logo
Czwartek, 06 maja 2021 r.
imieniny:
Beniny, Filipa, Jakuba, Judyty – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Michał Nieniewski
Chrześcijaństwo daje wolność
Droga
 
fot. Aditya Saxena | Unsplash (cc)


Ludzie dostają się w ręce wróżek i innych szarlatanów, kiedy obawiają się o swoją przyszłość. Z kolei przesądy i strach przed czarami mogą niejednemu zamienić życie w piekło.

 

Niewola strachu

W religiach pierwotnych panował lęk przed bóstwami rządzącymi naturą, bo od ich kaprysu zależały losy każdego człowieka. Wierzono, że demony można przekupić odpowiednio obfitą lub krwawą ofiarą. Strach przed nieokiełznaną przyrodą popychał nawet do mordowania w tym celu ludzi. Kiedy greccy filozofowie odrzucili istnienie tych fałszywych bożków, pojawił się nowy lęk: przed przypadkowością życia i nicością po śmierci.

Przed przyjściem Chrystusa ludzkość żyła w niewoli strachu. Tylko naród wybrany dzięki przymierzu z Bogiem – prawdziwym, jedynym, osobowym – doświadczał pokoju. Żydzi wiedzieli, że wszechmocny i wszechobecny Stwórca całego świata powiedział pierwszym ludziom: „Uczyńcie sobie ziemię poddaną”. Nie obawiali się więc sił natury, bo musiały one podlegać ustanowionym przez Boga zasadom. Cieszyli się realną opieką Jahwe, który wyprowadził ich z niewoli egipskiej.

Chrzest zmywa pieczęć gwiazd

Pokój Izraela był zwiastunem pokoju, jaki Chrystus dał Kościołowi. Przeprowadzenie Żydów przez Morze Czerwone w trakcie ucieczki przed faraonem św. Augustyn odczytywał jako zapowiedź sakramentu chrztu świętego, który uwalnia nas spod władzy diabła. „Ku wolności wyswobodził was Chrystus”, pisze św. Paweł (Ga 5, 1). To dlatego, że Prawda wyzwala (zob. J 8, 32).

Św. Augustyn uważał, że „woda chrztu zmywa pieczęć gwiazd”. Temat astrologii znał z pierwszej ręki: sam kiedyś wierzył we wpływ gwiazd na ludzkie życie. W latach zagubienia zasięgał rady u astrologów, a nawet nauczył się stawiać horoskopy. Zrozumiał ich fałszywość, gdy okazało się, że pewien niewolnik urodził się w tym samym momencie, co bogaty młodzieniec, a pomimo tego ich życiorysy skrajnie się różniły.

 

Nie bój się!

Ktoś doliczył się, że w Piśmie Świętym aż 365 razy padają słowa otuchy, np. „Nie lękajcie się!”. Wiara w Chrystusa uwalnia od lęku przed niepewną przyszłością. Pan Jezus mówi, by nie troszczyć się zbytnio o dobra materialne: „Starajcie się naprzód o królestwo [Boga] i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane” (Mt 6, 33). Tłumaczy też obrazowo, że przez Boga nawet wszystkie włosy na naszych głowach są policzone (Łk 12, 7). Zmartwychwstały uwalnia od lęku przed nicością – wiemy, że Bóg stworzył nas do czegoś więcej, niż żywot ziemski.

Pozostaje jedna obawa: że zwiedzie nas szatan i nie dostąpimy zbawienia. Musimy uzbroić się w mocną wiarę i ufność w Panu Jezusie, który pokonał Złego. Z Bogiem nie mamy się czego lękać. „Nie otrzymaliście przecież ducha niewoli, by się znowu pogrążyć w bojaźni, ale otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać »Abba, Ojcze!«” (Rz 8, 15).

Lekarstwo na zabobony

Zagubiony, odwrócony od Boga człowiek wraca dziś do starożytnych przesądów, czyta w gazetach horoskopy, zasięga porad u wróżek, nosi amulety. Pada ofiarą rozmaitych oszustów lub własnego fałszywego przekonania, że w pełni kontroluje swoje życie. Jeśli zaobserwuje działanie jakiejś mocy o nieznanym pochodzeniu, to tym gorzej: zwrócenie się w stronę magii jest zagrożeniem dla jego duchowości.

Człowiek oddaje się przesądom w niewolę, ale zawsze może prosić Boga o uwolnienie. Wiemy, że z Jego pomocą wszystko jest możliwe. Ufając mu, nie musimy zwracać się do żadnych szarlatanów, by poznać przyszłość lub zapewnić sobie szczęście. Wiara w Chrystusa jest lekarstwem na lęk, bo jak mówi znana pieśń, „Bóg sam wystarczy”.

 

Michał Nieniewski
Droga 22/2013

 
Zobacz także
Łukasz Grzejda SCJ
Sam tylko Bóg, który jest dobry, może rozliczyć człowieka za szczerość i prawdziwość postępowania. Ale i ten sam Bóg chce i posługuje się narzędziami służącymi człowiekowi do zmiany, a właściwie poprawy zachowań, a nawet przemiany postaw życiowych. Narzędzia te są dwojakiego rodzaju. Jedne wynikają z osiągnięć nauk społecznych (psychologia, pedagogika) i teologii moralnej. Drugimi są ludzie, którzy dzięki postawie niesienia pomocy lub nawet bardziej dzięki umiejętności braterskiego upomnienia stają się dla bliźnich jak aniołowie stróżowie.
 
ks. Marek Dziewiecki
Jedną z głównych pokus, jaka czyha na człowieka w każdej epoce, jest pożądanie dóbr materialnych i mylenie bogactwa ze szczęściem. Miłe jest posiadanie wypchanego portfela, luksusowego domu, drogiego samochodu. Przyjemne jest pozwalanie sobie na wystawny tryb życia i na zaspokajanie każdej zachcianki. Już dzieci zauważają, że kto ma dużo pieniędzy, temu wygodniej jest żyć. Łatwo wtedy o wyciagnięcie błędnego wniosku, że im bogatszy jest człowiek, tym szczęśliwszy. Kto ulega temu naiwnemu przekonaniu, tego najważniejszym pragnieniem jest chęć zdobycia wielkiego majątku – najlepiej szybko i bez wysiłku. 
 

Kolejne parafie i zgromadzenia zakonne organizują Msze z modlitwą o uzdrowienie, rekolekcje ewangelizacyjne, spotkania z charyzmatykami. Nowi ludzie otwierają się na to, tymczasem... wciąż wielu tego nie rozumie. I nie wahają się od razu napiętnować uczestników takich spotkań. Mówią: „sekta, nawiedzeni, dziwaki...”. Sam muszę przyznać, że niektóre zachowania pojedynczych osób podczas takich spotkań stawiają rzeczywiście znak zapytania: Czy aby wszystko w porządku?

 
___________________
 
 reklama