Biblia

Dz 2

⁴²Trwali oni w nauce Aposto³ów i we wspólnocie, w ³amaniu chleba i w modlitwach. ⁴³Boja¼ñ ogarnia³a ka¿dego, gdy¿ Aposto³owie czynili wiele znaków i cudów. ⁴⁴Ci wszyscy, co uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. ⁴⁵Sprzedawali maj±tki i dobra i rozdzielali je ka¿demu wed³ug potrzeby. ⁴⁶Codziennie trwali jednomy¶lnie w ¶wi±tyni, a ³ami±c chleb po domach, przyjmowali posi³ek z rado¶ci± i prostot± serca. ⁴⁷Wielbili Boga, a ca³y lud odnosi³ siê do nich ¿yczliwie. Pan za¶ przymna¿a³ im codziennie tych, którzy dostêpowali zbawienia.

1 P 1

³ Niech bêdzie b³ogos³awiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim mi³osierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodzi³ nas do ¿ywej nadziei: ⁴ do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiêdn±cego, które jest zachowane dla was w niebie. ⁵ Wy bowiem jeste¶cie przez wiarê strze¿eni moc± Bo¿± dla zbawienia, gotowego objawiæ siê w czasie ostatecznym. ⁶ Dlatego radujcie siê, choæ teraz musicie doznaæ trochê smutku z powodu ró¿norodnych do¶wiadczeñ. ⁷ Przez to warto¶æ waszej wiary oka¿e siê o wiele cenniejsza od zniszczalnego z³ota, które przecie¿ próbuje siê w ogniu, na s³awê, chwa³ê i cze¶æ przy objawieniu Jezusa Chrystusa. ⁸ Wy, choæ nie widzieli¶cie, mi³ujecie Go; wy w Niego teraz, choæ nie widzicie, przecie¿ wierzycie, a ucieszycie siê rado¶ci± niewymown± i pe³n± chwa³y ⁹ wtedy, gdy osi±gniecie cel waszej wiary - zbawienie dusz.

J 20

¹⁹Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi by³y zamkniête z obawy przed ¯ydami, przyszed³ Jezus, stan±³ po¶rodku i rzek³ do nich: "Pokój wam!" ²⁰A to powiedziawszy, pokaza³ im rêce i bok. Uradowali siê zatem uczniowie ujrzawszy Pana. ²¹A Jezus znowu rzek³ do nich: "Pokój wam! Jak Ojciec Mnie pos³a³, tak i Ja was posy³am". ²²Po tych s³owach tchn±³ na nich i powiedzia³ im: "We¼mijcie Ducha ¦wiêtego! ²³Którym odpu¶cicie grzechy, s± im odpuszczone, a którym zatrzymacie, s± im zatrzymane". ²⁴Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie by³ razem z nimi, kiedy przyszed³ Jezus. ²⁵Inni wiêc uczniowie mówili do niego: "Widzieli¶my Pana!" Ale on rzek³ do nich: "Je¿eli na rêkach Jego nie zobaczê ¶ladu gwo¼dzi i nie w³o¿ê palca mego w miejsce gwo¼dzi, i nie w³o¿ê rêki mojej do boku Jego, nie uwierzê". ²⁶A po o¶miu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewn±trz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszed³ mimo drzwi zamkniêtych, stan±³ po¶rodku i rzek³: "Pokój wam!" ²⁷Nastêpnie rzek³ do Tomasza: "Podnie¶ tutaj swój palec i zobacz moje rêce. Podnie¶ rêkê i w³ó¿ [j±] do mego boku, i nie b±d¼ niedowiarkiem, lecz wierz±cym!" ²⁸Tomasz Mu odpowiedzia³: "Pan mój i Bóg mój!" ²⁹Powiedzia³ mu Jezus: "Uwierzy³e¶ dlatego, poniewa¿ Mnie ujrza³e¶? B³ogos³awieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli". ³⁰I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej ksi±¿ce, uczyni³ Jezus wobec uczniów. ³¹Te za¶ zapisano, aby¶cie wierzyli, ¿e Jezus jest Mesjaszem, Synem Bo¿ym, i aby¶cie wierz±c mieli ¿ycie w imiê Jego.