DRUKUJ
 
Modlitwa - Lectio Divina
 


Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia


 

Niedziela Zesłania Ducha Świętego, rok A

 
31 maja 2020 r.

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

 
Bracia: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus». Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.
 
(1 Kor 12,3b-7.12-13)
 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

 

Myślę, że gdyby wziąć kartkę, napisać na niej tekst: Panem jest Jezus, i poprosić o jego przeczytanie, nawet osobę niewierzącą, zapewne przy odrobinie dobrej woli z jej strony nie byłoby z tym większych trudności. Po co więc pomoc Ducha Świętego? Pomoc Ducha Świętego jest wręcz niezbędna wówczas, kiedy wypowiadając to zdanie, trzeba przyjąć w życiu jego konsekwencje, czyli uznać, że Jezus jest moim Panem i nie ma innego, przyjąć, że to Jezus niepodzielnie rządzi, kieruje moim życiem. Bez pomocy Ducha Świętego nie sposób złożyć taką deklarację a tym bardziej ją w życiu wypełnić. Bez pomocy Ducha Świętego nas, mnie to przerasta. Często zamienia się w pustą deklarację a w najlepszym przypadku deklarację na jakiś czas, aż mi się znudzi, do pierwszych trudności czy przeszkód.

 

A może ja bardzo chętnie bez pomocy Ducha Świętego powiem, wyrecytuję, może nawet wykrzyczę, że Panem jest Jezus i bardzo szybko o tym zapomnę, nie wezmę sobie tego do serca czyli ostatecznie do życia? Jezus będzie Panem, ale na papierze, w deklaracji, a w życiu kimś mało znaczącym, mało ważnym, kimś bardzo dalekim.

 

Apostoł pisze, że są różne dary łaski, ale ten sam Duch. Duch Święty jest gwarancją, że ci, którzy takie dary łaski otrzymali, cieszą się otrzymanymi charyzmatami, będą z nich korzystać na rzecz dobra całej wspólnoty. Nie będą wykorzystywać tego dla swoich własnych, prywatnych celów. Duch Święty dba o dobro wszystkich tworzących wspólnotę Kościoła. Każdy otrzymuje od Niego tyle dobra, ile może pomieścić jego serce ani mniej, bo Duch jest hojny, ani więcej, bo On uwzględnia aktualne „moce przerobowe” danego człowieka. Ważne, aby na to dobro się otwierać, przyjmować i je pomnażać współpracując z Duchem Świętym. Wykorzystywać otrzymane dary, charyzmaty dla własnych, egoistycznych celów to stawać się zagrożeniem dla jedności Wspólnoty, ją rozbijać czynić w niej podziały, budzić zazdrość, zamiast życzliwości, rywalizować, zamiast współpracować.

 

Moje dary Ducha Świętego, moje charyzmaty? Znam je, z nich korzystam dla dobra, wzrostu wspólnoty Kościoła? Czy innym darów, chryzmatów nie zazdroszczę, ale cieszę się, kiedy służą innym, w tym mnie, nimi się posługując? Rozbijam czy jednoczę, współpracuję czy rywalizuję, korzystam z pomocy Ducha Świętego czy próbuję Go wykorzystać?

 

Pomodlę się do Ducha Świętego, polecając Jego mocy siebie i cały Kościół Święty. W szczególny sposób będę prosił o dar jedności i owocne korzystanie z innych darów Ducha Świętego.

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:


Gdy odbierasz im oddech, marnieją
i w proch się obracają.
Stwarzasz je napełniając swym duchem
i odnawiasz oblicze ziemi...
(Ps 104, 29-30)
 
IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię

 

***
  

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2020

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー