logo
Niedziela, 16 grudnia 2018 r.
imieniny:
Albiny, Sebastiana, Zdzisławy, Adelajdy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

Wtorek. Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Damazego I, papieża

Nowy lekcjonarz: Iz 40, 1-11; Ps 96 (95), 1-2. 3 i 10ac. 11-12. 13 (R.: por. Iz 40, 10a); ; Mt 18, 12-14;
Stary lekcjonarz: Iz 40, 1-11; Ps 96, 1-2, 3 i 10ac, 11-12, 13; ; Mt 18, 12-14;

[fioletowy kolor szat]


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 40,1-11)
Pasterz nosi jagnięta na piersi

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

„Pocieszcie, pocieszcie mój lud!” 
mówi wasz Bóg. 
„Przemawiajcie do serca Jeruzalem 
i wołajcie do niego, 
że czas jego służby się skończył, 
że nieprawość jego odpokutowana, 
bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób 
za wszystkie swe grzechy”. 
Głos się rozlega: 
„Przygotujcie na pustyni drogę dla Pana, 
wyrównajcie na pustkowiu 
gościniec naszemu Bogu! 
Niech się podniosą wszystkie doliny, 
a wszystkie góry i wzgórza obniżą; 
równiną niechaj się staną urwiska, 
a strome zbocza niziną gładką. 
Wtedy się chwała Pana objawi, 
zobaczy ją wszelkie ciało, 
bo powiedziały to usta Pana”. 
Głos się odzywa: „Wołaj!” — 
I rzekłem: Co mam wołać? — 
„Wszelkie ciało to jakby trawa, 
a cały wdzięk jego jest niby kwiat polny. 
Trawa usycha, więdnie kwiat, 
gdy na nie wiatr Pana powieje. 
Prawdziwie trawą jest naród. 
Trawa usycha, więdnie kwiat, 
lecz słowo Boga naszego trwa na wieki”. 
Wstąpże na wysoką górę, 
zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie! 
Podnieś mocno twój głos, 
zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! 
Podnieś głos, nie bój się! 
Powiedz miastom judzkim: 
„Oto wasz Bóg!” 
Oto Pan, Bóg, przychodzi z mocą 
i ramię Jego dzierży władzę. 
Oto Jego nagroda z Nim idzie 
i przed Nim Jego zapłata. 
Podobnie pasterz pasie swą trzodę, 
gromadzi ją swoim ramieniem, 
jagnięta nosi na swej piersi, 
owce karmiące prowadzi łagodnie. 

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 96,1-2,3 i 10ac,11-12,13)


Refren:Oto nasz Pan Bóg przyjdzie z wielką mocą.
 

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie.
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, *
będzie sprawiedliwie sądził wszystkie ludy.
Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.
Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by sądzić ziemię,
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a lud według swej prawdy.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Oto nasz Pan przyjdzie z mocą 
i oświeci oczy sług swoich. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Mt 18,12-14)
Bóg nie chce zguby zbłąkanych

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.
 
Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały.
Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Adelajda
 
królowa

Św. Adelajda była córką Rudolfa II księcia burgunckiego. Przyszła na świata w roku 931. Mając 16 lat wyszła za Lotara króla Italii, po jego śmierci poślubiła cesarza Ottona I Wielkiego. W roku 962 oboje zostali ukoronowani przez papieża Jana XII. Owdowiawszy powtórnie w roku 973 sprawowała rządy za małoletniego Ottona II, swego syna, a później za małoletności Ottona III, swego wnuka. Wrodzona szlachetność i umiłowanie pokoju kazały jej trzymać się z daleka od spraw narażających na rozterki i spory, choć i tych nie brakło w jej aktywnej działalności politycznej. Doradcami jej byli Św. Adalbert magdeburski i Św. Odilo, opat z Cluny. Odznaczała się wielkim miłosierdziem dla ubogich, wznosiła klasztory i świątynie, hojnie nadawała beneficja wszystkim, którzy na nie zasługiwali. Pod koniec życia usunęła się do klasztoru benedyktyńskiego pod Strasburgiem. Umarła 16 grudnia 999 roku.

jutro: św. Olimpii

wczoraj
dziś
jutro