorz Wielki, papież i doktor Kościoła,

Św. Grzegorz urodzony w Rzymie był synem św. Sylwii i patrycjusza Gordiana, który później wyrzekł się świata i został jednym z siedmiu diakonów Rzymu. Św. Grzegorz otrzymał gruntowne wykształcenie. W roku 574 cesarz Justyn Młodszy mianował go prefektem Rzymu. Po śmierci ojca św. Grzegorz zbudował sześć klasztorów na Sycylii. Siódmy klasztor benedyktynów św. Andrzeja - założył we własnym domu w Rzymie. Tutaj w roku 575 przywdział habit zakonny. Po śmierci Pelagiusza kapłani i lud wybrali św. Grzegorza papieżem. Swoją działalnością zasłużył sobie na miano Wielkiego. Jego pracowitość i zapał religijny znane były w całym ówczesnym świecie. Pozyskał Longobardów ariańskich dla Kościoła, przywiązał Franków do stolicy Apostolskiej, wysłał opata Augustyna z gronem misjonarzy na misje do Anglów. Był ojcem i jakby drugim fundatorem życia i pracy benedyktyńskiej. Wobec roszczeń patriarchów konstantynopolitańskich określił dobitnie prymat rzymski, mianując się tylko "sługą sług Bożych". Przez mądre administrowanie majątkiem Kościoła położył podwaliny pod dziedzictwo Piotrowe, zaczątek Państwa Kościelnego. Uczestniczył gorliwie w życiu Kościoła. Mimo cierpień fizycznych i niezliczonych zajęć znajdował czas na pisanie. Jest autorem wielu dzieł o ogromnej wartości. Do najcenniejszych należą: listy, homilie, "Regula Pastoralis", "Dialogi". Zawdzięczamy mu także wspaniałe opracowanie liturgii Mszy św. i innych nabożeństw. Jest jednym z czterech wielkich doktorów zachodniego Kościoła rzymskokatolickiego. Zmarł 12 marca 604 roku, jest patronem nauczycieli.

Modlitwa: Boże który tkliwie opiekujesz się Swoim ludem i władasz nim z miłością, ześlij za pośrednictwem papieża św. Grzegorza mądrość przywódcą Twojego Kościoła. Amen

jutro: św. Rozalii