logo
Czwartek, 09 lipca 2020 r.
imieniny:
Hieronima, Palomy, Weroniki, Zenona – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Daniel Ange
Krew Baranka, która uzdrawia Wszechświat
Wydawnictwo Pomoc
 


"Krew  Baranka, która uzdrawia Wszechświat" jest wielkim zaproszeniem do zatrzymania się nad darem Eucharystii. O. Daniel Ange przypomina nam gdzie jest źródło uzdrowienia człowieka w jego relacji do niego samego, do innych ludzi, do świata i do Boga. Uświadamianie sobie tej prawdy jest tym bardziej ważne dzisiaj w czasie ciągłego zwiększania się liczby wspólnot charyzmatycznych i mocnego doświadczania obecności Ducha Świętego. 
 
 
Wydawca: Wydawnictwo Misjonarzy Krwi Chrystusa Pomoc
Rok wydania: 2013
ISBN: 978-83-63459-13-0
Format: 145x210
Stron: 416
Rodzaj okładki: Miękka
Kup tą książkę 
 

 
Książka o. Daniela-Ange "Krew  Baranka, która uzdrawia wszechświat" jest wielkim zaproszeniem do zatrzymania się nad darem Eucharystii. Autor, przypomina nam gdzie jest źródło uzdrowienia człowieka w jego relacji do niego samego, do innych ludzi, do świata i do Boga. Uświadamianie sobie tej prawdy jest tym bardziej ważne dzisiaj w czasie ciągłego zwiększania się liczby wspólnot charyzmatycznych i mocnego doświadczania obecności Ducha św. Książka pomaga czytelnikowi zauważyć Boże działanie w codzienności oraz cud istnienia i być za niego wdzięcznym. Taka postawa sprawia, że całe życie staje się Eucharystią.
 
Ogromnym atutem tej pozycji jest również doświadczenie autora bycia blisko ludzi poranionych i słabych. Książka zawiera również bardzo wiele cytatów świętych, które przybliżają tajemnicę Eucharystii. Jej lektura sprawia, że nie tylko wchodzimy w głąb Tajemnicy Obecności, ale idziemy dalej i stajemy się jej przedłużeniem każdego dnia.

 
______________________________________________________
 
O. Daniel-Ange (ur. 1932 r. w Brukseli), francuski duchowny katolicki i pisarz. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Szwajcarii, czas II wojny światowej spędził na Korsyce. Szkołę średnią ukończył w Anglii. W roku 1950 wstąpił do klasztoru Benedyktynów w Clervaux w Luksemburgu. Studiował... filozofię i teologię. W 1957 założył Fraternię Matki Bożej Ubogich. Dwanaście lat spędził w Rwandzie. Dopiero w 1981 w wieku 49 lat przyjął święcenia kapłańskie. W roku 1984 Ange został założycielem międzynarodowej szkoły modlitwy Młodzi-Światło (fr. Jeunesse-Lumiere). W Polsce od 2004 roku istnieje filia tej szkoły pod nazwą Katolicka Szkoła Kontemplacji i Ewangelizacji Młodych „Dzieci Światłości” z siedzibą w Łodzi. W 2009 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Do tej pory odbył ponad 220 podróży ewangelizacyjnych do 42 krajów na czterech kontynentach. Jego najbardziej znane książki to: „Franck, czyli jak nadzieja zwyciężyła AIDS”, „Niech słowo płonie w twym sercu”, „Przebaczenie”, „Śmiać się i płakać z Janem Pawłem II”, „Święci na trzecie tysiąclecie”, „Twoje ciało stworzone do miłości”, „Twoje ciało stworzone do życia”, „Zraniony Pasterz”.
 



 
Zobacz także
Radosław Warenda SCJ

Święta Bożego Narodzenia, nawet gdy śnieżnobiałe i z suto zastawionym stołem, zawsze będą niosły zgrzyt. Nawet wbrew Izajaszowym zapewnieniom, że to Syn zostaje nam dany, Ten, którego nazywać będą: „Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju” (Iz 9,5). Dlaczego w święta czasem czujemy się niekomfortowo? Z różnych powodów. Bo trzeba nam łamać się opłatkiem z tymi, którym trudno na co dzień spojrzeć w oczy. Bo dobrze wiemy, że wigilijny stół nie rozwiąże problemów i narosłych blizn.

 
Stanisław Morgalla SJ
Jak zatem robić rachunek sumienia z miłości własnej? Spróbujemy podać kilka podstawowych rozróżnień, które pomogą przeniknąć w głąb tej tajemnicy i usystematyzować wysiłek autorefleksji. I choć samego rachunku sumienia to nie uprości, to na pewno uczyni go bardziej pożytecznym. Przynajmniej nie pomylimy tak łatwo ludzkiej kruchości z wadami głównymi, a psychicznych kamuflaży nie weźmiemy za cnoty kardynalne.
 
Leszek Galarowicz
W miniony weekend, jak co roku w gronie rodzinnym odwiedzaliśmy groby bliskich: paliliśmy znicze, modliliśmy się, wspominaliśmy tych co "odeszli do wieczności". Odwiedziny cmentarza i modlitwa przy grobach krewnych to okazja do zadumy i refleksji nad sprawami ostatecznymi. To odpowiedni czas, aby wyjaśnić też swoim dzieciom, na czym polega prawdziwa świętość i porozmawiać o umieraniu. 
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー