Każdy z nas nosi w sobie dziecko. Droga, by je w sobie odkryć i sprawić, by się powtórnie narodziło, wiedzie przez: uwolnienie od psychologicznych uwarunkowań, wyzwolenie się od przeszłości, umożliwienie rozwoju, nabranie zaufania do siebie, nauczenie się odpoczywania i cieszenia się życiem, osiągnięcie wewnętrznej spójności.

Kreeft zmierza się z trzema życiowymi, przeplatającymi się nawzajem pytaniami o Życie, o Śmierć i o Boga.  Odwołuje się do doświadczeń człowieka, by pomóc czytelnikowi spojrzeć na śmierć jak na „osobę, a nie na jej personifikację”. Ukazuje nam pięć kolejnych obliczy śmierci. Najpierw śmierć jawi się jako nieprzyjaciel, potem jako obcy, następnie jako przyjaciel, matka i na końcu jako ukochany. 

Rozpoczyna od opisania wybranych zjawisk, które dokonują się w człowieku u początków jego duchowej wędrówki. Skupia się w szczególności na przeszkodach, które powstrzymują wielu w duchowym rozwoju. Ukazuje w sposób systematyczny wszystkie etapy oczyszczenia człowieka i zjednoczenia go z Bogiem, podaje wskazówki dotyczące głębokiej modlitwy. Tłumaczy czym jest i czym nie jest głęboka modlitwa.

Bóg obficie zsyła na nas swą łaskę, nie żądając niczego w zamian – zależy Mu tylko na naszej miłości i szczęściu. Tymczasem my często nie umiemy przyjąć tego bezinteresownego, cudownego daru. Hojność Boga wydaje nam się niezrozumiała, nie potrafimy jej pojąć i właściwie na nią odpowiedzieć. 

Czemu wydajecie pieniądze na to, co was nie nasyci? – pyta prorok Izajasz i kontynuuje: Nakłońcie wasze ucho i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a wasza dusza żyć będzie (Iz 55, 2–3). O to właśnie chodzi w tej książce: zdrowa duchowość musi traktować poważnie sytuację człowieka, musi budować na naszych potrzebach, tęsknotach i życzeniach.  

Droga do świętości nie wiedzie przez dramatyczne wyrzeczenia i świętość nie jest jedynie dla „specjalistów”, księży i osób duchownych. Ze świętością nie jest tak, że trzeba o nią walczyć i zwyciężyć – ona może tylko być dana, a jedyne, co jest konieczne, to o nią poprosić.

Nie widzisz sensu swojego życia? Czujesz się nikomu niepotrzebny, nieakceptowany, niekochany? Jesteś ciągle smutny i zniechęcony? Uważasz, że nic nigdy ci się nie udaje? Jeśli tak – ta książka jest dla Ciebie! Jezus pragnie powiedzieć tobie, że dla Niego jesteś kimś ważnym, dla Niego liczysz się (nawet, jeśli nikt się z tobą nie liczy...), dla Niego jesteś ukochaną córką, ukochanym synem!

Bóg, będąc Miłością większą od naszych słabości, chce pochwycić zranionego psychicznie człowieka i wydobyć na powierzchnię. Barwnie, odwołując się do własnych doświadczeń, pisze o tym ks. Pralong, który, nim został duchownym, wiele lat pracował jako pielęgniarz na oddziale psychiatrycznym. Niemniej ta książka nie jest przeznaczona jedynie dla osób "z problemami" czy ich bliskich. To lektura dla każdego. Każdy przeżywa chwile, gdy nie radzi sobie ze sobą. Uznanie tego faktu może okazać się wielką łaską, która sprawi, że jak dziecko zawołamy do Ojca w niebie: "Ojcze, pomóż mi!".

Czym jest powołanie? Czy ono na nas „spada” z nieba i jesteśmy „skazani” na określoną rolę społeczną, bez możliwości decydowania? A może podejrzewamy Boga o to, że zamierza nas „wcisnąć” w przygotowany z góry życiowy gorset? Jak szukać i znaleźć swoje miejsce w życiu?

Odwołując się do swego osobistego doświadczenia i do Pisma Świętego, Scott Hahn przedstawia piękno i wartość życia rodzinnego oraz miłości małżeńskiej i rodzicielskiej. Ale jego książka to coś znacznie więcej niż pochwała rodziny. Hahn udowadnia, że za naszą tęsknotą za miłością rodzinną kryje się rzeczywistość o wiele głębsza, niż to sobie wyobrażamy.