Biblia

Iz 50

⁴ Pan Bóg Mnie obdarzył językiem wymownym, bym umiał przyjść z pomocą strudzonemu, przez słowo krzepiące. Każdego rana pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. ⁵ Pan Bóg otworzył Mi ucho, a Ja się nie oparłem ani się cofnąłem. ⁶ Podałem grzbiet mój bijącym i policzki moje rwącym Mi brodę. Nie zasłoniłem mojej twarzy przed zniewagami i opluciem. ⁷ Pan Bóg Mnie wspomaga, dlatego jestem nieczuły na obelgi, dlatego uczyniłem twarz moją jak głaz i wiem, że wstydu nie doznam.

Flp 2

⁶On, istniejąc w postaci Bożej, nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem, ⁷lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. A w zewnętrznym przejawie, uznany za człowieka, ⁸uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci - i to śmierci krzyżowej. ⁹Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, ¹⁰aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych. ¹¹I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest PANEM - ku chwale Boga Ojca.

Mk 14

Mk 15

¹Zaraz wczesnym rankiem arcykapłani wraz ze starszymi i uczonymi w Piśmie i cała Wysoka Rada powzięli uchwałę. Kazali Jezusa związanego odprowadzić i wydali Go Piłatowi.

²Piłat zapytał Go: "Czy Ty jesteś królem żydowskim?" Odpowiedział mu: "Tak, Ja nim jestem".

³Arcykapłani zaś oskarżali Go o wiele rzeczy.

⁴Piłat ponownie Go zapytał: "Nic nie odpowiadasz? Zważ, o jakie rzeczy Cię oskarżają".

⁵Lecz Jezus nic już nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

⁶Na każde zaś święto miał zwyczaj uwalniać im jednego więźnia, którego żądali.

⁷A był tam jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z buntownikami, którzy w rozruchu popełnili zabójstwo.

⁸Tłum przyszedł i zaczął domagać się tego, co zawsze im czynił.

⁹Piłat im odpowiedział: "Jeśli chcecie, uwolnię wam Króla Żydowskiego?"

¹⁰Wiedział bowiem, że arcykapłani wydali Go przez zawiść.

¹¹Lecz arcykapłani podburzyli tłum, żeby uwolnił im raczej Barabasza.

¹²Piłat ponownie ich zapytał: "Cóż więc mam uczynić z tym, którego nazywacie Królem Żydowskim?"

¹³Odpowiedzieli mu krzykiem: "Ukrzyżuj Go!"

¹⁴Piłat odparł: "Cóż więc złego uczynił?" Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: "Ukrzyżuj Go!"

¹⁵Wtedy Piłat, chcąc zadowolić tłum, uwolnił Barabasza, Jezusa zaś kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.

¹⁶Żołnierze zaprowadzili Go na wewnętrzny dziedziniec, czyli pretorium, i zwołali całą kohortę.

¹⁷Ubrali Go w purpurę i uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę.

¹⁸I zaczęli Go pozdrawiać: "Witaj, Królu Żydowski!"

¹⁹Przy tym bili Go trzciną po głowie, pluli na Niego i przyklękając oddawali Mu hołd.

²⁰A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włożyli na Niego własne Jego szaty. Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyżować.

²¹I przymusili niejakiego Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, który wracając z pola właśnie przechodził, żeby niósł krzyż Jego.

²²Przyprowadzili Go na miejsce Golgota, to znaczy miejsce Czaszki.

²³Tam dawali Mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął.

²⁴Ukrzyżowali Go i rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy, co który miał zabrać.

²⁵A była godzina trzecia, gdy Go ukrzyżowali.

²⁶Był też napis z podaniem Jego winy, tak ułożony: "Król Żydowski".

²⁷Razem z Nim ukrzyżowali dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej Jego stronie.

²⁸Tak wypełniło się słowo Pisma: W poczet złoczyńców został zaliczony.

²⁹Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go, potrząsali głowami, mówiąc: "Ej, Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz,

³⁰zejdź z krzyża i wybaw samego siebie!"

³¹Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie drwili między sobą i mówili: "Innych wybawiał, siebie nie może wybawić.

³²Mesjasz, król Izraela, niechże teraz zejdzie z krzyża, żebyśmy widzieli i uwierzyli". Lżyli Go także ci, którzy byli z Nim ukrzyżowani.

³³A gdy nadeszła godzina szósta, mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej.

³⁴O godzinie dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: "Eloi, Eloi, lema sabachthani", to znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił?

³⁵Niektórzy ze stojących obok, słysząc to, mówili: "Patrz, woła Eliasza".

³⁶Ktoś pobiegł i napełniwszy gąbkę octem, włożył na trzcinę i dawał Mu pić, mówiąc: "Poczekajcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, żeby Go zdjąć [z krzyża]".

³⁷Lecz Jezus zawołał donośnym głosem i oddał ducha.

³⁸A zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, z góry na dół.

³⁹Setnik zaś, który stał naprzeciw, widząc, że w ten sposób oddał ducha, rzekł: "Prawdziwie, ten człowiek był Synem Bożym".

⁴⁰Były tam również niewiasty, które przypatrywały się z daleka, między nimi Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, i Salome.

⁴¹Kiedy przebywał w Galilei, one towarzyszyły Mu i usługiwały. I było wiele innych, które razem z Nim przyszły do Jerozolimy.

⁴²Pod wieczór już, ponieważ było Przygotowanie, czyli dzień przed szabatem,

⁴³przyszedł Józef z Arymatei, poważny członek Rady, który również wyczekiwał królestwa Bożego. Śmiało udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa.

⁴⁴Piłat zdziwił się, że już skonał. Kazał przywołać setnika i pytał go, czy już dawno umarł.

⁴⁵Upewniony przez setnika, podarował ciało Józefowi.

⁴⁶Ten kupił płótno, zdjął Jezusa [z krzyża], owinął w płótno i złożył w grobie, który wykuty był w skale. Przed wejście do grobu zatoczył kamień.

⁴⁷A Maria Magdalena i Maria, matka Józefa, przyglądały się, gdzie Go złożono.