logo
Niedziela, 16 grudnia 2018 r.
imieniny:
Albiny, Sebastiana, Zdzisławy, Adelajdy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama
Poniedziałek. Siódmy Dzień oktawy Narodzenia Pańskiego

Nowy lekcjonarz: 1 J 2, 18-21; Ps 96 (95), 1-2. 11-12. 13 (R.: por. 11a); J 1, 14a. 12a; J 1, 1-18;
Stary lekcjonarz: 1 J 2, 18-21; Ps 96, 1-2, 11-12, 13; J 1, 14. 12; J 1, 1-18;

[biały kolor szat]

 
PIERWSZE CZYTANIE (1 J 2,18-21)
Mamy namaszczenie od Boga i znamy prawdę

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła.

Dzieci, jest już ostatnia godzina, 
i tak, jak słyszeliście, Antychryst nadchodzi, 
bo oto teraz właśnie 
pojawiło się wielu antychrystów; 
stąd poznajemy, że już jest ostatnia godzina. 
Wyszli oni z nas, lecz nie byli z nas; 
bo gdyby byli naszego ducha, 
pozostaliby z nami; 
a to stało się po to, aby wyszło na jaw, 
że nie wszyscy są naszego ducha. 
Wy natomiast macie namaszczenie od Świętego 
i wszyscy jesteście napełnieni wiedzą. 
Ja wam nie pisałem, 
jakobyście nie znali prawdy, 
lecz że ją znacie 
i że żadna fałszywa nauka z prawdy nie pochodzi.

Oto słowo Boże.



PSALM RESPONSORYJNY (Ps 96,1-2,11-12,13)

Refren: Niebo i ziemia niechaj się radują.

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała. 
Śpiewajcie Panu, sławcie Jego imię, *
każdego dnia głoście Jego zbawienie. 

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia. 
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości. 

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię. 
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 1,14.12)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowo stało się ciałem i mieszkało między nami. 
Wszystkim, którzy Je przyjęli, dało moc, 
aby się stali dziećmi Bożymi. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (J 1,1-18)
Słowo stało się ciałem

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Na początku było Słowo, 
a Słowo było u Boga, 
i Bogiem było Słowo. 
Ono było na początku u Boga. 
Wszystko przez Nie się stało, 
a bez Niego nic się nie stało, 
co się stało. 
W Nim było życie, 
a życie było światłością ludzi, 
a światłość w ciemności świeci 
i ciemność jej nie ogarnęła. 
Pojawił się człowiek posłany przez Boga, 
Jan mu było na imię. 
Przyszedł on na świadectwo, 
aby zaświadczyć o Światłości, 
by wszyscy uwierzyli przez niego. 
Nie był on światłością, 
lecz posłanym, aby zaświadczyć o Światłości. 
Była Światłość prawdziwa, 
która oświeca każdego człowieka, 
gdy na świat przychodzi. 
Na świecie było Słowo, 
a świat stał się przez Nie, 
lecz świat Go nie poznał. 
Przyszło do swojej własności, 
a swoi Go nie przyjęli. 
Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, 
dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, 
tym, którzy wierzą w imię Jego, 
którzy ani z krwi, 
ani z żądzy ciała, 
ani z woli męża, 
ale z Boga się narodzili. 
Słowo stało się ciałem 
i zamieszkało między nami. 
I oglądaliśmy Jego chwałę, 
chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, 
pełen łaski i prawdy.
Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: „Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.

Oto słowo Pańskie.

Patron Dnia



św. Adelajda
 
królowa

Św. Adelajda była córką Rudolfa II księcia burgunckiego. Przyszła na świata w roku 931. Mając 16 lat wyszła za Lotara króla Italii, po jego śmierci poślubiła cesarza Ottona I Wielkiego. W roku 962 oboje zostali ukoronowani przez papieża Jana XII. Owdowiawszy powtórnie w roku 973 sprawowała rządy za małoletniego Ottona II, swego syna, a później za małoletności Ottona III, swego wnuka. Wrodzona szlachetność i umiłowanie pokoju kazały jej trzymać się z daleka od spraw narażających na rozterki i spory, choć i tych nie brakło w jej aktywnej działalności politycznej. Doradcami jej byli Św. Adalbert magdeburski i Św. Odilo, opat z Cluny. Odznaczała się wielkim miłosierdziem dla ubogich, wznosiła klasztory i świątynie, hojnie nadawała beneficja wszystkim, którzy na nie zasługiwali. Pod koniec życia usunęła się do klasztoru benedyktyńskiego pod Strasburgiem. Umarła 16 grudnia 999 roku.

jutro: św. Olimpii

wczoraj
dziś
jutro