logo
Środa, 03 marca 2021 r.
imieniny:
Kingi, Kunegundy, Maryna, Tycjana – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Jan Lewandowski
Czy Adolf Hitler był katolikiem?
Apologetyka
 


W 1942 roku Hitler „oświadczył, że nie zawahałby się przed otwartą walką z Kościołem, gdyby był czas ku temu”[36]. Rok wcześniej Hitler oświadczył, że „organizacje Kościoła pokonamy powoli za pomocą uświadamiania i uczynimy to bezboleśnie”[37].
 
Hitler powiedział również: „Wolę […] dać się na jakiś czas ekskomunikować, niż być winnym Kościołowi wdzięczność”[38]. Jak jednoznacznie wynika z tego zabarwionego lekkim szyderstwem oświadczenia, Hitler zwyczajnie nie przejąłby się ekskomuniką. Spłynęłoby to po nim jak woda po gęsi. W tym momencie widać, jak niepoważne są oświadczenia tych, którzy twierdzą, że gdyby papież Pius XII ekskomunikował „katolika Hitlera” – jak tego rzekomo usilnie od niego żądano – ileż oszczędziłoby to światu cierpień i krwi. Czyż takie mniemanie to nie czysta naiwność? A w najlepszym przypadku kompletna ignorancja.
 
Maser pisał, że Hitler „odrzucał Kościół” i „nawet jeśli do śmierci do niego należał, to uznawał jego nauki religijne za «zdecydowanie obłąkane», groził mu, otwarcie go zwalczał i wykpiwał jego duchownych”[39].
 
Zakończenie
 
Powyższe świadectwa są po prostu niezbite. Teza, że w najbardziej zbrodniczym okresie swego szaleństwa Hitler był katolikiem, nie ma nic wspólnego z prawdą. Wręcz przeciwnie, dokładna analiza danych historycznych, jakie posiadamy, wyraźnie wskazuje, że Hitler, choć urodzony w katolickiej rodzinie, z katolicyzmem w swym życiu nie utożsamiał się już od bardzo wczesnych lat swej młodości.
 
Jan Lewandowski
 
***
 
P R Z Y P I S Y :
[1] K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, Toruń 1991, s. 59.
[2] Za: Lech Z. Niekrasz, Czerwone i brunatne, Gdańsk 1991, s. 31.
[3] N. v. Below, Byłem adiutantem Hitlera, 1937-45, Warszawa 1990, s. 401.
[4] Za: K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 61n.
[5] H. Rauschning, Rozmowy z Hitlerem, Warszawa 1994, s. 23.
[6] Por. Z. Zieliński, Katolicyzm w III Rzeszy przed sądem historii, Katowice 1992, s. 22.
[7] Za: tamże.
[8] Por. K. Grünberg, Adolf Hitler – biografia, Warszawa 1996, s. 428.
[9] H. Rauschning, Rozmowy z Hitlerem, dz. cyt., s. 259.
[10] Por. W. Maser, Adolf Hitler – legenda, mit, rzeczywistość, Warszawa 1998, s. 199-200.
[11] Por. K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 60.
[12] Por. V. Huovinen, Hycler. Życie i działalność Hitlera, Warszawa 1991, s. 106.
[13] Por. K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 65.
[14] N. v. Below, Byłem adiutantem Hitlera, 1937-45, dz. cyt., s. 140.
[15] A. Bullock, Hitler – studium tyranii, Warszawa 1997, s. 25.
[16] W.L. Shirer, Powstanie i upadek Trzeciej Rzeszy, Kraków 1995, s. 71.
[17] K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 61.
[18] Oba cytaty za: W. Maser, Adolf Hitler – legenda, mit, rzeczywistość, dz. cyt., s. 207.
[19] Por. tamże, s. 207.
[20] Por. tamże, s. 208.
[21] Por. M. Rusecki, Istota i geneza religii, Lublin – Sandomierz 1997, s. 279.
[22] B. Zborski, Adolf Hitler, Warszawa 1994, s. 15.
[23] Za: „Dziennik Bałtycki” z 5 kwietnia 2002, s. 19.
[24] Za: K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 65.
[25] Ch. Schroeder, Byłam sekretarką Adolfa Hitlera, Warszawa 1990, s. 60.
[26] Tamże, s. 61.
[27] Za: K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 61.
[28] L. Z. Niekrasz, Czerwone i brunatne, dz. cyt., s. 31.
[29] B. Zborski, Adolf Hitler, dz. cyt., s. 50
[30] W. Maser, Adolf Hitler – legenda, mit, rzeczywistość, dz. cyt., s. 201; por. też K. Grünberg, Życie osobiste Adolfa Hitlera, dz. cyt., s. 65.
[31] H. Rauschning, Rozmowy z Hitlerem, dz. cyt., s. 257.
[32] K. Gotto i K. Repgen, Kościół, katolicy i narodowy socjalizm, Warszawa 1983, s. 72.
[33] O. Ogierman, Do ostatniego tchu. Proces Bernarda Lichtenberga, proboszcza katedry św. Jadwigi w Berlinie, Paryż 1983, s. 181.
[34] W. Maser, Adolf Hitler – legenda, mit, rzeczywistość, dz. cyt., s. 201
[35] Tamże, s. 201n, gdzie można przeczytać zapis osobistych wspomnień Hitlera na ten temat.
[36] Tamże, s. 206.
[37] Za: tamże.
[38] Za: tamże.
[39] Tamże, s. 199.
 
poprzednia  1 2 3 4 5
Zobacz także
ks. Tomasz Jaklewicz
Boże Ciało jest świętem tajemniczej obecności Chrystusa w Eucharystii. Pan ukryty pod postaciami chleba i wina wychodzi nam na spotkanie. Przemiana na ołtarzu jest po to, by Jezus mógł przemienić nas. Przemienić w siebie. 
 
ks. Tomasz Jaklewicz
Religijność nie da się ująć jako przedmiot lub stała cecha. To, co w danym przypadku należy rozumieć przez religijność, musi być rozwinięte i opisane w procesie komunikacji. Religijność nie może być zdefiniowana raz na zawsze, ostatecznie i nieodwołalnie. Religijność to „pojęcie graniczne”, którego granice nieustannie poddaje się pod dyskusję, rozważa, a tym samym przesuwa i zmienia. 
 
ks. Tomasz Jaklewicz
Początki picia są więc pozytywne w naszym subiektywnym odbiorze. Ale wino jest zdradliwe: początkowo jest przyjacielem, potem staje się wrogiem (Thomas Fuller). Z każdym następnym kieliszkiem będzie coraz gorzej dla nas. Alkohol staje się głównym sposobem wywoływania uczuć: od poczucia siły i zadowolenia z siebie do poczucia wstydu i winy, od euforii do brutalności. Huśtawka nastrojów sprawia, że sięgamy po następny kieliszek, i jeszcze po następny... 
 
 
___________________
 
 reklama