logo
Niedziela, 25 września 2016 r.
imieniny:
Aureli, Kamila, Kleofasa, Władysława – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Jan Hadalski SChr
Panie, przymnóż nam wiary
Msza Święta
 


Potrzeba nowej ewangelizacji

Pięćdziesiąta rocznica otwarcia Soboru Watykańskiego II, XIII Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów, rozpoczęcie Roku Wiary – wyjątkowo obfity w ważne kościelne wydarzenia jest tegoroczny październik. Nie można przejść obok nich obojętnie.

Jest znamienne, że 50 lat po soborze, który nazywany jest soborem pastoralnym czy duszpasterskim i który tak zmienił oblicze Kościoła, że mówimy teraz o Kościele przed- i posoborowym, odbywa się synod biskupów poświęcony nowej ewangelizacji. "Nowa ewangelizacja dla przekazu wiary chrześcijańskiej" – biskupi i audytorzy zjadą się więc do Rzymu (w dniach od 7 do 28 października 2012 roku), aby odczytać dla Kościoła nowe drogi dotarcia z Ewangelią do współczesnego człowieka.

Warto sobie uświadomić, że termin "nowa ewangelizacja", który już od dłuższego czasu zyskuje na popularności, a teraz zapewne będzie odmieniany przez wszystkie przypadki, nie jest jednak studnią bez dna, gdzie można wrzucić wszystko, co związane jest ewangelizacyjną misją Kościoła. "Nowa ewangelizacja" ma być najpierw ewangelizacją i odnowieniem w wierze ochrzczonych – tych osób i całych społeczeństw, które odeszły i odchodzą od Kościoła, a dopiero później misją do świata. "Nowa ewangelizacja, czyli nowe głoszenie orędzia Chrystusa, które daje radość i wolność" to – jak czytamy w dokumencie bazowym dla obrad synodu – "wizja dla Kościoła na dziś i na jutro".

Przekroczyć podwoje wiary

W tym kontekście wręcz genialne i prorocze wydaje się ogłoszenie przez papieża Benedykta XVI Roku Wiary i jego rozpoczęcie, które miało miejsce 11 października – dokładnie w 50. rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II. Ojciec Święty zapraszając wszystkich, aby na nowo przekroczyli "podwoje wiary", pragnie, abyśmy pochylili się nad naszą wiarą i sposobem jej przeżywania na co dzień; abyśmy zastanowili się nad drogą, którą wytycza Ewangelia i katechizm naszego Kościoła. Przede wszystkim jednak chodzi o to, abyśmy wołali do Chrystusa: "Wierzę, Panie, przymnóż nam wiary" (jak zapisano w tytule i refrenie oficjalnego hymnu na ten szczególny rok) i uczynili Credo nie tylko naszą codzienną modlitwą, ale życiem.

Uwierzyć i przyjąć w pełni Chrystusa

I to jest, moim zdaniem, genialne w swej prostocie wskazanie dla programu nowej ewangelizacji – to my musimy najpierw uwierzyć i przyjąć w pełni Chrystusa z Jego Ewangelią, aby móc Go z radością i zapałem nieść innym, aby być przekonującymi i wiarygodnymi dla tego świata. Ta "nowa ewangelizacja": nowa w swoim zapale, nowa w metodach i nowa w środkach wyrazu (Jan Paweł II) może zostać zrealizowana tylko przez ludzi "nowych" w wierze i zapatrzonych ufnie w swego Pana i Mistrza.

Credo, Domine, adauge nobis fidem!

ks. Jan Hadalski SChr

 
Zobacz także
Agata Stachów
Rodzice, zarówno ci wierzący, jak i niewierzący, zapytani o to, co chcieliby dla swoich dzieci, do czego je wychowują, odpowiadają najczęściej: „By były dojrzałymi ludźmi, podejmującymi dobre decyzje. By umiały się odnaleźć w życiu i były szczęśliwe”. Jednak czasem dzieci podejmują decyzje trudne do zaakceptowania przez rodziców. Dla wierzącego rodzica trudne jest też, gdy dzieci nie wybierają Boga, nie chodzą do kościoła, nie modlą się lub przekraczają przykazania.
 
ks. Jerzy Olszówka SDS
Umiarkowanie jest cnotą moralną, która pozwala opanować dążenie do przyjemności i zapewnia równowagę w używaniu dóbr stworzonych. Zapewnia panowanie woli nad popędami i utrzymuje pragnienia w granicach uczciwości. Osoba umiarkowana kieruje do dobra swoje pożądania zmysłowe, zachowuje zdrową dyskrecję i nie daje się uwieść...
 
Elżbieta Wójcik
Człowiek jest powołany do istnienia z daru swego Stwórcy, chodzi więc o to, aby zrozumiał wielkość tego daru, aby go chętnie przyjął i zaakceptował. Chodzi o widzenie siebie możliwie realnie, z wadami ale i z talentami i możliwościami oraz o akceptację siebie samego, która jest w życiu bardzo ważna. Bez samoakceptacji podlega się skłonnościom do różnych kompleksów, urazów i nerwic. 
 


___________________



___________________
 
 

 

reklama