logo
Niedziela, 07 czerwca 2020 r.
imieniny:
Ariadny, Jarosława, Roberta, Wiesława – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Piotr Stefaniak
Kobieta czynu - św. Koleta
Źródło
 


W przeciwieństwie do XIV w., piętnaste stulecie było ubogie w wybitne kobiety Kościoła. Tym bardziej więc postać córki cieśli z francuskiej Pikardii jaśnieje blaskiem świętości i chwałą jej niezwykłych czynów. Święta Koleta, czyli Nicolette Boilet, przyszła na świat 13 stycznia 1381 r. w Korbei. Od dzieciństwa pobożna jedynaczka, po stracie rodziców zaczęła prowadzić życie wg rad ewangelicznych: najpierw była beginką, później tercjarką franciszkańską, następnie benedyktynką, by wstąpić wreszcie do klarysek-urbanistek w Moncel. Pragnąc radykalniej naśladować Chrystusa życiem modlitwy i pokuty, w latach 1402-1406 stała się rekluzą (pustelnicą zamurowaną w celi) i zamieszkała przy kościele parafialnym w Korbei. Tam podczas wizji usłyszała wezwanie św. Franciszka z Asyżu do zreformowania zakonów franciszkanów i klarysek. Opuściwszy więc swą celę udała się do Nicei na dwór przebywającego w Awinionie papieża Benedykta XIII, by uzyskać od niego pomoc i akceptację swych zamierzeń. Dwudziestopięcioletnia dziewczyna wywarła na Benedykcie tak wielkie wrażenie, że entuzjastycznie zaaprobował jej wizję odnowy zakonu, przyjął od niej profesję zakonną wg reguły św. Klary i nominował na ksienię generalną i reformatorkę wszystkich trzech gałęzi zakonu św. Franciszka.
 
Te niesłychane przywileje, gdy się weźmie pod uwagę ówczesną pozycję kobiety w społeczeństwie i Kościele, spowodowały, iż natchniona Duchem Świętym Koleta dokonała rzeczy zdumiewających. Podjęła misję odnowy w Kościele. U jej podstaw stanęła gruntowna reforma odnowienia klasztorów klarysek, miejsc modlitwy i wyrzeczenia. Zdawszy się na łaskę Niebios, Koleta wspierana przez możnych tego świata (Benedykta XIII, Jakuba Burbona czy Filipa Dobrego) przemierzała drogi Francji, Hiszpanii, Portugalii, Niderlandów, Sabaudii i Niemiec. Niosła ze sobą zaczyn ewangelicznych cnót ubóstwa i posłuszeństwa. Klaryski, do których przybywała, przyjmowały jej propozycje różnie, od entuzjazmu, głębokiego szacunku i chęci poddania się reformie aż po pogardę, bunt i niechęć. Na południu Francji była zmuszona wprowadzać odnowę, łamiąc upór mniszek za pomocą władzy świeckiej. Nie udało się jej wdrożyć programu naprawczego w klasztorach Pikardii i Sabaudii. Sukcesem zakończyła się natomiast misja w Burgundii, Niderlandach, Hiszpanii, Portugalii i Niemczech. Koleta stała się założycielką 17 klasztorów mniszek - najstarszym jest macierzysty dom w Baume-de-Frontanay. W chwili gdy umierała, działały 22 zreformowane klasztory klarysek oparte na regule św. Klary z 1253 r. oraz konstytucjach zredagowanych przez Koletę.
 
Konstytucje Koletańskie w 1434 r. aprobował generał franciszkanów Wilhelm z Casale, a zatwierdził w 1458 papież Pius II. Koleta główny nacisk kładła na powrót do pierwotnego, surowego ubóstwa sióstr. Miały one zrezygnować z posagów od kandydatek, a ich klasztory miały pozostawać bez jakichkolwiek stałych zabezpieczeń materialnych. Budynki miały być skromne i proste, a wszelkie przedmioty drogocenne i luksusowe usunięte. Mniszki swe bardzo ograniczone potrzeby zaspokajać miały jedynie owocami własnej pracy. Praca ręczna obowiązywała wszystkie siostry, niezależnie od ich pochodzenia. Święta usunęła zwyczaj uroczystej benedykcji (błogosławieństwa) ksieni i konsekracji mniszek, podnosząc tym znaczenie profesji zakonnej. Nakreśliła klaryskom model życia wspólnotowego w siostrzanej atmosferze, nacechowanej miłością bliźniego, życia ściśle klauzurowego, ukierunkowanego na intensywny rozwój duchowy. Na drodze do wewnętrznej formacji stawiała zakonnicom także wymagania intelektualne, polecając lekturę dobrych książek i kładąc nacisk na to, by w każdym klasztorze istniała biblioteka.
 
 
1 2  następna
Zobacz także
siostra salwatorianka
5 września przypada liturgiczne wspomnienie błogosławionej Marii od Apostołów (Teresy von Wüllenweber), współzałożycielki zgromadzenia zakonnego salwatorianek. W tym roku, a dokładnie 25 grudnia 2007 będziemy zaś obchodzili setną rocznicę jej śmierci...
 
siostra salwatorianka
We wrześniu wspominamy w Kościele bł. Ignacego Kłopotowskiego, prezbitera. Choć za życia był skromnym człowiekiem, to dzisiaj czcimy go na różne sposoby. Ksiądz Ignacy Kłopotowski - założyciel Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Loretańskiej, proboszcz parafii Matki Bożej Loretańskiej przy kościele św. Floriana w Warszawie - zmarł 7 września 1931 r...
 
O. Jan Andrzej Kłoczowski OP
Pierwsze skojarzenie, jakie nasuwa się przy słowie "prorok", to myśl, że to ktoś, kto przepowiada przyszłość. Nieprawda. Podstawowym zadaniem proroka jest oznajmianie ludziom tego, czego Bóg oczekuje od nich w dniu dzisiejszym. To ktoś, przez kogo mówi do ludzi Bóg. W Ewangelii opisana jest bardzo poruszająca scena, gdy Jezus płakał nad Jerozolimą, bo nie poznała czasu swego nawiedzenia. Prorok jest tym, który oznajmia narodowi czas nawiedzenia i wolę, którą na ten czas, ma dla niego Bóg.
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー