DRUKUJ
 
o. Michał Baranowski OFMConv
Ogniu i żarze błogosławcie Go!
Rycerz Młodych
 


Wiara młodego Daniela to zaufanie Bogu, które nie lęka się nawet śmierci w rozpalonym piecu czy w paszczy dzikich lwów. Nie dla próżnej brawury, lecz by dać świadectwo wiary wobec pogan i pozostać wiernym tradycji ojców w zachowywaniu Bożych przykazań.

Księga Daniela

Tradycyjnie tę księgę zalicza się do ksiąg prorockich. To rozróżnienie ma swoją podstawę w tekście księgi, która zawiera zarówno opowiadania biograficzne (Dn 1-6), jak i wizje prorockie (Dn 7-12). Księga powstawała stopniowo, o czym świadczą różne jej wersje w tekście hebrajskim i w starożytnych tłumaczeniach greckich. Budujący przykład życia i wiary Daniela, żyjącego wprawdzie na dworze królewskim, ale w niewoli (Dn 1-6), nasuwa nieodparcie spostrzeżenie, że działalności autora tej księgi przyświecał Sienkiewiczowski zamiar pisania "ku pokrzepieniu serc". Prawdopodobnie było to w okresie prześladowań religijnych w II w. przed Chr., opisanych w 1 i 2 Księdze Machabejskiej.

Daniel - wierny Prawu Bożemu

Historia Daniela rozpoczyna się w dramatycznym okresie najazdu babilońskiego na królestwo judzkie na początku VI w. przed Chr. Król babiloński, Nabuchodonozor, zabrał wtedy do niewoli królewską rodzinę, zamożnych dworzan, królewskich urzędników i rzemieślników Jerozolimy. Zgodnie ze zwyczajem babilońskim spośród szlachetnie urodzonych młodzieńców judzkich wybrano kilku o pięknym wyglądzie, obeznanych z wszelką mądrością, posiadających wiedzę i obdarzonych rozumem, zdatnych do służby w królewskim pałacu (Dn 1,4).

Wśród nich znalazł się także Daniel. Po odbyciu trzyletniego przygotowania mieli oni podjąć służbę, a do tego czasu pozostawali pod opieką nadzorcy. Daniel i jego trzej rówieśnicy zgodzili się na podjęcie służby na dworze pogańskim, ale postanowili sobie, że nie będą spożywali potraw i pili wina ze stołu królewskiego, aby zachować prawo Boże. Zyskali przychylność nadzorcy służby, który zgodził się na dokonanie próby, aby przekonać się, że spożywanie samych jarzyn nie przyniesie uszczerbku na ich zdrowiu i wyglądzie. Po pomyślnej próbie młodzieńcy mogli odżywiać się zgodnie ze zwyczajem żydowskim. A Bóg nagrodził ich wierność darem szczególnej mądrości.

 
strona: 1 2