logo
Wtorek, 21 listopada 2017 r.
imieniny:
Janusza, Marii, Reginy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
artykuł sponsorowany
Małżeństwo oraz kapłaństwo jako sakramenty społeczne
materiał własny
 


Życie można przeżyć na trzy sposoby: w małżeństwie, w kapłaństwie lub w samotności. Kapłaństwo i małżeństwo to dwa z siedmiu sakramentów. Jako jedyne uznaje się je za sakramenty społeczne, które determinują życie nasze i innych osób. Zapewne dlatego też świętuje się je w najbardziej uroczysty sposób. 
 
Sakramenty, czyli siedmiokrotne dary Boga dla człowieka
 
Sakramenty uznaje się za widzialne znaki niewidzialnej łaski, co innymi słowy oznacza przekazanie darów Boga dla człowieka. Sakramenty przekazuje się w chrześcijaństwie, przy czym w katolicyzmie i prawosławiu wylicza się ich siedem, a w protestantyzmie wylicza się ich dwa. Do grona sakramentów należą: chrzest, bierzmowanie, pokuta, komunia, małżeństwo, kapłaństwo i namaszczenie. Jako sakramenty społeczne, czyli sakramenty w służbie społecznej wylicza się sakrament małżeństwa i sakrament kapłaństwa.
 
Specyfika małżeństwa
 
Małżeństwem nazywa się nierozerwalne przymierze miłości. Małżeństwo to jeden z siedmiu sakramentów i zarazem jako jeden z dwóch, obok kapłaństwa, sakramentów w służbie społecznej. Małżeństwo w pojmowaniu chrześcijańskim to związek kobiety i mężczyzny, a więc związek heteroseksualny a nie homoseksualny i jednocześnie monogamiczny a nie poligamiczny. Związek taki w chrześcijaństwie odzwierciedla więź między Jezusem Chrystusem jako Oblubieńcem a Kościołem jako Oblubienicą. W katolicyzmie nie dopuszcza się do rozwodu, a kolejny ślub można wziąć tylko w wypadku wdowieństwa lub stwierdzenia nieważności małżeństwa przez Sąd Kościelny. W prawosławiu dopuszcza się do swoistego rozwodu na zasadzie zdjęcia błogosławieństwa z konkretnego małżeństwa, efektem czego można wziąć kolejny ślub. W protestantyzmie małżeństwa nie traktuje się z kolei jako sakramentu, a jedynie jako dar Boży, ponadto dopuszcza się rozwody i branie kolejnych ślubów.
 
Specyfika kapłaństwa
 
Kapłaństwem nazywa się uświęcenie, to znaczy nadanie władzy udzielania sakramentów i sprawowania obrzędów. Kapłaństwo to jeden z siedmiu sakramentów i zarazem jako jeden z dwóch, obok małżeństwa, sakramentów w służbie społecznej. Kapłaństwo w pojmowaniu chrześcijańskim to kapłaństwo urzędowe, gdy ktoś zostaje wyświęcony, a także kapłaństwo powszechne, gdy ktoś zostaje włączony do Kościoła, czyli gdy po prostu zostaje ochrzczony - w przypadku kapłaństwa urzędowego wylicza się trzy rodzaje święceń - diakonat przy wyświęcaniu na diakona, prezbiterat przy wyświęcaniu na księdza oraz episkopat przy wyświęcaniu na biskupa. Wzór kapłaństwa chrześcijaństwo odnajduje w osobie Jezusa Chrystusa jako najwyższego pośrednika między niebem a ziemią. W katolicyzmie kapłanów obowiązuje celibat. W prawosławiu kapłanów również obowiązuje celibat. W protestantyzmie z kolei celibat nie obowiązuje, bo kapłaństwa nie traktuje się jako sakramentu i bardziej akcentuje się kapłaństwo powszechne, niż kapłaństwo urzędowe, efektem czego pastor nie odgrywa aż tak wielkiej roli jak ksiądz czy pop, a jedynie pełni funkcję swoistego przewodnika duchowego.
 
Celebrowanie małżeństwa oraz kapłaństwa
 
Gdy dwie osoby zostają świeżo upieczonymi małżonkami lub gdy jedna osoba zostaje świeżo upieczonym księdzem, przeważnie po ceremonii w formie mszy w kościele wyprawia się wesele. To doskonała okazja nie tylko do zabawy, ale też do wręczenia tym osobom upominku ślubnego (tutaj), bo choć obecność liczy się najbardziej, to zdjęcia i pamiątki utrwalą tę chwilę na dłużej. Najważniejsze jednak, aby niezależnie od uroczystości i jej przebiegu, kroczyli oni wybraną przez siebie drogą ku Ziemi Obiecanej. 
 
fot. Josh Applegate | Unsplash (cc)
 
Artykuł sposorowany przez www.holyart.pl 
 
Zobacz także
ks. Grzegorz Strządała
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus określa modlitwę jako wznie­sienie serca, proste spojrzenie ku Niebu, okrzyk wdzięczności i miłości zarówno w cierpieniu, jak i radości. Definiując modlit­wę bardzo często określamy ją jako dialog, spotkanie z Bogiem. Przez modlitwę człowiek dąży do doświadczenia Bożej obecno­ści. Jest więc działaniem Boga i człowieka.
 
Anna Łach
Pamiętam Piotrka z liceum, nie chodził ze mną do klasy, ale często go widywałam na korytarzach. Udzielał się chyba w kółku teatralnym. Niezły był z niego aparat - znaczy jajcarz, zgrywus, jak kto woli. Co prawda, był też stałym bywalcem nieoficjalnej szkolnej palarni, ale budził sympatię...
 
Tomasz P. Terlikowski
W katolickim domu w centrum powinna być zawsze modlitwa. Bez niej trudno sobie wyobrazić funkcjonowanie. Tyle że choć modlimy się codziennie, i co do teorii dzieci świetnie opanowały zasady modlenia, to w praktyce nasze modlitewne spotkanie dalekie jest od doskonałości. Szczególnie dobrze widać to wieczorem. Gdy już klękniemy (co, powiedzmy sobie szczerze, wcale nie jest proste, bo każdy – akurat wtedy chce się napić albo przytulić), zaczyna się rytuał podziękowań, próśb i przeprosin.  
 
 

NASZ SKLEP

___________________
 
 reklama