Notice: Undefined index: IDM in /home/admin/domains/katolik.pl/public_html/popup/modlitwa_czytaj_calosc.php on line 15

Piątek. Dzień powszedni.
Oz 14, 2-10; Ps 81 (80), 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17 (R.: por. 11a i 9a); Por. Mt 4, 17; Mk 12, 28b-34;

 

PIERWSZE CZYTANIE  (Oz 14,2-10)
Wróć do Pana Boga twojego

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza.
 
To mówi Pan:
„Wróć, Izraelu, do Pana Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną twą winę! Zabierzcie ze sobą słowa i nawróćcie się do Pana. Mówcie do Niego: «Przebacz nam całą naszą winę, w ten sposób otrzymamy dobro za owoc naszych warg. Asyria nie może nas zbawić, nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić ,nasz Boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota».
Uleczę ich niewierność i umiłuję z serca, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola rozpuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.
I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, a zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja nań spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pana są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy”.

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 81,6c-8a.8bc-9.10-11ab.14.17)

Refren: Ja jestem Bogiem, słuchaj głosu mego.

Słyszę język nieznany: *
„Uwolniłem od brzemienia jego barki: 
jego ręce porzuciły kosze. *
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem. 

Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury, *
doświadczyłem cię przy wodach Meriba. 
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć, *
obyś Mnie posłuchał, Izraelu! 

Nie będziesz miał obcego boga, *
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał. 
Jam jest Pan, Bóg twój, *
który cię wywiódł z ziemi egipskiej. 

Gdyby mój lud Mnie posłuchał, *
a Izrael kroczył moimi drogami: 
jego bym karmił wyborną pszenicą *
i nasycił miodem z opoki”.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 4,17)

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Pan mówi: Nawracajcie się, 
bliskie jest królestwo niebieskie. 

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.


EWANGELIA  (Mk 12,28b-34)
Pierwsze ze wszystkich przykazań

Słowa Ewangelii według świętego Marka.
 
Jeden z uczonych w Piśmie zbliżył się do Jezusa i zapytał Go: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?”
Jezus odpowiedział: „Pierwsze jest: «Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą». Drugie jest to: «Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego». Nie ma innego przykazania większego od tych”.
Rzekł Mu uczony w Piśmie: „Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary”.
Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.
 
Oto słowo Pańskie.