logo
Niedziela, 16 grudnia 2018 r.
imieniny:
Albiny, Sebastiana, Zdzisławy, Adelajdy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
Sobota. Piąty Dzień oktawy Narodzenia Pańskiego

Nowy lekcjonarz: 1 J 2, 3-11; Ps 96 (95), 1-2. 3 i 5b i 6 (R.: por. 11a); Łk 2, 32; Łk 2, 22-35;
Stary lekcjonarz: 1 J 2, 3-11; Ps 96, 1-2a, 2b-3, 5b-6; Łk 2, 32; Łk 2, 22-35;

[biały kolor szat]
 

PIERWSZE CZYTANIE  (1 J 2,3-11)
Kto miłuje brata, trwa w światłości

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła.

Najmilsi: 
Po tym poznajemy, że znamy Jezusa, 
jeżeli zachowujemy Jego przykazania. 
Kto mówi: „Znam Go”, 
a nie zachowuje Jego przykazań, 
ten jest kłamcą 
i nie ma w nim prawdy. 
Kto zaś zachowuje Jego naukę, 
w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. 
Po tym właśnie poznajemy, 
że jesteśmy w Nim. 
Kto twierdzi, że w Nim trwa, 
powinien również sam postępować tak, 
jak On postępował. 
Umiłowani, 
nie piszę do was o nowym przykazaniu, 
ale o przykazaniu istniejącym od dawna, 
które mieliście od samego początku; 
tym dawnym przykazaniem 
jest nauka, którąście słyszeli. 
A jednak piszę wam 
o nowym przykazaniu, 
które prawdziwe jest w Nim i w was, 
ponieważ ciemności ustępują, 
a świeci już prawdziwa światłość. 
Kto twierdzi, że żyje w światłości, 
a nienawidzi brata swego, 
dotąd jeszcze jest w ciemności. 
Kto miłuje swego brata, 
ten trwa w światłości 
i nie może się potknąć. 
Kto zaś swojego brata nienawidzi, 
żyje w ciemności 
i działa w ciemności, 
i nie wie, dokąd dąży, 
ponieważ ciemności dotknęły ślepotą jego oczy. 

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 96,l-2a,2b-3,5b-6)

Refren: Niebo i ziemia niechaj się radują.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, +
śpiewaj Panu ziemio cała, *
śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię. 

Każdego dnia głoście Jego zbawienie, +
głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów, *
rozgłaszajcie cuda pośród wszystkich ludów. 

Pan stworzył niebiosa, +
przed Nim kroczą majestat i piękno, *
potęga i blask w Jego przybytku.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 2,32)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Światło na oświecenie pogan 
i chwała ludu Twego, Izraela. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 2,22-35)
Chrystus jest światłem na oświecenie pogan

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza. 

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił:
„Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu 
w pokoju, według Twojego słowa. 
Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, 
któreś przygotował wobec wszystkich narodów: 
światło na oświecenie pogan 
i chwałę ludu Twego, Izraela”.
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Adelajda
 
królowa

Św. Adelajda była córką Rudolfa II księcia burgunckiego. Przyszła na świata w roku 931. Mając 16 lat wyszła za Lotara króla Italii, po jego śmierci poślubiła cesarza Ottona I Wielkiego. W roku 962 oboje zostali ukoronowani przez papieża Jana XII. Owdowiawszy powtórnie w roku 973 sprawowała rządy za małoletniego Ottona II, swego syna, a później za małoletności Ottona III, swego wnuka. Wrodzona szlachetność i umiłowanie pokoju kazały jej trzymać się z daleka od spraw narażających na rozterki i spory, choć i tych nie brakło w jej aktywnej działalności politycznej. Doradcami jej byli Św. Adalbert magdeburski i Św. Odilo, opat z Cluny. Odznaczała się wielkim miłosierdziem dla ubogich, wznosiła klasztory i świątynie, hojnie nadawała beneficja wszystkim, którzy na nie zasługiwali. Pod koniec życia usunęła się do klasztoru benedyktyńskiego pod Strasburgiem. Umarła 16 grudnia 999 roku.

jutro: św. Olimpii

wczoraj
dziś
jutro