logo
Wtorek, 24 kwietnia 2018 r.
imieniny:
Bony, Horacji, Jerzego, Fidelisa, Grzegorza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Jakub Kubica
Różaniec - modlitwa uczestniczenia
Liturgia.pl
 
fot. StockSnap, Wall | Pixabay (cc)


Na czym polega siła różańca?

Kiedyś mój spowiednik zwrócił uwagę na fakt, że różaniec jest modlitwą kontemplacyjną. Nie chodzi w nim bowiem o mechaniczne powtarzanie Zdrowaś Maryjo, które często wywołuje pogardliwe skojarzenia z bezmyślnym „klepaniem”. Wypowiadane słowa mają zwrócić myśli człowieka ku Bogu, ku Jego sprawom.
 
Swoją drogą „klepanie” jest w dużej mierze niedoceniane. W chwilach, gdy jesteśmy zmęczeni, zabiegani lub zaspani tak, że trudno nam skupić myśli na czymkolwiek, a co dopiero na modlitwie czy medytacji, z pomocą przychodzi właśnie powtarzanie słów modlitwy. Jest ono wyrazem ofiarowania się Bogu mimo fizycznych ograniczeń, widocznym znakiem wysiłku zwrócenia się ku Niemu wbrew wszystkim przeszkodom.

Spotkanie z Ojcem
 
Zwrócenie myśli ku Bogu jest nieodzownym warunkiem kontemplacji, a różaniec – właśnie poprzez swą zewnętrzną monotonię – pomaga w wyciszeniu i skupieniu. Dlatego w Antyfonie na wejście pojawia się Pozdrowienie Anielskie, nieodzowny element tej modlitwy. Różaniec jest szczególną formą spotkania z Ojcem także przez to, że w przedziwny sposób daje możliwość współuczestniczenia, wraz z Maryją i pod jej przewodnictwem, w rozważanych tajemnicach. „Uczestnicząc w misteriach […] Syna” mamy się stawać „godnymi Jego obietnic”, jak mówi Modlitwa nad darami. O „uczestniczeniu w męce” Chrystusa mówi też Modlitwa po komunii.
 
Różaniec wychowuje w ten sposób do uczestnictwa w Eucharystii. Przygotowuje do przebywania w fizycznej bliskości Pana Jezusa, do pełniejszego przeżywania najświętszych tajemnic wiary. Pomaga też „zachowywać wszystkie te sprawy i rozważać je w sercu” na wzór Maryi. Kontemplacja, przebywanie w obecności Boga, łączy się w różańcu ściśle z medytacją.

Otwartość na Boże natchnienia
 
Modlitwa medytacyjna zawiera w sobie obcowanie ze Słowem, ale i otwartość na Boże natchnienia co do wprowadzenia rozważanych tajemnic w swoje życie w bardzo konkretnej formie. O tym aspekcie różańca mówi Kolekta, w której prosimy, byśmy „rozważając te tajemnice [życia, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa] w różańcu Najświętszej Maryi Panny, według nich kształtowali nasze życie i osiągnęli to, co one obiecują”.
 
Swą nieprzemijającą popularność różaniec zawdzięcza zapewne swej uniwersalności i powszechności. To modlitwa wybitnych intelektualistów i prostych ludzi, mężczyzn i kobiet, ludzi młodszych i starszych, ludzi sukcesu oraz tych, którym trudno odnaleźć swe miejsce w życiu. Słowem: tych wszystkich, którzy tworzą Kościół. Wszystkich, którym Bóg w swej niepojętej miłości dał swą Rodzicielkę za Matkę i „szafarkę łask wszelkich”.

Jakub Kubica
liturgia.pl | 7 października 2006
 
Zobacz także
Arkadiusz Szczepaniak
Bywa, że komuś wymknie się jakieś: „Idź do diabła!”, „A niech cię szlag trafi” czy choćby: „Jesteś diabeł, nie dziecko”. Mimo iż świadomie nie życzymy komuś zła – przez takie słowa też uchylamy furtkę złemu. Podobne skutki mają przekleństwa używane jako wulgaryzmy, którymi „ubarwiamy” swoje wypowiedzi. W naszej refleksji skupimy się jednak na przekleństwie jako złorzeczeniu. 
 
Aleksandra Wojtyna
Sługa Boży Stefan Wyszyński to człowiek, którego młode życie kształtowała wielka pobożność maryjna i szacunek do drugiego człowieka. Wychowany był w rodzinie organistów z wielkimi tradycjami patriotycznymi. Rodzice przekazali mu umiłowanie ziemi ojczystej i poszanowanie dla płodów ziemi, jako owocu pracy rąk ludzkich. 
 
ks. Zbigniew Kapłański
Co roku na początku lutego wielu ludzi idzie na Mszę Świętą ze świecą w dłoni. Niektórzy próbują schować ją w rękawie, bo boją się, że to "trochę obciach", inni - przeciwnie - niemal manifestują swoją pobożność. Ale czy wiarę? Splata się tu prawdziwa wiara z przesądami.
 
 

ISMCH

___________________
 
 reklama