logo
Niedziela, 14 sierpnia 2022 r.
imieniny:

Alfreda, Maksymiliana, Selmy, Eberharda – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Joanna Kozioł
Bóg Przyjaciel
Magazyn Salwator
 



Jak do przyjaciół

O przyjaźni napisano tomy poezji, pisarze na przestrzeni dziejów opiewali ją na wiele sposobów. Każdy z nas cieszy sie gdy ma prawdziwego przyjaciela. Oglądając filmy zachwycamy się wiernością i dobrocią przyjaciół. Cała filozofia począwszy od Sokratesa próbuje zdefiniować czym jest przyjaźń. Według niej przyjaźń (gr. philia, łac. amicitia) to międzyosobowa relacja oparta na wzajemnej miłości i życzliwości, zakładająca jakąś formę współdzielenia życia oraz współuczestnictwa w dobru. Natomiast w tradycji scholastycznej to cnota udoskonalająca działania podmiotu w stosunku do drugiej osoby (w tym także do Boga – wówczas jest cnotą o charakterze nadprzyrodzonym: Caritas).

Katechizm Kościoła Katolickiego również stawia na poczesnym miejscu przyjaźń. Konkretnie mówi o Bogu jako Przyjacielu ludzi. Przez swoje objawienie Bóg niewidzialny w nadmiarze swej miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, by ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć ich do niej - adekwatną odpowiedzią na to zaproszenie jest wiara.

Podstawa wyjątkowej godności

Bóg chciał człowieka dla niego samego, dlatego też stworzył człowieka na Swój obraz i podobieństwo i zaprosił do przyjaźni z Nim
Pierwszy człowiek nie tylko został stworzony jako dobry, lecz także ukonstytuowany w przyjaźni ze swoim Stwórcą oraz w harmonii z sobą samym i otaczającym go stworzeniem.

Tylko człowiek jest wezwany do uczestniczenia w życiu Bożym przez poznanie i miłość. Tutaj tkwi podstawa jego wyjątkowej godności.
Człowiek pozostający w zażyłości i przyjaźni z Bogiem miał nie umierać i nie cierpieć.

Jednak stracił przyjaźń Boga przez nieposłuszeństwo.

Bóg Przyjaciel jednak nie opuścił człowieka. A gdy człowiek przez nieposłuszeństwo utracił Twoją przyjaźń, nie pozostawiłeś go pod władzą śmierci... Wielokrotnie zawierałeś przymierze z ludźmi
Bóg kochający przygotował ludzi do przyjaźni z Nim poprzez Dekalog.
Posłał też syna swego Jezusa, który umarł na krzyżu  aby ludzie uzyskali przebaczenie grzechów i przez łaskę stali się ponownie przyjaciółmi Boga Bóg okazuje swoją wszechmoc, odwracając nas od naszych grzechów i przez łaskę utwierdzając nas na nowo w swojej przyjaźni.

Jezus umiłowany Syn Ojca obwieszcza Nowe Prawo – Prawo miłości – które "pozwala nam  przejść ze stanu niewolnika, który nie wie, co czyni Pan jego", do stanu przyjaciela Chrystusa, co więcej – do stanu syna – dziedzica.

Poprzez naszych bliźnich

Przyjacielem i Gościem przychodzącym do naszej duszy jest też Duch Święty, który pobudza do życia według Chrystusa, prowadzi, oczyszcza i umacnia. Bóg jest naszym Przyjacielem dzięki autentycznej i stałej miłości do nas. A kiedy my stajemy się Jego przyjaciółmi? Wtedy kiedy kochamy Go całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą (Mk 12,30)
Wtedy gdy pomaga się przyjacielowi w potrzebie gdy cierpi głód, pragnienie, jest chory. Taką pomoc możemy okazać Chrystusowi poprzez naszych bliźnich. On sam zapewniał Zaprawdę, powiadam wam. Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili (Mt 25,40).

Sam na sam

Chociaż zmartwychwstały Pan przebywa obecnie w chwale, to jednak cierpi w członkach swojego Mistycznego Ciała. W ubogich i cierpiących Kościół rozpoznaje obraz swego ubogiego i cierpiącego Założyciela. Prawdziwi przyjaciele Chrystusa wyczuwają, że jest On ciągle  lekceważony, zapomniany; dlatego chcą Go jak najczęściej spotykać, przebywać z Nim. Takim trwaniem przed Boskim Przyjacielem jest szczególnie modlitwa kontemplacyjna. Św. Teresa modlitwą tą nazwała przyjacielskim spotkaniem z Jezusem, który nas kocha; Kontemplacja myślna nie jest niczym innym jak głębokim związkiem przyjaźni, w którym rozmawiamy sam na sam z Bogiem, w przekonaniu, że On nas kocha.

Przyjaźń z Bogiem, która zaczyna się na ziemi może trwać przez całą wieczność. Umierający w Panu stają się Jego przyjaciółmi na wieki. Ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem oraz są doskonale oczyszczeni, żyją na zawsze z Chrystusem. Są na zawsze podobni do Boga, ponieważ widzą Go takim, jakim jest (1 J 3,2), twarzą w twarz.

Panie! Proszę pozostań na zawsze moim przyjacielem.

Joanna Kozioł

 
Zobacz także
ks. Marek Dziewiecki
Jedną z głównych pokus, jaka czyha na człowieka w każdej epoce, jest pożądanie dóbr materialnych i mylenie bogactwa ze szczęściem. Miłe jest posiadanie wypchanego portfela, luksusowego domu, drogiego samochodu. Przyjemne jest pozwalanie sobie na wystawny tryb życia i na zaspokajanie każdej zachcianki. Już dzieci zauważają, że kto ma dużo pieniędzy, temu wygodniej jest żyć. Łatwo wtedy o wyciagnięcie błędnego wniosku, że im bogatszy jest człowiek, tym szczęśliwszy. Kto ulega temu naiwnemu przekonaniu, tego najważniejszym pragnieniem jest chęć zdobycia wielkiego majątku – najlepiej szybko i bez wysiłku. 
 
ks. Marek Dziewiecki

Człowiek wierzący, który stawia sobie życiowe pytania powinien szukać odpowiedzi u Boga, słuchając Jego Słowa. Żywe bowiem jest Słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca (Hbr 4,12). Bywa jednak, że gdy nurtują nas życiowe sprawy lub decyzje, bardziej szukamy rozmów niż wyciszenia, dyskusji zamiast modlitwy.

 
Małgorzata Wszołek

Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy (Rz 8,24). Jak więc pielengnować nadzieję, by jej nie stracić, by w jakimś trudnym momencie nie poddać się zniechęceniu, beznadziei, a w końcu rozpaczy? Jak ją ciągle na nowo rozbudzać? Jak odnawiać?

 
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm