logo
Sobota, 10 kwietnia 2021 r.
imieniny:
Borysławy, Makarego, Michała, Fulberta – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Henryk Łodziana SDS
Diakonat i Prezbiterat
Apostoł Zbawiciela
 


 Czy wiesz, jakie obrzędy sprawowane w Kościele są najważniejsze? To święte znaki, które nazywamy sakramentami. Mimo że składają się z prostych gestów i słów, nie można ich porównać z żadnymi innymi religijnymi ceremoniami. Dlaczego? Ponieważ w sakramentach działa sam Chrystus Pan mocą Ducha Świętego! To On udziela nam przez nie łaski i prowadzi nas do zbawienia.
 
Drogi Czytelniku!
Zapewne pamiętasz, że jest siedem sakramentów. O jednych wiesz trochę więcej (szczególnie o tych, które często przeżywasz), o innych mniej. Sądzę, że do tej drugiej grupy można zaliczyć sakrament święceń (nazwany też sakramentem kapłaństwa). Dlatego w tym artykule ten właśnie sakrament chciałbym Ci przybliżyć.
 
Jedyny Kapłan
 
Biblia uczy, że tak naprawdę jest tylko Jeden Kapłan i Jedyny Pośrednik między Bogiem a ludźmi – Jezus Chrystus. Dzieli się On jednak swoim kapłaństwem z każdym chrześcijaninem. Wszyscy chrześcijanie należą do kapłańskiego Ludu Bożego. Każdy ochrzczony może wewnętrznie łączyć swoje życie z ofi arą Jezusa. Wszystko, co dzieje się w Twoim życiu – wysiłki, troski, radości, cierpienia – możesz oddać Bogu jako duchową ofi arę przez Jezusa. Szczególnie podczas Mszy św. W ten sposób każdy wierny jest rzeczywiście kapłanem; wszyscy chrześcijanie przez wypełnianie swojego życiowego powołania mają udział w Kapłaństwie Chrystusa. Jednak niektórzy z nich otrzymują jeszcze dodatkowo inne, specjalne uczestnictwo w tym Kapłaństwie. Dzieje się tak wtedy, kiedy biskup (następca apostołów) udzieli im sakramentu święceń. Tę szczególną łaskę nazywamy kapłaństwem posługi.
 
Kapłaństwo posługi, które ustanowił Chrystus Pan, rozwijało się w Kościele od czasów apostołów. Najpierw głosili oni Słowo Boże, chrzcili, sprawowali Eucharystię i kierowali życiem pierwszych chrześcijańskich wspólnot. Kiedy przybywało wiernych, apostołowie za natchnieniem Ducha Świętego zaczęli wybierać sobie pomocników. Ustanawiali we wspólnotach przełożonych, którzy mieli nad nimi czuwać jak pasterze nad stadem owiec. Apostołowie przekazywali swoją władzę, modląc się i wkładając ręce na głowy wybrańców. Ci z kolei w podobny sposób przekazywali święcenia swoim następcom. Po pewnym czasie ukształtowały się trzy stopnie takiego urzędowego kapłaństwa, które miały greckie nazwy: epíscopos („przełożony”), prezbýteros („starszy”) i diákonos („sługa”). Istnieją one do dziś. Najwyższym z nich jest epíscopos, czyli biskup – następca apostołów. Prezbýteros, dzisiaj zwany prezbiterem, a częściej księdzem (takim, jakiego znasz ze swojej parafi i), to pomocnik biskupa. Na najniższym stopniu hierarchii znajduje się diakon (ustanawiany jest dla służby na wzór Chrystusa, który stał się sługą wszystkich. Początków posługi diakonów możemy szukać podczas ustanowienia Siedmiu, o czym czytamy w Dz 6,1-6 – przyp. red.) Warto zapamiętać, że nie są to trzy różne sakramenty, ale trzy stopnie tego samego sakramentu! Sakrament ten pozostawia na duszy nieusuwalny znak.
 
Zapoznajemy się z obrzędami święceń
 
Obrzędy wszystkich sakramentów składają się z różnych gestów i słów. Nie wszystkie z nich są tak samo ważne. Niektóre słowa i gesty muszą być wykonane, ponieważ bez nich w ogóle nie byłoby sakramentu! Te najważniejsze, konieczne obrzędy otoczone są innymi, dodatkowymi ceremoniami. Po co? Po to, by pomóc Ci w głębszym przeżyciu tego, co dzieje się w konkretnym sakramencie. Spróbuj wyobrazić sobie jakiś drogocenny kamień (np. brylant), który przymocowano do kunsztownie wykonanego złotego pierścienia i umieszczono na wystawie w eleganckim pudełeczku. Zarówno pierścień, jak i futerał podkreślają piękno klejnotu.
 
Podobnie dodatkowe elementy liturgii pomagają nam lepiej zobaczyć i przeżyć najważniejsze ceremonie sakramentów. Jedne podprowadzają nas do tych najważniejszych momentów liturgii, a inne wyjaśniają to, co się dokonało w udzielonym przed chwilą sakramencie.
 
 
 
1 2  następna
Zobacz także
Tomasz Grabowski OP

W dyskusji pomiędzy rubrycystami w zasadzie wszyscy się zgadzają: liturgia musi być sprawowana dokładnie i wyłącznie według przepisów. Najlepiej jeśli przypomina wojskową musztrę. Gdy dochodzi do komentowania Biblii, podobnie, najważniejszy jest zapis oficjalnego nauczania Kościoła lub lepiej powiedzieć przeważający pogląd wśród biblistów. Broń Boże przed jakąkolwiek wolnością.

 
Tomasz Grabowski OP
Wielu współczesnych ludzi usiłuje twierdzić, że wiara to prywatna sprawa, to rzeczywistość, którą można zamknąć na dnie swego serca i nie należy jej na zewnątrz ujawniać. Najczęściej pogląd ten zawarty jest w stwierdzeniu: „Należę do ludzi wierzących, lecz nie praktykujących”. Zwolennicy tego sposobu myślenia nie zdają sobie sprawy z tego, że pośrednio przyznają się do braku chrześcijańskiej wiary. 
 
ks. Krzysztof Rzepka
Błogosławieństwa są obietnicą wyrwania ich z tych udręk, ale w pierwszej kolejności są spojrzeniem na tych, którzy, uwierzywszy Zbawicielowi, stali się podobni do Niego i różni od świata. Wsłuchanie się w Błogosławieństwa w taki właśnie sposób sprawia, że stają się one logiczne i dość oczywiste: dla Boga ci, którzy uwierzyli Jego Słowu, którzy stali się przed Nim ubodzy, których smuci zło i niesprawiedliwość, którzy są miłosierni i czystego serca – są błogosławieni. 
 
 
___________________
 
 reklama