logo
Sobota, 26 lipca 2014 r.
imieniny:
Anny, Joachima, Mirosławy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Jan Hadalski SChr
Panie, przymnóż nam wiary
Msza Święta
 


Potrzeba nowej ewangelizacji

Pięćdziesiąta rocznica otwarcia Soboru Watykańskiego II, XIII Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów, rozpoczęcie Roku Wiary – wyjątkowo obfity w ważne kościelne wydarzenia jest tegoroczny październik. Nie można przejść obok nich obojętnie.

Jest znamienne, że 50 lat po soborze, który nazywany jest soborem pastoralnym czy duszpasterskim i który tak zmienił oblicze Kościoła, że mówimy teraz o Kościele przed- i posoborowym, odbywa się synod biskupów poświęcony nowej ewangelizacji. "Nowa ewangelizacja dla przekazu wiary chrześcijańskiej" – biskupi i audytorzy zjadą się więc do Rzymu (w dniach od 7 do 28 października 2012 roku), aby odczytać dla Kościoła nowe drogi dotarcia z Ewangelią do współczesnego człowieka.

Warto sobie uświadomić, że termin "nowa ewangelizacja", który już od dłuższego czasu zyskuje na popularności, a teraz zapewne będzie odmieniany przez wszystkie przypadki, nie jest jednak studnią bez dna, gdzie można wrzucić wszystko, co związane jest ewangelizacyjną misją Kościoła. "Nowa ewangelizacja" ma być najpierw ewangelizacją i odnowieniem w wierze ochrzczonych – tych osób i całych społeczeństw, które odeszły i odchodzą od Kościoła, a dopiero później misją do świata. "Nowa ewangelizacja, czyli nowe głoszenie orędzia Chrystusa, które daje radość i wolność" to – jak czytamy w dokumencie bazowym dla obrad synodu – "wizja dla Kościoła na dziś i na jutro".

Przekroczyć podwoje wiary

W tym kontekście wręcz genialne i prorocze wydaje się ogłoszenie przez papieża Benedykta XVI Roku Wiary i jego rozpoczęcie, które miało miejsce 11 października – dokładnie w 50. rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II. Ojciec Święty zapraszając wszystkich, aby na nowo przekroczyli "podwoje wiary", pragnie, abyśmy pochylili się nad naszą wiarą i sposobem jej przeżywania na co dzień; abyśmy zastanowili się nad drogą, którą wytycza Ewangelia i katechizm naszego Kościoła. Przede wszystkim jednak chodzi o to, abyśmy wołali do Chrystusa: "Wierzę, Panie, przymnóż nam wiary" (jak zapisano w tytule i refrenie oficjalnego hymnu na ten szczególny rok) i uczynili Credo nie tylko naszą codzienną modlitwą, ale życiem.

Uwierzyć i przyjąć w pełni Chrystusa

I to jest, moim zdaniem, genialne w swej prostocie wskazanie dla programu nowej ewangelizacji – to my musimy najpierw uwierzyć i przyjąć w pełni Chrystusa z Jego Ewangelią, aby móc Go z radością i zapałem nieść innym, aby być przekonującymi i wiarygodnymi dla tego świata. Ta "nowa ewangelizacja": nowa w swoim zapale, nowa w metodach i nowa w środkach wyrazu (Jan Paweł II) może zostać zrealizowana tylko przez ludzi "nowych" w wierze i zapatrzonych ufnie w swego Pana i Mistrza.

Credo, Domine, adauge nobis fidem!

ks. Jan Hadalski SChr

 
Zobacz także
Ks. Rafał Dudała
Cywilizacja: dobra czy zła? Dla człowieka czy przeciw człowiekowi? Silna Bogiem Niebios czy silna Księciem tego świata? Czy w ogóle opis jest możliwy? Świat jest dobry – taka jest na ten temat opinia samego Stwórcy. Natomiast to, czym scena świata jest wypełniana, pozostaje w gestii człowieka...
 
Michał Buczkowski
Bierzmowanie to sakrament, który chyba najtrudniej objaśnić. Jego rola jest często niejasna dla przyjmujących. Jakie jest zadanie tego sakramentu, dlaczego można go przyjąć tylko raz i kiedy jest skuteczny?
 
ks. Jacek Poznański SJ
Dwie rzeczywistości w szczególny sposób kształtują życie człowieka: potrzeby i pragnienia. Obie złożył w nas Bóg. Pierwsza bardziej wiąże nas z ziemią, druga – z niebem. Potrzeby wywodzą się z ludzkiej psychofizycznej konstrukcji; pragnienia – z przenikającego ją duchowego wymiaru. W napięciu pomiędzy tymi rzeczywistościami, w ich równowadze i nierównowadze, formuje się szczególna historia człowieka, poczucie spełnienia lub niespełnienia życia.
 


reklama