logo
Niedziela, 03 lipca 2022 r.
imieniny:
Anatola, Jacka, Mirosławy, Tomasza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm

 14. Niedziela Zwykła, rok C
 
Niedziela, 3 lipca 2022
XIV Tydzień Zwykły, II tydzień psałterza
 
Czytania liturgiczne
Czternasta Niedziela zwykła, rok C

Nowy lekcjonarz: Iz 66, 10. 12-14c; Ps 66 (65), 1b-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20 (R.: por. 1b); Ga 6, 14-18; Kol 3, 15a. 16a; Łk 10, 1-12. 17-20;

Stary lekcjonarz: Iz 66, 10-14c; Ps 66, 1-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20; Ga 6, 14-18; Kol 3, 15a. 16a; Łk 10, 1-12. 17-20;

[zielony kolor szat]

 


PIERWSZE CZYTANIE (Iz 66, 10. 12-14c)
Radość ery mesjańskiej

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie! Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzy się nad nią smuciliście.
Tak bowiem mówi Pan: «Oto Ja skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów – jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na biodrach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogoś pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy».
Na ten widok rozradują się serca wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 66 (65), 1b-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20)

Refren: Niech cała ziemia chwali swego Pana.
albo: Alleluja.

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła!

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa».
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!

Morze na suchy ląd zamienił, *
pieszo przeszli przez rzekę.
Nim się przeto radujmy! *
Jego potęga włada na wieki.

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy boicie się Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *
i nie oddalił ode mnie swej łaski.

DRUGIE CZYTANIE (Ga 6, 14-18)
Krzyż Chrystusa chlubą chrześcijan

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:
Co do mnie, to nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie.
Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie!
Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.
Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Kol 3, 15a. 16a)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

W sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy;
słowo Chrystusa niech w was mieszka w całym swym bogactwie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (Łk 10, 1-12. 17-20 - dłuższa)
Pokój królestwa Bożego

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».
«Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».
Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

Oto słowo Pańskie.

albo:

EWANGELIA (Łk 10, 1-9 - krótsza)
Pokój królestwa Bożego

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:
«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.
Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

Oto słowo Pańskie.

 
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
Z niedzielnej Ewangelii
14. Niedziela Zwykła, rok C

"...Oto posyłam was
jak owce między wilki..." (Łk 10,3)

A miało być zupełnie inaczej: Hosanna na wysokości!... Powiesz, żeś chrześcijanin - i wszyscy z podziwu przystaną... Tłumy proszących o radę. Szpaler wiwatujących. Wicher słów o Bogu. Zachwycone oczy. Oklaski, bisy, autografy...

"...Oto posyłam was
jak owce między wilki..."

A miało być zupełnie inaczej: Hosanna na wysokości!... Ty zaś słyszysz o zacofaniu, o ciemnocie. Że nie na te czasy, że niemożliwe, że nic nie rozumiesz, że nie masz prawa... A w tle: może jednak wiwaty? Nie, to śmiech. Tylko śmiech, wzruszenie ramion. I odchodzą... Dobrze, że odchodzą...

"...Oto posyłam was
jak owce między wilki..."

A miało być zupełnie inaczej: Hosanna na wysokości... Tymczasem...
...A właściwie: kto ci powiedział, że będzie zupełnie inaczej? Kto obiecał, że będzie inaczej?...

"...Idźcie. Oto posyłam was jak owce między wilki.
Żniwo wielkie, robotników mało..."

Bogumiła Szewczyk
bog-szew@wp.pl
 
***
 
Bóg pyta:

Cóż chcecie, żebym wam uczynił?
Mt 20,32

***

KSIĘGA II, Zachęty do życia wewnętrznego
Rozdział V, O ROZWAŻANIU NAD SOBĄ SAMYM

 
1. Trudno nam sądzić siebie samych, gdyż często brak nam łaski i rozeznania. Słabe jest to światło w nas, ale nawet takie, jakie jest, tracimy przez niedbalstwo. Często sami nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak jesteśmy wewnętrznie ślepi. Bywa, że źle postępujemy, ale jeszcze gorzej się przed sobą usprawiedliwiamy.

