logo
Sobota, 25 lutego 2017 r.
imieniny:
Almy, Cezarego, Jarosława, Tarazjusza, Wiktora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Daniel Ange
Krew Baranka, która uzdrawia Wszechświat
Wydawnictwo Pomoc
 


"Krew  Baranka, która uzdrawia Wszechświat" jest wielkim zaproszeniem do zatrzymania się nad darem Eucharystii. O. Daniel Ange przypomina nam gdzie jest źródło uzdrowienia człowieka w jego relacji do niego samego, do innych ludzi, do świata i do Boga. Uświadamianie sobie tej prawdy jest tym bardziej ważne dzisiaj w czasie ciągłego zwiększania się liczby wspólnot charyzmatycznych i mocnego doświadczania obecności Ducha Świętego. 
 
 
Wydawca: Wydawnictwo Misjonarzy Krwi Chrystusa Pomoc
Rok wydania: 2013
ISBN: 978-83-63459-13-0
Format: 145x210
Stron: 416
Rodzaj okładki: Miękka
Kup tą książkę 
 

 
Przymierze wieczne w Bogu
 

Nie słyszałem o żadnym uzdrowieniu fizycznym danym przez Boga, które by nie pociągało i nie prowadziło do uzdrowienia serca. Jeśli zdarza się również dzisiaj powiedzieć Jezusowi: Wstań i chodź! to po to, aby dodać: Twoje grzechy są odpuszczone! Ale najpierw trzeba prosić o przebaczenie [47].
„Jak grzeszną kobietę, złoczyńcę, cudowne dziecko uwolnij mnie z ciężaru brzemienia moich win. Ty, który uzdrawiasz choroby ludzi… niech Twe ożywcze tajemnice uzdrawiają moją duszę i moje ciało” [48].
 
Jak oddzielić duszę od ciała? Jedynie w dziwnych filozofiach ezoterycznych, które nie mają nic wspólnego z Ewangelią. Ciało jest sakramentem duszy. Ono ją wyraża. Ona je kształtuje. Wzajemnie się miłują [49]. Są w tak intymnej relacji, że nawet śmierć je oddziela tylko prowizorycznie. Przymierze nierozerwalne. Odnajdą się wzajemnie, aby złączyć się na zawsze. I aby zapewnić to wieczne towarzyszenie jedno drugiemu, Bóg bierze moje ciało, a oddaje swoje.
 
Sylwia w wieku 13 lat stwierdziła: „Eucharystia jest oczyszczeniem naszego ciała. Jeśli nie oczekujemy jej z niecierpliwością, to tak jakbyśmy byli umarli”.
 
Uzdrowienie ciała jest dla Boga sposobem podkreślenia daru uzdrowienia wewnętrznego. Jest również wskazaniem na przyszłość w wiecznej chwale: Spójrz, jak moją Krew jest ziarnem życia! Ujrzyj Zmartwychwstanie już w dziele Twojego ciała! [50]
 
Ponownie Elżbieta, która nam mówi: „Pewnego dnia, gdy wydawało mi się, że już umieram – byłam wtedy w trakcie odprawiania nowenny – Jezus dał mi następujące słowa: „Jestem chlebem Życia. Teraz dopiero rozumiem, że była to obietnica uzdrowienia. Pozwól mi przez ciebie dać życie światu. Pozwól mi dać Moje Ciało, ażebyś żyła. I nie umarłam w tamtej chwili”.
 
A teraz, czy nadal będę się wahać, aby zbliżyć się do nieśmiertelnego Źródła? Aby zwrócić się do Jezusa tą modlitwą, która On często modlił się do swego Ojca:
 
„Uzdrów nas Panie, a będziemy uzdrowieni. Ofiaruj nam całkowite uzdrowienie ze wszystkich naszych ran, bo jesteś miłosiernym Lekarzem. Bądź błogosławiony Panie, który uzdrawiasz chorych z ludu Izraela!” [51]
 
I jeszcze: jedno słowo ust Twoich wystarczyło, aby chorzy wstawali na Twoje wezwanie, powiedz je nade mną w tej chwili, a zostanę uzdrowiony! [52] (Powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja.)

_____________________________________
Przypisy:
 
[47] Ogromne uzdrowienie Elżbiety było związane z jej przebaczeniem lekarzom, których niewiedza była przyczyną uszkodzenia fizycznego. Był to dla niej próg życia, wychwalania, które jaśniało w oddali.
[48] Ewangeliarz Kościoła Ortodoksyjnego. Modlitwa przed Komunią.
[49] Według Bernarda z Clairvaux należy kochać swoje ciało, jak swoją Ewę, towarzyszkę życia.
[50] Ten aspekt eschatologiczny, jak i relacja pomiędzy Eucharystią, a osobami ciężko upośledzonymi, zostanie podjęty w Rozdziale III.
[51] Amida (Szemone esre), Ósme błogosławieństwo.
[52] W rycie łacińskim to wezwanie przyjmującego Komunię jest echem modlitwy celebransa: „Niech przyjęcie Ciała i Krwi Twojej Panie Jezu Chryste niech mnie chroni oraz skutecznie leczy moją duszę i ciało”. Jeśli jest prawdą, że „kto bowiem spożywa i pije nie zważając na Ciało Pańskie” (1 Kor 11, 30) wydaje się na choroby i śmierć, co oznacza z kolei, że ten, co przyjmuje Ciało i Krew z wiarą i czystym sercem ma na sobie moc odnowienia i uzdrowienia.. 

1 2 3  następna



 
Zobacz także
Ks. Mariusz Pohl
Nadzieja to to, na czym polegamy, w czym upatrujemy wsparcia i pomocy, coś, co zapewnia nam poczucie bezpieczeństwa i sens życia, co jest naszą najwyższą, najbardziej upragnioną wartością i celem życia. Już samo sformułowanie tytułowego pytania uwidacznia podstawowy problem z na­szą wiarą, a raczej tym, co nazywamy potocznie chrześcijaństwem. Sugeruje bo­wiem, że chrześcijanin mógłby pokładać nadzieję w czymkolwiek: w różnych war­tościach, ideach, rzeczach i że może w tym przebierać jak na półkach w hipermarkecie. 
 
Ks. Kazimierz Kubat SDS
Tam zaś gdzie nie ma pokory, nie ma prawdy, a tam gdzie nie ma prawdy nie ma wolności. Wolność bez pokory i prawdy jest ułudą, jest oszustwem, jest majakiem i zjawą. Tylko pokora prowadzi do prawdy i tylko prawda poznana w pokorze prowadzi do wolności. Jeśli ktoś twierdzi inaczej, to Cię oszukuje! Co więcej wpędza w niewolę kłamstwa i pychy, które są przecież podstawą każdego grzechu. Nie daj się więc nabierać. Nie łudź się. Bez pokory nie ma prawdy, a bez prawdy nie ma wolności.
 
Roman Zając
Dziecięce postacie aniołów mocno wpisały się w historię sztuki sakralnej. Na wielu obrazach aniołowie mają na przykład postać pulchnych nagich chłopczyków ze skrzydełkami. Motyw ten pojawił się w okresie renesansu i baroku. Najbardziej chyba znane dwa aniołki znajdziemy na dole genialnego renesansowego obrazu Rafaela „Madonna sykstyńska”.
 
__________________

 
___________________
 
 reklama