logo
Wtorek, 26 marca 2019 r.
imieniny:
Dory, Olgi, Teodora, Emanuela, Małgorzaty – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

Komentarz liturgiczny

Ofiara jedności
 

Eucharystia tworzy i wyraża moją jedność z Bogiem. Jezus przez Eucharystię jedna nas z Ojcem, uzdalnia do jedności z braćmi i siostrami. Eucharystia to również ofiara Kościoła, ofiara miłości każdego z nas. Dziś Jezus pyta mnie, z jakim usposobieniem przychodzę na Eucharystię, czy na ołtarzu chcę składać to wszystko, co jest treścią mojego życia, i takie życie oddawać Bogu, aby w Jezusie była jedność, z której płynie prawdziwe życie. Przyjęta Komunia św. wyraża i buduje tę jedność, ale jedność z Jezusem ma też wyrażać moja jedność z bliźnimi. Nie mogę domagać się od Boga przebaczenia moich grzechów, jeśli nie jestem w jedności z człowiekiem. Spiesz się przebaczać i prosić o przebaczenie! Niech takie będą owoce wielkopostnego sakramentu pokuty i pojednania. Miłosierdzie najbardziej uzdalnia nas do udziału w uczcie jedności. 

Panie, Ty chcesz, abyśmy w jedności serc wznosili nasze modlitwy do Ciebie. Obdarz mnie zdolnością miłości miłosiernej wobec moich braci i sióstr.

 


Rozważania pochodzą z książki
ks. Janusz Lekan
Edycja Świętego Pawła
www.edycja.pl 
 

Patroni Dnia



Św. Małgorzata Clitherow
 
męczennica

Św. Małgorzata Clitherow urodziła się w Middleton w Anglii w roku 1555. Jej rodzice byli protestantami. Odznaczała się miłym sposobem bycia, wielką urodą, rozumem i pogodą ducha. W roku 1571 wyszła za mąż za Jana Clitherow, zamożnego hodowcę bydła i rzeźnika. Z małżeństwa tego urodziło się dwoje dzieci. W kilka lat po ślubie przeszła na katolicyzm. Dwa lata przebywała w więzieniu, ponieważ w swoim domu dawała schronienie księżom. Kiedy wyczerpano wszystkie sposoby, mające skłonić ją do wyrzeczenia się wiary, skazano ją na śmierć przez zmiażdżenie, 25 marca 1586 roku. Rozciągnięto ją na ziemi, pod plecy podłożono kanciasty głaz i przygnieciono drzwiami, na których spoczywał ogromny ciężar. Kości uległy zmiażdżeniu. Święta po piętnastu minutach wyzionęła ducha.

***

także 26 marca:



Dobry Łotr 
patron złodziei, skazanych na śmierć i dobrej śmierci

Święty Dyzmas był tym człowiekiem, o którym pisze w swojej Ewangelii św. Łukasz, że kiedy jeden z ukrzyżowanych z Jezusem łotrów urągał Mu, skarcił go, że oni umierają słusznie, za swe zbrodnie, ale Jezus nic złego nie uczynił. I zwrócił się do Jezusa, prosząc, żeby wspomniał na niego, kiedy już przyjdzie do swego królestwa. A Jezus obiecał Dobremu Łotrowi - bo tak go od tego czasu nazywamy - że jeszcze dziś będzie z Nim w raju. Był to pierwszy swoisty akt kanonizacji, którego jeszcze na Krzyżu dokonał Chrystus.

O Dobrym Łotrze pisało wielu Ojców Kościoła i świętych. Jego imię Dyzmas pochodzi z pism apokryficznych. Kościół wschodni czci go nawet jako męczennika. W Bolonii, w kościele Św. Witalisa i w bazylice Św. Stefana oddawano cześć częściom krzyża, na którym Dobry Łotr miał ponieść śmierć. Pielgrzymi, udający się do Ziemi Świętej, chętnie nawiedzali miejscowość "Latrum" w pobliżu Emaus, która im przypominała postać Dobrego Łotra.

Dobry Łotr jest symbolem Bożego Miłosierdzia; pokazuje, że nawet w ostatniej chwili życia można jeszcze powrócić do Boga.

jutro: św. Ruperta

wczoraj
dziś
jutro