logo
Poniedziałek, 30 listopada 2020
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
Rok B - 4 niedziela zwykła

Nowy Prorok nauczający z mocą
Ks. Jacek Wawrzyniak SDS 2006-01-29
Pwt 18,15-20; 1 Kor 7,32-35; Mk 1,21-28
Słyszymy często w liturgii Słowa wypowiedzi proroków Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela. Dziś słyszymy słowa Mojżesza, które zapowiadają przyjście największego proroka w historii zbawienia. Mojżesz mówi do ludu: „Pan Bóg twój wzbudzi ci proroka spośród braci twoich, podobnego do mnie. Jego będziesz słuchał” (Pwt 18,15). Prawie przez tysiąc lat posyłał Pan Bóg proroków swojemu ludowi. Mieli być oni żywym głosem Boga, Jego żywą nauką. Ale żaden z nich nie był jeszcze tym zapowiedzianym przez Mojżesza. Dopiero Jezus Chrystus był tym wielkim zapowiedzianym prorokiem.
 
Św. Marek opisuje w dzisiejszej Ewangelii w bardzo krótkich słowach pierwsze publiczne wystąpienie Chrystusa i skutek Jego słów: „zdumiewali się Jego nauką, uczył ich bowiem, jako ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie” (Mk 1,22).
Chrystus Pan naucza inaczej niż faryzeusze i uczeni w Piśmie. Nie głosił pustych słów, ani ludzkiej mądrości, ale słowo Boże, naukę życia wiecznego. „On nie chciał czynić tego, czym sam nie był; nie chciał wymagać tego, czego sam nie czynił” (św. Augustyn). Swoją naukę popiera autorytetem swojej osobistej, głębokiej świętości. O tej świętości wydaje świadectwo  zły duch, którego On wypędza z opętanego człowieka: „wiem kto jesteś, Święty Boży” (Mk 1,24). Chrystus nie wchodzi jednak w dialog ze złym, Mówi krótko „milcz i wyjdź z niego” (Mk 1,25). W tym przykładzie Chrystus zostawia nam wspaniały przykład jak reagować na działanie złego. Nie możemy z nim wchodzić w dialog, ponieważ jego intencją jest oderwać człowieka od Boga i cieszyć się z ludzkiego upadku. Trwajmy przy Chrystusie, który jeden ma moc nas uświęcić i zbawić.
 
Chrystus zapowiedziany prorok przez Mojżesza uświęca nas przez swoją naukę i przez swoje czyny. Tylko to co On mówi jest prawdą, bo On sam jest najwyższą i jedyną Prawdą. Zaś wszystko co On czyni, niesie ze sobą życie, bo On również jest samym Życiem. Obserwujemy w dzisiejszej Ewangelii jak Prawda i Życie zjednoczyły się ze sobą i zakwitły kwiatem miłości do cierpiącego człowieka. Dziś dowiedzieli się faryzeusze, a poprzez nich także i my, że Chrystus jest prawdziwym Bogiem i zapowiedzianym prorokiem, którego trzeba słuchać.
 
Gdy podczas dzisiejszej Mszy świętej zaintonujemy śpiew „Święty, Święty Pan Bóg Zastępów…”, pomyślmy o tym, że stoimy przed samym Chrystusem, który kiedyś w synagodze został ogłoszony Świętym Bożym. I tak jak wtedy opromienił swą łaską i uszczęśliwił opętanego człowieka, tak samo i dziś pragnie i mnie uszczęśliwić i uwolnić od złych skłonności, od grzechów i ludzkiej słabości, abyśmy jako wolne Dzieci Boże mogli wierzyć w Niego i ufać Mu bezgranicznie.
 
Ks. Jacek Wawrzyniak SDS