logo
Niedziela, 27 września 2020 r.
imieniny:
Damiana, Mirabeli, Wincentego, Stanisława – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
ks. Józef Dębiński
Duch Święty w życiu Kościoła
Przewodnik Katolicki
 
fot. Val Vesa | Unsplash (cc)


Dzień Pięćdziesiątnicy

Święto Zesłania Ducha Świętego obchodzone jest w Kościele od III w. po Chrystusie i przypomina chrześcijanom radosny moment, kiedy Trzecia Osoba Trójcy Świętej napełniła odwagą i wiarą apostołów oraz spowodowała cud wielojęzyczności. W początkach chrześcijaństwa święto nosiło grecką nazwę pentekoste pięćdziesiątego dnia po Wielkiej Nocy. Dzień Pięćdziesiątnicy...
 
Święto Zesłania Ducha Świętego obchodzone jest w Kościele od III w. po Chrystusie i przypomina chrześcijanom radosny moment, kiedy Trzecia Osoba Trójcy Świętej napełniła odwagą i wiarą apostołów oraz spowodowała cud wielojęzyczności. W początkach chrześcijaństwa święto nosiło grecką nazwę pentekoste – pięćdziesiątego dnia po Wielkiej Nocy.
 
Dzień Pięćdziesiątnicy był obchodzony już w czasach starotestamentalnych. Składano wówczas Bogu ofiarę z pierwocin zboża. Później nabrał nowego znaczenia: stał się świętem przymierza, które Bóg zawarł ze swoim ludem na górze Synaj, kiedy przekazał Izraelowi swe prawo. Miało ono różne nazwy: święto Tygodni, Żniw albo Pierwocin.
 
Zhellenizowani Żydzi aleksandryjscy nazwali święto Dniem Pięćdziesiątnicy. W dniu tym mieszkańcy Palestyny pielgrzymowali do Świątyni Jerozolimskiej i składali Bogu dwa chleby z nowej mąki oraz trzynaście zwierząt. Wyrazem wdzięczności Panu za płody roli były też uczty, na które zapraszano wdowy, sieroty i ubogich. 

Duch Święty zstąpi na was
 
Po Wniebowstąpieniu Jezusa w święto Pięćdziesiątnicy apostołowie nie poszli na poranne składanie ofiar do świątyni, lecz wraz z Maryją trwali na modlitwie. Pamiętali pożegnalne słowa Mistrza: „Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem, i w całej Judei i w Samarii i aż po krańce ziemi” (Dz 1,8). I właśnie w dniu Pięćdziesiątnicy „nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru” (Dz 2,2 ).
 
Święty Łukasz opisuje wydarzenia Pięćdziesiątnicy jako teofanię, objawienie się Boga podobne do objawienia na górze Synaj. Przesłanie jest jasne: zesłanie Ducha Świętego to nowe przymierze. Prawo Mojżeszowe nakładało obowiązki, ale nie mogło przemienić serca człowieka. Potrzebne było nowe serce i takie właśnie serce ofiarowuje ludziom Bóg dzięki odkupieniu dokonanemu przez Jezusa. 
 
Najbardziej oczywistym znakiem, towarzyszącym zstąpieniu Słowa na Synaju, było pojawienie się Chwały Boga w ogniu i błyskawicach: „Trzeciego dnia rano rozległy się grzmoty z błyskawicami […] Góra zaś Synaj była cała spowita dymem, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu […] cała góra bardzo się trzęsła” (Wj 19,16-18). W Wieczerniku zaś: „Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden” (Dz 2,3). 
 
Pięćdziesiątnica dokonała cudownej przemiany w apostołach. Z ludzi tchórzliwych stali się niezachwianymi świadkami wiary, głoszącymi z odwagą dobrą nowinę o Jezusie Zmartwychwstałym. 

