logo
Sobota, 23 września 2017 r.
imieniny:
Bogusława, Liwiusza, Tekli, Konstancjusza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Wstecz


Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
 

1. Książki ks. Krzysztofa Wonsa SDS z serii „Szkoła Modlitwy Słowem Bożym”

○ Jak żyć Słowem Bożym na co dzień? 
○ Poznawanie siebie w świetle Słowa Bożego 
○ Grzech i przebaczenie w świetle Słowa Bożego 
○ Więź z Jezusem i kontemplacja ewangeliczna 
○ Wiara i kryzysy w świetle Słowa Bożego 
○ Wieczorne rozmowy z Jezusem w świetle Słowa Bożego 
○ Życie duchowe i codzienność. Marta, Maria i... ja. Lectio divina do Łk 10, 38-42 
○ Kain i Abel są w nas. Życie duchowe i relacje. Lectio divina do Rdz 4, 1-17
○ Sens życia. Powołanie i wybór. Lectio divina do Mk 10,17-22

2. Wprowadzenia do modlitwy Słowem Bożym na wszystkie dni roku liturgicznego autorstwa ks. Krzysztofa Wonsa SDS

Ks. Krzysztof Wons przygotował serię książek zawierających wprowadzenia do modlitwy Słowem Bożym na wszystkie dni roku liturgicznego: „Modlitwa Ewangelią na każdy dzień”. Proponowane w tej publikacji rozważania mają charakter prostych pytań - impulsów, związanych z Ewangelią czytaną przez Kościół w dany dzień:


○ Modlitwa Ewangelią na każdy dzień. Tom I - Okres Adwentu i Narodzenia Pańskiego
○ Modlitwa Ewangelią na każdy dzień. Tom II - Okres Wielkiego Postu i Wielkanocy
○ Modlitwa Ewangelią na każdy dzień. Tom III - Okres Zwykły (tygodnie I - XVII)
○ Modlitwa Ewangelią na każdy dzień. Tom IV - Okres Zwykły (tygodnie XVIII - XXXIV)


3. Publikacje Innocenzo Gargano OSB Cam. - Wydawnictwo Księży Sercanów

t. 01: Lectio divina. Wprowadzenie 
t. 02: Lectio divina do Ewangelii św. Mateusza 
t. 03: Lectio divina do Ewangelii św. Marka  
t. 04: Lectio divina do Ewangelii św. Łukasza (1) 
t. 05: Lectio divina do Ewangelii św. Łukasza (2)
t. 06: Lectio divina do Ewangelii św. Jana (1)  
t. 07: Lectio divina do Ewangelii św. Jana (2)  
t. 08: Lectio divina do Ewangelii św. Jana (3)  
t. 09: Lectio divina do Ewangelii Męki Pańskiej (1). Męka Pana Jezusa według Marka  
t. 10: Wprowadzenie do Ewangelii Męki Pańskiej (2). Męka Pana Jezusa według Jana  
t. 11: Lectio divina do opisów zmartwychwstania  
t. 12: Lectio divina do Dziejów Apostolskich  
t. 13: Lectio divina do Dziejów Apostolskich (2) 
t. 14: Lectio divina do Dziejów Apostolskich (3) 
t. 15: Lectio divina do Listu do Rzymian (1) 
t. 16: Lectio divina do Listu do Rzymian (2)
 

4. Publikacje książkowe innych autorów poświęcone modlitwie Słowem Bożym

BENEDYKT XVI, Adhortacja apostolska Verbum Domini o Słowie Bożym w życiu i misji Kościoła. 
Enzo BIANCHI, Przemodlić Słowo. Wprowadzenie w «lectio divina», Kraków 2001 (wyd 2). 
Michael CASEY OCSO, Lectio divina. Sztuka świętego czytania, Poznań 2006.
Amadeo CENCINI FdCC, Życie w rytmie słowa. Jak pozwolić się kształtować przez Pismo Święte, Pelplin 2008. 
Amedeo CENCINI FdCC, Słowo Boże i formacja,  w: Zeszyty Formacji Duchowej nr 31 / 2006.
Innocenzo GARGANO OSB Cam., Chcemy ujrzeć Jezusa. Lectio do fragmentów Ewangelii św. Marka i Jana, Kraków  
Innocenzo GARGANO OSB Cam., Czy jeszcze nie wierzycie? Lectio divina do Ewangelii św. Mateusza, Kraków
Innocenzo GARGANO OSB Cam., Uważajcie jak słuchacie. Lectio divina do Ewangelii św. Łukasza, Kraków
Innocenzo GARGANO OSB Cam., Zgłębianie Słowa Bożego w lectio divina, Kraków 2003
Anselm GRÜN OSB, Modlitwa chórowa a kontemplacja, Kraków 2003 (wyd 2).
Scott HAHN, Moc Słowa Bożego w liturgii. Od tekstu pisanego do żywego słowa liturgii, Kraków 2010.
ks. Józef KUDASIEWICZ, Modlitwa Biblią. Wprowadzenie w lectio divina, Kielce 2000. 
Mariano MAGRASSI, Biblia i modlitwa. Lectio divina, Kraków 2003.  
Włodzimierz ZATORSKI OSB, Usłyszeć Słowo. Praktyka «lectio divina», Kraków 1999.  
Lectio divina. Boże czytanie, pr. zbior., Kraków 2002 (wyd. 2).


