logo
Piątek, 19 stycznia 2018 r.
imieniny:
Erwiny, Henryka, Mariusza, Wulstana  – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Matteo Zuppi
SPOWIEDŹ. Wybaczenie. Nawrócenie
Wydawnictwo Bratni Zew
 


Sakrament spowiedzi pomaga zmierzyć się z otchłanią serca i przynosi błogosławieństwo Ducha Świętego. Sprawia, że odradza się w nas to co dobre, grzesznikowi przywraca niewinność, jedna nas z nami samymi – czyniąc na nowo braćmi.

 
Wydawca: Wydawnictwo Bratni Zew
ISBN: 978-83-7485-162-6
Rok wydania: 2011
Format: 130 x 210 mm
Rodzaj okładki: miękka
Strony: 152
 
Kup tą książkę
 

 

Czy trudno rozmawiać o naszym grzechu? Instynktownie myślimy, że tak. Często unikamy rozmawiania o grzechu, gdyż uznajemy, że to "wypadek w porządnym sercu", epizod, błąd dla którego oczekujemy jedynie wyrozumiałości. Boimy się uznać, że to grzech, czyli przejaw dawnego zła, które w nas tkwi, a z którym musimy walczyć i je przezwyciężać. Sądzimy, że jesteśmy sprawiedliwi, dobrzy z natury i poszukujemy zła poza nami. Aby zrozumieć grzech trzeba wysłuchać Boga objaśniającego, czym jest miłość i odnieść to do nas samych i naszego postępowania. Podczas spowiedzi mamy znak odpowiedzi Boga, sakrament miłości, który uwalnia, wykupuje, zbawia, usprawiedliwia, jednym słowem ocala nasze życie, wyzwalając je z więzów zła. Należy zawierzyć Bogu a wtedy wszystko zrozumiemy i odczujemy otaczającą nas miłość.

Sakrament spowiedzi pomaga zmierzyć się z otchłanią serca i przynosi błogosławieństwo Ducha Świętego. Sprawia, że odradza się w nas to co dobre, grzesznikowi przywraca niewinność, jedna nas z nami samymi - czyniąc na nowo braćmi.

Książka "Spowiedź – Wybaczenie. Nawrócenie" Wydawnictwa Franciszkanów "Bratni Zew" to bardzo mądre i życiowe rozważania na temat sakramentu spowiedzi, prowadzone w oparciu o przykłady zaczerpnięte z Pisma Świętego. Książka przystępnie wyjaśnia czym jest grzech, dlaczego nie należy osądzać innych, dlaczego oczyszczenie i wybaczenie jest konieczne, dlaczego uczucie wyrzutu sumienia jest słuszne, dlaczego Bóg zawsze wybacza i dlaczego bez odrodzenia nie można zobaczyć Królestwa Bożego.


Spis treści

1. "Szczęśliwy ten, komu została odpuszczona nieprawość"
2. "Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników"
3. Faryzeusz i poborca: "Boże, miej litość dla mnie, grzesznika!"
4. W środku czy na zewnątrz?
5. Cóż to jest prawda?
6. Ofiary czy sprawcy?
7. Wybaczyć z serca, by otrzymać wybaczenie
8. "Nie sądźcie"
9. Zaginiona owca i dobry pasterz
10. Jeśli nie staniecie się jak dzieci…
11. Wybaczenie, by się zmienić
12. "Mysterium iniquitatis": optymizm czy nadzieja?
13. W miłości nie ma lęku
14. Wyrzut sumienia początek żalu
15. Odrodzić się
16. Strach czy obawa?
17. "Wtedy przystąpił kusiciel"
18. Ojciec i dwóch synów
19. Żyć bez więzów
20. Zastanowił się
21. Wzruszony wybiegł mu naprzeciw
22. Cielątko
23. Wiele miłości, wiele wybaczenia
24. "Misera et misericordia" Cudzołożnica
25. Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu… i tobie, ojcze
26. Bóg zawsze wybacza?
Psalm 103 (102)

 
Zobacz także
Krzysztof Głowacki
Jeśli w naszych komunikatach kierowanych do współmałżonka odnajdujemy cynizm, złośliwość czy sarkazm, powinna zapalić się nam ostrzegawcza lampka. Receptą prof. Johna Gottmana na występowanie pogardy jest tworzenie w relacji kultury życzliwości i podziwu. Być może przez długi czas zwracania uwagi tylko na te rzeczy, które nas w partnerze irytują, zapomnieliśmy o tym, co kiedyś nas w nim zachwycało i warto to sobie odświeżyć. 
 
o. Mateusz Hinc OFMCap
O spowiedzi najczęściej mówi się z duszpasterskiego punktu widzenia. Jest to jak najbardziej słuszne i potrzebne. Wydaje się jednak, że warto niekiedy poszerzyć swoją wiedzę na temat sakramentu pokuty, ale w kontekście procesu przeżywania go i to procesu, jaki zachodzi w nas, spowiadających się, a nie tylko w nas, spowiadających innych. Nie chodzi o typową analizę psychologiczną, ale o pomoc w lepszym zrozumieniu tego, co dzieje się podczas sakramentu pojednania. 
 
ks. Stanisław Gruca scj
O ile kwestia przebaczenia w relacji Bóg – człowiek jest klarowna i zrozumiała, o tyle już jej przyjęcie w relacjach międzyludzkich łatwe nie jest. Coraz częściej dostrzegamy pośród nas postawy dziwnego rozgraniczania tego, co należy oddać Bogu, i to najlepiej w kościele, od tego, co ludzkie, sąsiedzkie, małżeńskie albo zwyczajnie moje. Doskonałym obrazem tak pojętej niespójności duchowej jest przypowieść o dłużnikach (por. Mt 18,21-35).
 
 

ISMCH

___________________
 
 reklama