logo
Piątek, 12 sierpnia 2022 r.
imieniny:

Hilarii, Juliana, Lecha, Eupliusza – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Magdalena Dudała
Duch Święty w życiu Jezusa
Wieczernik
 


W sposób szczególny prorok wskazuje dar bojaźni Bożej – Upodoba sobie w bojaźni Pańskiej. Pozostaje więc postawić sobie pytanie o osobiste rozeznanie tego daru i modlitwę o niego. Fragment ten jednak pozwala nam również zobaczyć, jak zachowuje się wobec innych człowiek, który jest pod natchnieniem Ducha Bożego: Nie będzie sądził z pozorów ni wyrokował według pogłosek; raczej rozsądzi biednych sprawiedliwie i pokornym w kraju wyda słuszny wyrok – i wyciągnąć wnioski do swojego własnego postępowania.

Duch Święty przygotowuje do pełnienia posługi

Po chrzcie w Jordanie Duch Święty dalej towarzyszy Jezusowi. Następny fragment Ewangelii pokazuje Ducha Świętego jako tego, który kieruje życiem i przygotowuje do pełnienia posługi. Wtedy Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła (Mt 4,1).

Duch Święty wyprowadza Jezusa na pustynię, ale to On daje Mu również moc do odrzucania pokus szatana. Trzecia Osoba Boska również nas przygotowuje przez różne wydarzenia życiowe do pełnienia konkretnych posług dla dobra Kościoła. To On pomaga nam przezwyciężyć to, co złe w naszym życiu. Co więcej, biorąc przykład z Jezusa jak również Jego polecenie dane uczniom jesteśmy w stanie mocą Ducha Bożego wyrzucać złe duchy również z innych ludzi i świadczyć tym samym o Królestwie i działać dla jego dobra (zob. Mt 10,1; Łk 10,1.17-20 Mt 12, 28; Łk 4, 36)

Duch Pański spoczywa na Mnie

W Ewangelii według świętego Łukasza Jezus odnosi do własnej osoby fragment księgi Izajasza – Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana (Łk 4,18-19). Możemy wnioskować, że skoro na nas również spoczywa Duch Święty, to również jesteśmy namaszczeni i posłani do głoszenia Ewangelii. To Duch jest Tym, który daje w nas świadectwo (zob. Mt 10,20).

Życie Jezusa jest dla nas przykładem modlitwy i radości w Duchu w różnych sytuacjach życia. W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie” (Łk 10,21). Ta Ewangelia zachęca nas do podobnej radości w Duchu i wysławiania naszego Ojca. Jezus modli się: za kogoś (Mt 19,13), wtedy gdy jest Mu trudno (np. modlitwa w ogrodzie Getsemani zob. Łk 22,41nn) i jakby się „bez powodu” – gdy oddala się na modlitwę o różnych porach i w różne miejsca (zob. np. Mk 1,35; Łk 5,16; Łk 9,18).

Przywróci do życia wasze śmiertelne ciała

Bardzo wyraźne wskazanie co do takiego samego działania Ducha Bożego w życiu Jezusa i naszym daje autor listu do Rzymian 8,11: „A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha”. I oby nasza współpraca z Trzecią Osobą Trójcy Świętej zmierzała przez całe życie właśnie do tego.

Magdalena Dudała
 
Zobacz także
ks. dr Johannes Gamperl
Z głęboką czcią i uwielbieniem pochylamy się przed Bogiem, naszym Ojcem i Stworzycielem, i przed Jezusem Chrystusem, naszym Odkupicielem i najwyższym, wiecznym Kapłanem. On jest teraz obecny wśród nas, na ołtarzu, przez działanie Ducha Świętego. Jest obecny tutaj, wśród nas, ze swoją miłosierną miłością, którą chce wszystkich do siebie przyciągnąć. Pozwólmy się objąć ramionami Jego miłości! To On nam otworzył wejście i umożliwił dostęp do Ojca, źródła wszelkiej świętości.
 
ks. Marcin Węcławski
Nie są ważne nasze zmienne odczucia, ważny jest osąd Boży: to, czy nasza modlitwa może podobać się Bogu. Dobra modlitwa jest wierna – to znaczy odmawiam ją codziennie; wytrwała – to znaczy nie ulegam zniechęceniu; pokorna – to znaczy pamiętam, że oto ja, grzeszny i ograniczony człowiek, stoję przed świętym i niepojętym Bogiem. 
 
Dorota Mazur, s. Barbara Świderska SDS
Droga powołania jest zawsze szczególna i jedyna, ponieważ każdy człowiek, jako dziecko Boże, jest kimś wyjątkowym. Droga decyzji u każdego z nas jest inna i niepowtarzalna. Pan Bóg ma dla każdego odrębny plan miłości. Nie ma jednego wzoru, który służyłby wszystkim rozeznającym swoje powołanie...
 
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm