logo
Sobota, 05 grudnia 2020 r.
imieniny:
Kryspiny, Norberta, Sabiny, Geralda – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp
Ludzie tak szybko odchodzą...
materiał własny
 


 
 Za oknem pochmurna i zmienna pogoda, tragedia w kopalni „Halemba”, to wszystko skłania nas do głębokiej refleksji nad ludzkim życiem i jego nieustannym przemijaniem. Wiem i mocno wierzę, że moje życie biegnie ku TEMU, któremu służę, a który jest kresem mego ziemskiego pielgrzymowania. On mnie nie odrzuci, ani mną nie wzgardzi, gdyż przyszedł po to, aby szukać i zbawiać... Gdy kocham ludzi, ziemię i to wszystko, co na niej jest dobre, szlachetne, piękne i święte, wychylam się ku TEMU, co jest BOŻE i WIECZNE. Miłość jest w życiu najważniejsza, to jest sens i cel mego ziemskiego bytowania...
 
Bardzo znany i często przez nas cytowany wiersz śp. księdza Jana Twardowskiego przynagla nas: „Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą, zostaną po nich buty i telefon głuchy (…)”.
 
Niewielu z nas może powiedzieć, że umie kochać ludzi. Niewielu z nas może przyznać, że czyni dobro i miłość w swoim życiu. Najczęściej popełniany błąd polega na tym, że kochamy danego człowieka za późno. Kochamy wówczas, gdy go już zabraknie, gdy miłość staje się bólem straconej szansy.
 
Wszystko – kim jestem, co czynię i mówię – jest skierowane ku wieczności, wieczność staje się moją codziennością i naznacza mnie nadzieją. Wszystkie mijające chwile mojego życia przypominają mi o wieczności i o tym, że żyję tu na ziemi chwilowo, do czasu. Ten CZAS nadejdzie i wtedy stanę przed moim Panem, Stwórcą i Odkupicielem, popatrzę Mu w oczy i tak serdecznie się zawstydzę, że tak wielu spraw nie mogłem pojąć i zrozumieć, że zaniedbałem miłość i że za późno kochałem...
 
Zawsze miałem czas dla siebie, dla swoich przyjemności, natomiast czas dla bliźniego zostawiałem na później. Ciągle uzależniałem miłość od postawy drugiej osoby, od spełnienia przez nią pewnych warunków. Ciągle miałem do innych pretensje, stąd też często spóźniałem się z miłością. Tylko Bóg nigdy się nie spóźnia z miłością. On zawsze kocha. On jest MIŁOŚCIĄ. Dla Niego istnieje tylko teraz. On nieustannie kocha i pragnie nas wprowadzić w świat Swojej Miłości.
 
Błogosławiona Matka Teresa z Kalkuty mówiła, że „najważniejsza jest miłość, bo to jej ludzie najbardziej dzisiaj potrzebują. A potrzebują, bo są samotni. To, czego się nie dostrzega, to właśnie samotność. A samo cierpienie w życiu człowieka jest pocałunkiem Chrystusa”. Jej życie było MIŁOŚCIĄ.
 
Nasze ziemskie życie to tylko moment, króciutka chwila. Chwila, którą tak często marnujemy. Żyjemy doraźnie, tymczasowo, pospiesznie i nawet nie mamy czasu godnie przygotować się na spotkanie z Panem. Co chwilę na ziemi rozlega się krzyk nowo narodzonego dziecka i co chwilę jedno serce przestaje bić. W takim momencie nie zmienia się nic, tylko rodzą się łzy i przerażająca bezradność. Czasami ta chwila przychodzi wcześniej, za wcześnie. Pozornie wygląda tak samo. Przychodzi Śmierć, bierze za rękę i odchodzi, już nie sama... Strata bliskiej osoby zawsze boli. Śmierć przychodzi po wszystkich, nie da się przed nią uciec. Więc co nam zostaje? Bezczynne czekanie na jej przyjście? Ludzie tak szybko odchodzą... Dopiero gdy ich nie ma, zdajemy sobie sprawę, jak bardzo nam na nich zależało i ile jeszcze rzeczy chcielibyśmy im powiedzieć. Zanim uświadomimy sobie, jak bardzo ich kochamy, jest już za późno. Spieszmy się. Nie traćmy ani chwili, bo nie mamy ich za wiele, a czas tak szybko leci.
 
Kochać trzeba dziś... Pan Bóg nigdy nie przestaje kochać człowieka. Kocha nas takich, jacy jesteśmy. Prawdziwa miłość jest nierozerwalnie związana z chwilą obecną. Stąd: kto się nie spóźnia z miłością, kto umie kochać dziś, ten dotyka Boga i Jego wieczności.
 
W „Dezyderacie”, tekście napisanym przez Maxa Ehrmanna (1872–1945), czytamy: „Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu, pamiętaj, jaki pokój może być w ciszy. (...) Prawdę swą głoś spokojnie i jasno. (...) Bądź sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć, nie bądź cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej oschłości i rozczarowań jest ona wieczna”. 
 
o. Dariusz W. Andrzejewski CSSp 
z Montrealu w Kanadzie
 
Zobacz także
Tadeusz Mazowiecki
„Istnieje bardzo istotna nadzieja, która należy do dnia dzisiejszego, a opiera się na fakcie bliskiej obecności ukrytego Boga i Jego Ducha w chwili bieżącej”. Medytować tę odpowiedź czy poddać się naciskowi natarczywych pytań? Takich jak te: co ma do powiedzenia wiara, co ma do powiedzenia chrześcijaństwo tym, którzy nie czytają w tej obecności ukrytego Boga; co ma do powiedzenia samym chrześcijanom, kiedy odczytanie tej obecności bywa dla nich akurat równie trudne, jak dla wszystkich innych?  
 
Ks. Mariusz Berko
W ten listopaowy wieczór pragnę zatrzymać się na chwilę razem z wami moi rodacy... Nasze cmentarze jeszcze po trochę zasypane śniegiem, gdzie niegdzie z zapalonym zniczem i jeszcze żywymi kwiatami. Dzień coraz krótszy, deszcze i ciemność ... A i to co widzimy i słyszymy przez to "magiczne okno na świat", jest coraz bardziej przygnębiające. Tyle beznadzieji... A ja zawsze kiedy przyjeżdżałem z okropnie brudnej i zaśmieconej "faveli" w Brazylii, chodziłem po polskich miasteczkach w te deszczowe dni, z nieustannym zachwytem na twarzy...
 
ks. Adrian Put
Niedziela wielkanocna to dziwny dzień? Czy na pewno? Jest to dzień obfitujący w wiele ważnych wydarzeń: Wigilia Paschalna wraz z procesją rezurekcyjną lub w zależności od miejsca nocne czuwanie paschalne zakończone radosną procesją i poranną Mszą Świętą, dzielenie się dobrą nowiną ze spotkanymi ludźmi, Jutrznia w gronie rodziny, święcone, rodzinna rozmowa o Zmartwychwstałym, uroczysty posiłek i wreszcie Nieszpory chrzcielne w kościele to wystarczająco dużo treści i wydarzeń na trzeci dzień Triduum Paschalnego.  
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー