logo
Wtorek, 29 września 2020 r.
imieniny:
Michaliny, Michała, Rafała, Gabriela – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
80-lecie urodzin Benedykta XVI
materiał własny
 


16 kwietnia 2007 roku przypadają osiemdziesiąte urodziny Ojca Świętego Benedykta XVI. W przeddzień papieskiego jubileuszu, w Niedzielę Miłosierdzia Bożego o godz. 10.00 ojciec św. Benedykt XVI odprawi okolicznościową Mszę Świętą w Watykanie. Urodzinowe obchody zbiegną się także z  2 rocznicą Jego wyboru na następcę św. Piotra - przypadającą 19 kwietnia. Z okazji swoich urodzin i rocznicy pontyfikatu, papież podejmie obiadem wszystkich kardynałów obecnych w tym czasie w Rzymie i wysłucha dedykowanego mu koncertu w watykańskiej Auli Pawła VI.
 
Jubileusze, zwłaszcza tak dostojne jak Osiemdziesięciolecie i przede wszystkim dotyczące Kogoś tak ważnego w Kościele i świecie zachęcają do podsumowań i refleksji. Pozwolę sobie z pokorą i ja zwrócić uwagę na niektóre charakterystyczne cechy samego Jubilata i Jego pontyfikatu.
Po wyborze ks. kard. Josepha Ratzingera na papieża wielu komentatorów twierdziło: „kardynałowie elektorzy wybrali kandydata przejściowego, który długo nie porządzi, a zagwarantuje tylko stabilność podczas niespokojnych lat, po długim pontyfikacie papieża Polaka”. Warto dzisiaj przypomnieć, że podobnie mówiono po wyborze wielkiego papieża Jana XXIII, który też był starszy wiekiem w chwili wyboru na Stolicę Piotrową, a zwołał przełomowy Sobór Watykański II.  Zwracając uwagę na logikę życia chrześcijańskiego, można śmiało stwierdzić, że każdy papież w Kościele jest „papieżem przejściowym”. Eksponowanie w niektórych mediach tzw. „tymczasowości” wprowadza tylko niepotrzebny zamęt w zrozumieniu i wartości obecnego pontyfikatu wytwarzając fałszywą postawę wyczekiwania na „inny wielki pontyfikat”. Nic bardziej mylnego!
 
W historii Kościoła byli papieże wielcy politycy, wielcy reformatorzy, wielcy duszpasterze jak Jan Paweł II i wielcy teolodzy jak obecny papież.
Benedykt XVI jak mało kto zna aktualne potrzeby i wyzwania stojące przed całym współczesnym Kościołem. Z jego problemami konfrontowany był już jako najbliższy współpracownik Jana Pawła II i jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary, najważniejszej watykańskiej dykasterii.
Dwa lata po objęciu urzędu papieskiego, Benedykt XVI powoli, ale z benedyktyńską  sumiennością i stanowczością przystąpił do porządkowania nie tylko w watykańskich dykasteriach, ale i w całym Kościele. W jego „decyzjach administracyjnych” można wyraźne zauważyć akcenty teologiczne i eklezjalne.
 
Kościół żyje! - wołał dwa lata temu w homilii inaugurującej swój pontyfikat Benedykt XVI. Obecny papież jest człowiekiem dialogu, wielkiej wiary, otwartości, prostoty i pokory. Będąc jednym z najwybitniejszych współczesnych teologów - jeszcze jako kardynał, często mawiał: „jestem najzwyklejszym chrześcijaninem i chcę bronić pokornej wiary zwykłych ludzi przed wyniosłością teologów”.  Zawsze raziła go „wiara przecedzana”, jaką często serwują nam dzisiaj tzw. „środowiska intelektualne”.
 
 
1 2  następna
Zobacz także
Mariusz Pakiełło
Co mam czynić, bym poczuł, że jest to dzień wyjątkowy? Często stajemy przed trudnym wyborem albo wypocząć przed kolejnym tygodniem pracy, dobrze się zabawić albo uświęcić ten dzień. Połączenie tych form przeżywania niedzieli wydaje się niemożliwe. Winne są temu stereotypy funkcjonujące w naszym społeczeństwie. Sposobów przeżywania niedzieli jest wiele...
 
Jacek Królikiewicz

Post stosowano już w czasach starożytnych. Grecy i Rzymianie odmawiali sobie niektórych potraw, aby ustrzec się od wpływów demonicznych albo wzmóc swoje siły fizyczne. Muzułmanie pościli przez jeden miesiąc w roku, powstrzymując się od jedzenia przed zachodem słońca. Żydzi pościli dwa razy w tygodniu: w poniedziałek i w czwartek, a raz w roku obowiązywał ich post ścisły – w święto zwane Dniem Sądu.

 
Paweł Szpyrka SJ
Tomasz More w pustelni, którą nakazał wznieść w swoim ogrodzie w Chelsea, oddawał się lekturze i modlitwie. W piątki pościł i często rozważał Mękę Pańską. Opatrzność sprawiła, że mógł jej doświadczyć bardzo osobiście. Dramat rozpoczął się właściwie 16 V 1532 r., kiedy złożył rezygnację z kanclerstwa. Król łaskawie ją przyjął, jednak już wtedy Tomasz zdawał sobie z tego sprawę, że człowiek niełatwo uwalnia się od własnych dobroczyńców. Pod wpływem nieprzychylnego otoczenia król coraz bardziej zaczął odczytywać jego odejście jako zuchwałą dezaprobatę dla jego reformatorskich działań.
 
 
___________________
 
 reklama