Notice: Undefined index: IDM in /home/admin/domains/katolik.pl/public_html/popup/modlitwa_czytaj_calosc.php on line 15

Poniedziałek. Dzień powszedni albo wspomnienie św. Zygmunta Gorazdowskiego, prezbitera

Nowy lekcjonarz: Rdz 12, 1-9; Ps 33 (32), 12-13. 18-19. 20 i 22 (R.: por. 12); Por. Hbr 4, 12; Mt 7, 1-5;
Stary lekcjonarz: Rdz 12, 1-9; Ps 33, 12-13. 18-19. 20 i 22; Hbr 4, 12; Mt 7, 1-5;

 

PIERWSZE CZYTANIE (Rdz 12,1-9)
Powołanie Abrahama

Czytanie z Księgi Rodzaju.

Bóg rzekł do Abrama: „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy ciebie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi”.
Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał, a z nim poszedł Lot. Abram miał siedemdziesiąt pięć lat, gdy wyszedł z Charanu. l zabrał Abram ze sobą swoją żonę Saraj, swego bratanka Lota i cały dobytek, jaki obaj posiadali, oraz służbę, którą nabyli w Charanie, i wyruszyli, aby się udać do Kanaanu.
Gdy zaś przybyli do Kanaanu, Abram przeszedł przez ten kraj aż do pewnej miejscowości koło Sychem, do dębu Morę. A w kraju tym mieszkali wówczas Kananejczycy.
Pan, ukazawszy się Abramowi, rzekł: „Twojemu potomstwu oddaję właśnie tę ziemię”. Abram zbudował tam ołtarz dla Pana, który mu się ukazał.
Stamtąd zaś przeniósł się na wzgórze na wschód od Betel i rozbił swój namiot pomiędzy Betel od zachodu i Aj od wschodu. Tam również zbudował ołtarz dla Pana i wzywał imienia Pana. Zwinąwszy namioty, Abram wędrował z miejsca na miejsce w stronę Negebu.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33,12-13.18-19.20 i 22)


Refren: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie. 
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi. 

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy czekają na Jego łaskę, 
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu. 

Dusza nasza oczekuje Pana, *
On jest naszą pomocą i tarczą. 
Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *
według nadziei, którą pokładamy w Tobie. 


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Hbr 4,12)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. 

Żywe jest słowo Boże i skuteczne, 
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. 

EWANGELIA (Mt 7,1-5)
Drzazga i belka

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim wy sądzicie, i was osądzą; i taką miarą, jaką wy mierzycie, wam odmierzą.
Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: «Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka», gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata”.

Oto słowo Pańskie.