logo
Piątek, 17 sierpnia 2018 r.
imieniny:

Anity, Elizy, Mirona, Jacka, Julianny – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Paweł Kmiecik
Nie sądźcie...
materiał własny
 



 
 Proszę wstać, Sąd idzie! – zapowiedział porządkowy, po czym sędzia zajął specjalnie dla niego przygotowane miejsce za wysoką ladą.
 
Proszę usiąść – tym razem zarządził sędzia – W pierwszej kolejności o złożenie zeznań proszę oskarżonego. Oskarżony wnioskował o umożliwienia mu występowania w charakterze własnego obrońcy. Sąd przychylił się do tego wniosku. Oskarżony został wcześniej poinformowany o swoich, jako obrońcy, obowiązkach. Myślę więc, że możemy zacząć. Nazwisko oskarżonego.
 
Bóg – odrzekł pytany.
 
Czy oskarżony przyznaje się do winy? – zapytał sędzia.
 
Nie wiem na czym ona polega – spokojnie powiedział Bóg.
 
W takim razie proszę głównego oskarżyciela o podejście i zajęcie wyznaczonego dla niego miejsca. Proszę się przedstawić i rozpocząć mowę oskarżycielską – zawyrokował sąd.
 
Dziękuję, wysoki sądzie. Nazywam się Rozum – rozpoczął świadek – za pozwoleniem od razu przejdę do sedna sprawy. Ten oto obecny tu Bóg zachowuje się nie w porządku. Zawsze, gdy żądam od niego dowodu Jego istnienia, odmawia współpracy. Proszę Go tylko o dokonanie na moich oczach prostego, nieskomplikowanego cudu, ale On zawsze wtedy powtarza, że całe życie jest wypełnionym innymi cudami i nie chce wykonać moich poleceń.
 
Co oskarżony na to odpowie? – głos zabrał sędzia.
 
Drogi Rozumie – rzekł Bóg – sam nie jesteś w stanie tego pojąć. Brakuje Ci Serca i Wiary.
 
Czy oskarżony chce zgłosić nowego świadka w sprawie? – zapytał sędzia.
 
Tak, chcę.
 
Hmm... chyba jednak nie mogę spełnić tego życzenia. Oskarżony wybaczy, ale jestem zmęczony i nie chce mi się biegać po to całe... Serce. Niech oskarżony radzi sobie bez jego zeznań – powiedział sędzia, po czym zwrócił się do Rozumu – proszę kontynuować.
 
Tak... – ciągnął dalej Rozum – poza tym, że Bóg nie daje mi się poznać jest jeszcze taki... niepojęty. A na moje częste prośby o ujawnienie swej natury odpowiada mi tylko, żebym przyszedł z Sercem. Moim zdaniem, On po prostu nie chce żebym Go poznał. Jednocześnie, gdy muszę podjąć jakąś ważną decyzję, podszeptuje mi do ucha, żebym o nim nie zapominał i miał wzgląd przy podejmowaniu decyzji na Niego. A to jeszcze nie wszystko! Gdyby był łaskaw nie wciągać w sprawę innych! Zawsze przychodzi wraz z Sumieniem – a robi to po właśnie to, żebym był posłuszny... no bo ja staram się słuchać Sumienia, w końcu łączy nas to samo ciało.
 
To poważne zarzuty – stwierdził sędzia.
 
Niestety, ale z samym Rozumem się nie dogadam – spokojnie tłumaczył Bóg – Niech przyjdzie Serce i Sumienie, wtedy porozmawia...
 
Czemu się boisz rozmowy ze mną? – przerwał nagle Rozum – Uważasz, że nie zrozumiem? Czemu chcesz, żeby Serce i Wiara byli przy tej rozmowie? A może obawiasz się rozmowy na argumenty?
 
Nic więcej nie mów – odpowiedział Bóg – Rozumie, to Ty jesteś zamknięty na argumenty i tylko Serce i Wiara mogą przemówić Ci do rozsądku.
 
 
 
1 2  następna
Zobacz także
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
Ksiądz prof. Janusz Pasierb pięknie napisał: "Adwent to świt. Adwent to daleki tłumny fryz pełen postaci i zdarzeń, nieczytelny i pozbawiony sensu, gdyby w Betlejem nie narodziło się dziecko, któremu nadano imię Jezus, a którego matką była Maryja. Adwent to pustynia, na której widać wyniosłą postać odzianą w skórę wielbłąda. Adwent to nasze życie. Adwent to liturgia. Adwent to czas przychodzenia Tego, który jest zawsze, znajomy i nieznajomy"...
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
Zbliżają się kolejne święta Bożego Narodzenia w naszym życiu, Anno Domini 2005. Tym razem będą one nieco „inne”, bo to będzie Wigilia i święta bez Jana Pawła II wśród nas. Uzmysłowimy to sobie szczególnie w czasie transmisji Pasterki z Watykanu, którą po raz pierwszy celebrować będzie następca naszego rodaka – papież Benedykt XVI...
 
Paweł Wróbel SDS
Epikur urodził się w 341 roku przed Chrystusem w Atenach, w gminie Gargettos. Jego ojciec Neokles musiał jednak opuścić Ateny i osiedlił się na wyspie Samos, gdzie Epikur spędził swą młodość. Mając 14 lat skierował swoje zainteresowania ku filozofii. W wieku 18 lat został przez swoja rodzinę wysłany do Aten...
 
 

ISMCH

___________________
 
 reklama