Zdarza się, że kieruje nami uczucie, a my uważamy je za gorliwość. Małe błędy wytykamy innym, a nad swoimi o wiele większymi przechodzimy do porządku. Jesteśmy wrażliwi na zło, które przychodzi od innych, ale co inni cierpią przez nas, tego nie zauważamy. Kto dobrze i sprawiedliwie osądza siebie, niemożliwe, aby dla innych był zbyt surowy.

2. Człowiek wewnętrzny zważa przede wszystkim na siebie, bo kto czuwa pilnie nad sobą, milczy raczej o innych. Nigdy nie będziesz wewnętrznie skupiony i pobożny, jeżeli nie nauczysz się milczeć o innych, a pilniej czuwać nad sobą.

Gdy zwrócisz się całkowicie do wnętrza i do Boga, niewiele będzie cię obchodzić to, czego dowiesz się z zewnątrz.

Gdzież jesteś, jeśli nie ma cię w tobie samym? A choć tyle przeszedłeś, dokądże dobrnąłeś zaniedbując siebie? Zadaniem twoim jest osiągnąć pokój i prawdę jedyną, więc trzeba ci wszystko odłożyć, a siebie tylko mieć przed oczyma.

3. Wiele zyskasz, jeżeli uwolnisz się na zawsze od wszelkich trosk życia. Wiele stracisz, jeżeli coś doczesnego zachowasz. Nic wielkiego, nic wzniosłego, nic miłego, nic nie wolno ci zatrzymać, tylko Boga i to, co Boże.

Uważaj za marność pociechę, która pochodzi od ludzi. Dusza miłująca Boga nie ceni tego, co mniejsze od Boga. Tylko Bóg wieczny, wielki, napełniający sobą wszystko może być ukojeniem dla duszy i prawdziwą radością serca Jr 23,24.
 

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Maryja nowa Ewa

Maryja utkała szatę chwały
I podarowała ją naszemu pierwszemu ojcu.
On ukrył swoją nagość w liściach drzew,
Teraz przystroił się
Przyzwoitością, cnotą, pięknością.
On, który został poniżony przez swoją oblubienicę,
Został podniesiony przez swoją córkę;
Podtrzymywany przez Nią prostuje się jak bohater.
Ewa i wąż zastawili pułapkę
I Adam wpadł w nią.
Maryja i Jej królewskie Dziecko
Pochylili się nad nim,
Wyprowadzili go z piekła.
Dziewicza winnica wydała kiść,
Którego słodki sok
Oddaje radość, wszystkim, którzy są zgnębieni.

Święty Efrem


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Ceń sobie bardziej doznanie upokorzenia od ludzi aby móc doznać wywyższenia przed obliczem Bożym.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' bł. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Wszechmogący, wieczny Boże, pozwól nam w radości obchodzić dzień św. Tomasza, apostoła. Niech jego wstawiennictwo wspomoże nas, byśmy wierząc zachowali życie w imię Jezusa Chrystusa Twego Syna, o którym wyznał, że jest Panem. Amen.


Patron Dnia



św. Tomasz Apostoł

Św. Tomasz był Żydem, powołanym na jednego z dwunastu apostołów. Był gorliwym ale o gwałtownym usposobieniu uczniem Chrystusa. Św. Tomasz nie uwierzył początkowo w Zmartwychwstanie swego Mistrza i zapragnął sprawdzić ten fakt. Nie było go wśród apostołów, kiedy Jezus ukazał się im po raz pierwszy po Zmartwychwstaniu. Z powodu swych wątpliwości zyskał sobie miano "niewiernego Tomasza". Osiem dni później, kiedy Chrystus ukazał się ponownie, pozwolił Tomaszowi - spełniając jego prośbę - zobaczyć rany na swoich rękach i włożyć rękę do swego przebitego boku. Uczyniwszy to, św. Tomasz przekonał się o prawdzie Zmartwychwstania. Wykrzyknął: "Pan mój i Bóg mój", w ten sposób publicznie wyznając wiarę. Ewangelia wspomina również, że św. Tomasz był obecny przy kolejnym ukazaniu się Zmartwychwstałego Chrystusa nad jeziorem Tyberiackim. Zdarzył się wówczas cudowny połów ryb. Św. Tomasz zakończył życie, przelewając krew za swego Mistrza. Zabito go w Kalaminie nie opodal Madrasu. Relikwie znalazły się później w Edessie, skąd w roku 1258 dostały się na wyspę Chios, w końcu do Ortony.

jutro: św. Elżbiety

wczoraj
dziś
jutro