logo
Niedziela, 14 lipca 2024 r.
imieniny:
Kamili, Kamila, Marcelego, Henryka – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Codziennik

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch.

Czytelnia
ks. Grzegorz Walkiewicz

Wysłał ich „po dwóch” – czyli nie w samotności, ale we wspólnocie. Niedobrze, kiedy człowiek jest sam. Z czasem samotność może stać się piekłem. Jesteśmy powołani do życia we wspólnocie. Żeby mogła zaistnieć wspólnota potrzebne jest budowanie relacji co najmniej dwóch osób. Tych Dwunastu posłanych po dwóch idzie dalej, żeby budować relację z innymi, których spotkają na swojej drodze. Bo gdzie dwaj albo trzej są obecni w Boże imię, tam mieszka Bóg. 

fot. Amlan Saha Kundu | Unsplash (cc)
 
Magdalena Prokop-Duchnowska

Wygląda na to, że ludzie funkcjonujący w kieracie produktywności, kultu pracy i szybkiego tempa życia w szczególny sposób tęsknią dziś za ciszą, wytchnieniem i odpoczynkiem. Czego jeszcze szukają, klęcząc wytrwale w obecności Jezusa w Najświętszym Sakramencie? Wytrwanie w ciszy i bezczynności choćby przez kwadrans bywa nie lada wyzwaniem. A jednak chętnych do adorowania Najświętszego Sakramentu nie brakuje. Dlaczego?

 
Danuta Piekarz

Tak chciałoby się powiedzieć, wzorem naszych babć i dziadków, że „dawniej było lepiej”, gdyby nie to, że uważna lektura listów św. Pawła uświadamia nam, że dawniej – a nawet całkiem dawno – bywało... jeszcze gorzej, bo ludzie potrafią znaleźć powód do waśni i podziałów dokładnie we wszystkim... Kościół to nie przestrzeń robienia kariery, ale wzajemnego szacunku i posługi.

 
ks. Dawid Perlik

Modlitwa to słowo bliskie osobom wierzącym i trudno byłoby znaleźć osobę, która nie słyszała nigdy o takiej czynności. Modlitwa może mieć jednak bardzo różne znaczenie w życiu poszczególnych ludzi. Może być praktykowana sporadycznie lub często, może być stałym punktem dnia lub świątecznym zwyczajem. Często można spotkać się ze stwierdzeniem, że dla chrześcijanina modlitwa to spotkanie i rozmowa z żywym Bogiem, słuchanie Go i poznawanie Jego woli, by potem wypełniać ją w swoim życiu.

 
Adam Węgrzyn SDB

Również czas wakacji nie zwalnia nas z wysiłku, jaki wiąże się z wiarą i przychodzeniem do Ojca. Może właśnie wtedy, kiedy mamy mniej pracy, myślimy o wypoczynku, warto sięgnąć do Pisma Świętego, modlitwy, zadbać o relację z Tym, któremu powinno się dawać w życiu pierwsze miejsce. Bóg zawsze na nas czeka… z utęsknieniem. Kocha i czeka! 

 
Wojciech Żmudziński SJ

Społeczna pozycja Kościoła i jego wpływy nie uchronią go przed upadkiem. Uchroni go i umocni jedynie potencjał tkwiący w najmniejszych. Dwa małe ziarenka, gorczycy i kąkolu, urosły w Biblii do symboli o szczególnym znaczeniu. Przypominają nam one, że to, co małe, może mieć wielki potencjał. Może dać człowiekowi życie i może mu je zatruć.

 
Kamila Rybarczyk

Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, nic więc dziwnego, że nieprzyjaciel natury ludzkiej będzie zabiegał, aby ten Boży obraz w nas zniekształcić. Będzie próbował wykrzywić nasze spojrzenie na samych siebie, zabić dobro i piękno, aby stworzyć w nas karykaturę Boga. A że nigdy mu się to nie znudzi – rozeznawajmy!

 
ks. Krzysztof Wojtynia

Fragment dzisiejszej Ewangelii ukazuje nam odrzucenie Jezusa przez mieszkańców Nazaretu, przez swoich, gdzie się wychował. Dostrzegli oni mądrość Jezusa, Jego żywą relację z Bogiem, rozpoznali w Nim proroka, a mimo to nie otworzyli się na Jego nauczanie. Nie przyjęli Go jako proroka. Jezus podsumował ich zachowanie słowami dobrze znanego w tamtym czasie w Palestynie przysłowia o lekceważeniu proroka w swojej ojczyźnie. Niewiara i niechęć to główne postawy „Nazaretu”. Jaka jest moja postawa? Czy przyjmuję łaskę wiary?

 
ks. Mirosław Tykfer

Wielu ojców dziś z dziećmi nie ma. Są w pracy, przed komputerem, z kolegami. Nie potrafią rozmawiać. Boją się konfliktów. Stopniowo tracą swoje dzieci, a one tracą ideały. Prorokiem okaże się więc ten, kto współczesną falę kryzysu ojcostwa zdoła odwrócić.

 
ks. Johannes Gamperl

Ukłonem kapłana przed ołtarzem i krzyżem, pocałunkiem złożonym na ołtarzu oraz uczynieniem znaku krzyża rozpoczęła się msza św. Obecny jest Jezus, Pan wyniesiony do chwały niebios, Kyrios, Dominus. Wszyscy, którzy słuchają Jego słów i chcą się z Nim spotkać w czasie Eucharystii, gromadzą się wokół Chrystusa...

 
 
Dobra lektura
Dorastanie do świętości
Ta książka – przewodnik po drogach świętości we współczesności – jest adresowana do tych wszystkich, którzy pragną się nieustannie rozwijać, czyli codziennie stawać kimś dojrzalszym i większym od samego siebie.
 

Została napisana językiem zrozumiałym dla ludzi uformowanych w społeczeństwie informatycznym. Konkretnie i precyzyjnie opisuje kryteria dojrzałości w odniesieniu do wiary, nadziei, miłości i wolności. Pokazuje, że dorastanie do świętości to naśladowanie Chrystusa, który uczy nas mądrze myśleć, roztropnie kochać, solidnie pracować. 

 
Polecamy
 

katolicyzm