logo
Wtorek, 22 stycznia 2019 r.
imieniny:
Dominiki, Mateusza, Wincentego, Anastazego  – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
410. rocznica śmierci wielkiego biblisty z Wągrowca
materiał własny
 


Dnia 27 lipca 2007 roku będziemy wspominać 410. rocznicę śmierci jednego z największych i najwybitniejszych polskich biblistów i pierwszego tłumacza Pisma Św. na język polski księdza Jakuba Wujka SJ z Wągrowca. Najwybitniejszy mieszkaniec Wągrowca i Ziemi Pałuckiej, słynny jezuita, wybitny teolog i biblista, który dokonał pierwszego i najlepszego w historii przekładu Pisma Św. na język polski. Jako jego rodacy,  powinniśmy często i na różne sposoby przywoływać na pamięć tę wielką i wspaniałą postać, oddawać hołd i chlubić się jego dokonaniami. W bieżącym roku jeszcze raz będziemy mieć możliwość pochylić się nad tą postacią i dziełem jego życia.  
 
Ksiądz Jakub Wujek SJ urodził się w Wągrowcu w 1541 roku w rodzinie mieszczańskiej. Rodzicami Jakuba byli Elżbieta (zd. Zdunek) i Maciej Wujkowie. Ojciec był sędzią prawa magdeburskiego i ławnikiem sądu miejskiego w Wągrowcu. Maciej Wujek był także zamożnym piwowarem. Jakub Wujek był prawdopodobnie jedynakiem, nie posiadał rodzeństwa. Młody chłopiec Jakub początkowo pobierał nauki w przyklasztornej szkole cysterskiej w Wągrowcu, później kontynuował swoją edukację w Henrykowie i  we Wrocławiu. Dnia 26 kwietnia 1558 roku zapisał się na Akademię Krakowską i został studentem na wydziale „Atrium”. W 19. roku życia po ukończeniu nauki w Krakowie Jakub Wujek przebywał na dworze biskupa chełmskiego Jakuba Uchańskiego, późniejszego prymasa Polski, który też był jego protektorem. To biskup Jakub Uchański wysłał Jakuba Wujka na dalsze studia do Wiednia w Austrii, tam w 1564 roku otrzymał tytuł magistra filozofii. Na początku 1565 roku został pisarzem i sekretarzem na dworze prymasa, abpa Jakuba Uchańskiego. W tym samym czasie Jakub Wujek zastanawiał się także nad wyborem drogi życiowej.
 
Po rekolekcjach wielkopostnych 1565 roku zdecydował się wstąpić do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego w Rzymie. Dnia 25 lipca 1565 roku Wujek przybył do domu zakonnego przy kościele św. Andrzeja na Kwirynale, a już 8 grudnia 1565 roku złożył pierwsze śluby zakonne. Od grudnia 1565 do sierpnia 1567 roku kontynuował studia teologiczne w Kolegium Rzymskim. We wrześniu 1567 roku wraca do kraju i zamieszkuje w domu zakonnym w Braniewie. Będąc w kolegium jezuickim w Braniewie uzyskał tytuł magistra sztuk i bakalaureat z teologii. Następnie w latach 1567 – 1571 przebywa w kolegium w Pułtusku, gdzie nauczał retorykę, katechizm i wykładał Ewangelie, tutaj także dokończył studium z teologii, aby uzyskać doktorat.
 
W październiku 1568 roku Jakub Wujek składa śluby wieczyste w zakonie jezuickim. Bedąc także w Pułtusku, 27-letni Jakub Wujek, na jesień 1568 roku otrzymuje święcenia kapłańskie. Na początku 1569 roku młody kapłan Wujek został mianowany kaznodzieją kolegiaty Pułtuskiej, wicerektorem i prokuratorem domu zakonnego. Rok po otrzymaniu święceń, w grudniu 1569 roku ks. Jakub Wujek, ze względu na stan zdrowia i z powodu podejrzenia o gruźlicę został wysłany na odpoczynek do rodzinnego Wągrowca. W czasie podróży do rodzinnego miasta głosił kazania w Warszawie, Łowiczu, Uniejowie i Poznaniu.
 
 
1 2 3  następna
Zobacz także
ks. Edward Staniek
Bóg zna słabość człowieka, który na drodze realizacji Jego prawa ciągle się potyka i upada. W trosce o upadającego człowieka ustanowił sakrament pokuty i pojednania. Z tej racji grzech w Nowym Testamencie nie jest największym nieszczęściem, bo w każdej chwili, w morzu łaski, może być zgładzony...
 
O. Marian Zawada OCD
Słodki wizerunek małej Teresy może kojarzyć się ze słodziutką świętością, pełną ustępstw, uprzejmych uśmiechów, tymczasem każdy jej dzień był krokiem olbrzyma. Wypatrywała jak Krzysztof Kolumb nowych krain, na miarę swych marzeń i z siłą Joanny d’Arc spinała konia cwałując małą, wąską drogą, okrywając się chwałą największych pól bitewnych...
 
O. Tomasz Kwiecień OP
W Muzeum Narodowym w Berlinie przechowywana jest szkatuła z kości słoniowej z 1100 r., na której wyrzeźbiono Wniebowstąpienie Pańskie. Na samym dole widać dwanaście małych postaci, patrzących w górę, które nie do końca wiedzą, co się dzieje - to Apostołowie. Na górze - skierowana w dół, błogosławiąca ręka Boga Ojca. Centralną część płaskorzeźby zajmują natomiast czterej aniołowie podtrzymujący mandorlę...
 
 
___________________
 
 reklama