Dary Ducha Świętego i sakramenty
 
Gdyby nie Duch Święty, pewnie niewiele wiedzielibyśmy o Jezusie, o tym, że „Bóg wypełnił, co był przyrzekł ojcom naszym”. Apostołowie być może po jakimś czasie wróciliby do zajęć, jakie wykonywali nim spotkali Jezusa, a my nie mielibyśmy dostępu do wydarzeń zbawczych. Bóg jednak doskonale zaplanował i przeprowadził swoje pełne miłości do ludzi zamiary. W Jezusie rozpoczął, a w Duchu Świętym dopełnił dzieła naszego zbawienia.
 
Duch Święty działa w sakramentach. Podczas chrztu oczyszcza człowieka z grzechu, czyni go świątynią Boga. Podczas bierzmowania oświeca umysł i umacnia wolę, by człowiek dawał świadectwo wiary w Ewangelię. W sakramencie pojednania odpuszcza grzechy. W Eucharystii przemienia chleb i wino w Ciało i Krew Jezusa. W namaszczeniu chorych daje umocnienie do znoszenia cierpienia, a niekiedy przywraca zdrowie. W kapłaństwie daje moc, dzięki której przedłuża się zbawcza misja Chrystusa. W małżeństwie uświęca małżonków, aby złączeni w miłości byli znakiem jedności Chrystusa i Kościoła i aby dali życie nowemu człowiekowi.
 
Dary Ducha Świętego doskonalą umysł i wolę człowieka. Dar rozumu ułatwia zgłębianie prawd wiary, ożywia, umacnia i daje pewność co do ich prawdziwości. Dar rady pomaga w podjęciu decyzji zgodnych z wolą Boga. Dar umiejętności pozwala odróżnić prawdę od fałszu. Dar mądrości ułatwia poznanie Boga i daje poczucie Jego wielkości i świętości. Dar męstwa umacnia w znoszeniu trudności; krzepi i daje pewność zwycięstwa nawet wśród największych przeciwności. Dar pobożności czyni człowieka zdolnym do oddawania czci Bogu, do miłowania Go ze wszystkich sił i z całego serca. Dar bojaźni Bożej sprawia, że swoją relację do Boga przeżywamy jako synowską więź z Nim i nie traktujemy Go jak surowego sędziego, ale jak miłującego Ojca.
 
ks. Józef Dębiński
Przewodnik Katolicki 23/2006 
 
Zobacz także
o. Andrzej Sąsiadek OFMConv
Sakrament to widzialny znak niewidzialnej łaski Pana Boga. Na pierwszy rzut oka trochę zawile brzmi ta definicja, jednak gdy chwilkę pomyślimy, okazuje się zupełnie prosta i oczywista. Na podstawie bierzmowania pięknie można to wyjaśnić. Widzę biskupa, który namaszcza czoło kandydata, i słyszę słowa, które wypowiada podczas bierzmowania - to nic innego jak widzialny znak...
 
ks. Mirosław Nowosielski
W potocznym rozumieniu człowieka religijnego uważa się za człowieka wierzącego. Jednak w rzeczywistości nie zawsze tak jest. Potrzeba religijności należy do naturalnych potrzeb człowieka. W pewnym sensie zaspokaja ona jego życiowe potrzeby. Warto im się nieco przyjrzeć, aby lepiej zrozumieć, czym powinna się charakteryzować zdrowa religijność, a czym de facto charakteryzuje się religijność, którą można by określić jako chorą. 
 
Magdalena Korzekwa
Sensem Wielkiego Postu nie jest umartwienie czy smutek, ale radosna stanowczość w dobru. Czynienie dobra, którego pragnę, nie zawsze przychodzi mi łatwo. Zwykle wymaga wysiłku, dyscypliny, rozwagi i czujności. Mądrze przeżywany Wielki Post to nie jeszcze jedna z akcji, w stylu akcji drastycznego odchudzania się czy całonocnego uczenia się przed egzaminem. To zapoczątkowanie nowego, dojrzalszego stylu życia na stałe, a nie tylko na kilka tygodni...
 
 
___________________
 
 reklama