Wtorek. 
Dzień Powszedni albo wspomnienie bł. Szymona z Lipnicy, prezbitera

Nowy lekcjonarz: Wj 2, 1-15a; Ps 69 (68), 3. 14. 30-31. 33-34 (R.: por. 33b); Por. Ps 95 (94), 8a. 7d; Mt 11, 20-24;
Stary lekcjonarz: Wj 2, 1-15a; Ps 69, 3. 14. 30-31. 33-34; Ps 95, 8ab; Mt 11, 20-24;


PIERWSZE CZYTANIE  (Wj 2,1-15a)
Młodość Mojżesza

Czytanie z Księgi Wyjścia.

Pewien człowiek z pokolenia Lewiego przyszedł wziąć za żonę jedną z kobiet z tegoż pokolenia. Ta kobieta poczęła i urodziła syna, a widząc, że jest piękny, ukrywała go przez trzy miesiące. A nie mogąc ukrywać go dłużej, wzięła skrzynkę z papirusu, powlekła ją żywicą i smołą i włożywszy w nią dziecko, umieściła w sitowiu na brzegu rzeki. Siostra zaś jego stała z dala, aby widzieć, co się z nim stanie.
A córka faraona zeszła ku rzece, aby się wykąpać, jej służące zaś przechadzały się nad brzegiem rzeki. Gdy spostrzegła skrzynkę pośród sitowia, posłała służącą, aby ją przyniosła. A otworzywszy ją, zobaczyła dziecko: był to płaczący chłopczyk. Ulitowała się nad nim mówiąc: „Jest on spośród dzieci Hebrajczyków”. Jego siostra rzekła wtedy do córki faraona: „Chcesz, a pójdę zawołać ci karmicielkę spośród kobiet Hebrajczyków, która by wykarmiła ci to dziecko?” „Idź”, powiedziała jej córka faraona. Poszła wówczas dziewczyna zawołać matkę dziecka. Córka faraona tak jej powiedziała: „Weź to dziecko i wykarm je dla mnie, a ja dam tobie za to zapłatę”. Wówczas kobieta zabrała dziecko i wykarmiła je. Gdy chłopiec podrósł, zaprowadziła go do córki faraona, i był dla niej jak syn. Dała mu imię Mojżesz, mówiąc: „Bo wydobyłam go z wody”.
W tym czasie Mojżesz dorósł, poszedł odwiedzić swych rodaków i zobaczył, jak ciężko pracują. Ujrzał też Egipcjanina bijącego pewnego Hebrajczyka, jego rodaka. Rozejrzał się więc na wszystkie strony, a widząc, że nie ma nikogo, zabił Egipcjanina i ukrył go w piasku.
Wyszedł znowu nazajutrz, a oto dwaj Hebrajczycy kłócili się ze sobą. I rzekł do winowajcy: „Czemu bijesz twego rodaka?” A ten mu odpowiedział: „Któż cię ustanowił naszym przełożonym i rozjemcą? Czy chcesz mię zabić, jak zabiłeś Egipcjanina?” Przeląkł się Mojżesz i pomyślał: „Z całą pewnością sprawa się ujawniła”.
Faraon usłyszał o tej sprawie i usiłował stracić Mojżesza. Uciekł więc Mojżesz przed faraonem i udał się do ziemi Madian. 

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 69,3.14.30-31.33-34)


Refren: Ożyje serce szukających Boga. 

Ugrzązłem w błotnej topieli *
i nie mogę znaleźć oparcia, 
trafiłem na wodną głębinę *
i nurt mnie porywa z sobą. 

Lecz ja, o Panie, modlę się do Ciebie *
w czas łaski, o Boże; 
wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, *
w Twojej zbawczej wierności. 

Ja zaś jestem nędzny i pełen cierpienia; *
niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże. 
Pieśnią chcę chwalić imię Boga *
i wielbić Go z dziękczynieniem. 

Patrzcie się i cieszcie się, ubodzy, *
niech ożyje serce szukających Boga. 
Bo Pan wysłuchuje biednych *
i swoimi więźniami nie gardzi.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Ps 95,8ab)


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, 
lecz słuchajcie głosu Pańskiego. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Mt 11,20-24)
Jezus gromi oporne miasta

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.

Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że się nie nawróciły.
„Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam.
A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie”.

Oto słowo Pańskie.