Krzysztof Wons SDS

zamówienia na w/w pozycje: cfd@sds.pl



***

Zapraszamy także do sklepu internetowego Katolik.tv
Szkoła Modlitwy Słowem Bożym (płyty CD i MP3)



Patron Dnia



Św. o. Pio z Pietrelciny
 prezbiter


O. Pio urodził się w Petrelcinie (na południu Włoch) 25 maja 1887 r. Na chrzcie otrzymał imię Franciszek. Już w dzieciństwie szukał samotności i często oddawał się modlitwie i rozmyślaniu. W wieku 5 lat objawił mu się po raz pierwszy Jezus. W wieku 16 lat Franciszek przyjął habit kapucyński i otrzymał zakonne imię Pio. Rok później złożył śluby zakonne i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. W 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie. Już wtedy od dawna miał poważne problemy ze zdrowiem. Po kilku latach kapłaństwa został powołany do wojska. Służbę przerwał ze względu na zły stan zdrowia. Pod koniec lipca 1916 r. przybył do San Giovanni Rotondo i tam przebywał aż do śmierci. Był kierownikiem duchowym młodych zakonników.

20 września 1918 r. podczas modlitwy przed wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego o. Pio otrzymał stygmaty. Na jego dłoniach, stopach i boku pojawiły się otwarte rany - znaki męki Jezusa. Wkrótce do San Giovanni Rotondo zaczęły przybywać rzesze pielgrzymów i dziennikarzy, którzy chcieli zobaczyć niezwykłego kapucyna. Stygmaty i mistyczne doświadczenia o. Pio były także przedmiotem wnikliwych badań ze strony Kościoła. W związku z nimi o. Pio na 2 lata otrzymał zakaz publicznego sprawowania Eucharystii i spowiadania wiernych. Sam zakonnik przyjął tę decyzję z wielkim spokojem. Po wydaniu opinii przez dr Festa, który uznał, że stygmatyczne rany nie są wytłumaczalne z punktu widzenia nauki, o. Pio mógł ponownie sprawować publicznie sakramenty.

Ojciec Pio był mistykiem. Często surowo pokutował, bardzo dużo czasu poświęcał na modlitwę. Wielokrotnie przeżywał ekstazy, miał wizje Maryi, Jezusa i swojego Anioła Stróża. Bóg obdarzył go również darem bilokacji - znajdowania się jednocześnie w dwóch miejscach. Podczas pewnej bitwy w trakcie wojny, o. Pio, który cały czas przebywał w swoim klasztorze, ostrzegł jednego z dowódców na Sycylii, by usunął się z miejsca, w którym się znajdował. Dowódca postąpił zgodnie z tym ostrzeżeniem i w ten sposób uratował swoje życie - na miejsce, w którym się wcześniej znajdował, spadł granat.

Włoski zakonnik niezwykłą czcią darzył Eucharystię. Przez długie godziny przygotowywał się do niej, trwając na modlitwie, i długo dziękował Bogu po jej odprawieniu. Odprawiane przez o. Pio Msze święte trwały nieraz nawet dwie godziny. Ich uczestnicy opowiadali, że ojciec Pio w ich trakcie - zwłaszcza w momencie Przeistoczenia - w widoczny sposób bardzo cierpiał fizycznie. Kapucyn z Pietrelciny nie rozstawał się również z różańcem.

W 1922 r. powstała inicjatywa wybudowania szpitala w San Giovanni Rotondo. Ojciec Pio gorąco ten pomysł poparł. Szpital szybko się rozrastał, a problemy finansowe przy jego budowie udawało się szczęśliwie rozwiązać. "Dom Ulgi w Cierpieniu" otwarto w maju 1956 r. Kroniki zaczęły się zapełniać kolejnymi świadectwami cudownego uzdrowienia dzięki wstawienniczej modlitwie o. Pio. Tymczasem zakonnika zaczęły powoli opuszczać siły, coraz częściej upadał na zdrowiu. Zmarł w swoim klasztorze 23 września 1968 r. Na kilka dni przed jego śmiercią, po 50 latach, zagoiły się stygmaty.

W 1983 r. rozpoczął się proces informacyjny, zakończony w 1990 r. stwierdzeniem przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych jego ważności. W 1997 r. ogłoszono dekret o heroiczności cnót o. Pio; rok później - dekret stwierdzający cud uzdrowienia za wstawiennictwem o. Pio. Beatyfikacji o. Pio dokonał Jan Paweł II 2 maja 1999 r. 16 czerwca 2002 r. Ojciec Święty dokonał jego kanonizacji.

jutro: św. Pacyfika

wczoraj
dziś
jutro