logo
Niedziela, 23 września 2018 r.
imieniny:
Bogusława, Liwiusza, Tekli, Konstancjusza – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Wspomóż "Katolika"


Od początku istnienia "Katolika" (czyli od roku 2000) staraliśmy się na różne sposoby aby serwis w jak największym stopniu był samofinansujący się. Szukaliśmy sponsorów, reklamodawców... Serwis jednak stale się rozrasta i na dziś powoli to wszystko nie wystarcza. Utrzymanie serwerów, łączy, zapewnienie serwisu technicznego to wszystko kosztuje jeśli ma działać szybko i bezawaryjnie, zwłaszcza, że serwis jest duży i wymaga wydajnych łącz internetowych.

Wychodzimy z założenia iż ze sprawiedliwości powinno wynikać, że utrzymanie serwerów powinni zapewnić Ci którzy z nich korzystają - zwyczajnie nie wypada bowiem byśmy liczyli na ofiarność ludzi zupełnie nie używających internetu. Z drugiej strony mamy też jednak świadomość, iż nasi czytelnicy to najczęściej ludzie młodzi nie mający pieniędzy. Wszystko to sprawia, że z ogromną pokorą zwracamy się do wszystkich naszych czytelników o pomoc i wsparcie finansowe dla utrzymania i dalszego rozwoju serwisu Katolik.pl.

Miesięcznie odwiedza nas ponad 100 tys. ludzi. Jesteśmy pewni, że wśród tej ogromnej rzeszy internautów znajdzie się wystarczająco dużo osób, które zechcą od czasu do czasu wesprzeć nas także finansowo.
 
Wszystkich zaś prosimy o modlitwę by nasze internetowe apostolstwo przynosiło Bogu chwałę a ludziom pożytek.

 
Ofiary można wpłacać na konto:

BNP Paribas Bank
Towarzystwo Boskiego Zbawiciela, Serwis Katolik.pl
nr rachunku:
43160011980002002251772150
ul. św. Jacka 16
30-364 Kraków

z dopiskiem: ofiara na serwis katolik.pl

Kod BIC (Swift) tego banku to: PPABPLPK

lub przez gotowy formularz on-line:


złóż ofiarę

 
***
 
Informacje o możliwości zamawiania intencji mszalnych na stronie:

www.intencje.info 

 
Bóg zapłać za wszelką pomoc! 


Patron Dnia



Św. o. Pio z Pietrelciny
 prezbiter


O. Pio urodził się w Petrelcinie (na południu Włoch) 25 maja 1887 r. Na chrzcie otrzymał imię Franciszek. Już w dzieciństwie szukał samotności i często oddawał się modlitwie i rozmyślaniu. W wieku 5 lat objawił mu się po raz pierwszy Jezus. W wieku 16 lat Franciszek przyjął habit kapucyński i otrzymał zakonne imię Pio. Rok później złożył śluby zakonne i rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne. W 1910 r. przyjął święcenia kapłańskie. Już wtedy od dawna miał poważne problemy ze zdrowiem. Po kilku latach kapłaństwa został powołany do wojska. Służbę przerwał ze względu na zły stan zdrowia. Pod koniec lipca 1916 r. przybył do San Giovanni Rotondo i tam przebywał aż do śmierci. Był kierownikiem duchowym młodych zakonników.

20 września 1918 r. podczas modlitwy przed wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego o. Pio otrzymał stygmaty. Na jego dłoniach, stopach i boku pojawiły się otwarte rany - znaki męki Jezusa. Wkrótce do San Giovanni Rotondo zaczęły przybywać rzesze pielgrzymów i dziennikarzy, którzy chcieli zobaczyć niezwykłego kapucyna. Stygmaty i mistyczne doświadczenia o. Pio były także przedmiotem wnikliwych badań ze strony Kościoła. W związku z nimi o. Pio na 2 lata otrzymał zakaz publicznego sprawowania Eucharystii i spowiadania wiernych. Sam zakonnik przyjął tę decyzję z wielkim spokojem. Po wydaniu opinii przez dr Festa, który uznał, że stygmatyczne rany nie są wytłumaczalne z punktu widzenia nauki, o. Pio mógł ponownie sprawować publicznie sakramenty.

Ojciec Pio był mistykiem. Często surowo pokutował, bardzo dużo czasu poświęcał na modlitwę. Wielokrotnie przeżywał ekstazy, miał wizje Maryi, Jezusa i swojego Anioła Stróża. Bóg obdarzył go również darem bilokacji - znajdowania się jednocześnie w dwóch miejscach. Podczas pewnej bitwy w trakcie wojny, o. Pio, który cały czas przebywał w swoim klasztorze, ostrzegł jednego z dowódców na Sycylii, by usunął się z miejsca, w którym się znajdował. Dowódca postąpił zgodnie z tym ostrzeżeniem i w ten sposób uratował swoje życie - na miejsce, w którym się wcześniej znajdował, spadł granat.

Włoski zakonnik niezwykłą czcią darzył Eucharystię. Przez długie godziny przygotowywał się do niej, trwając na modlitwie, i długo dziękował Bogu po jej odprawieniu. Odprawiane przez o. Pio Msze święte trwały nieraz nawet dwie godziny. Ich uczestnicy opowiadali, że ojciec Pio w ich trakcie - zwłaszcza w momencie Przeistoczenia - w widoczny sposób bardzo cierpiał fizycznie. Kapucyn z Pietrelciny nie rozstawał się również z różańcem.

W 1922 r. powstała inicjatywa wybudowania szpitala w San Giovanni Rotondo. Ojciec Pio gorąco ten pomysł poparł. Szpital szybko się rozrastał, a problemy finansowe przy jego budowie udawało się szczęśliwie rozwiązać. "Dom Ulgi w Cierpieniu" otwarto w maju 1956 r. Kroniki zaczęły się zapełniać kolejnymi świadectwami cudownego uzdrowienia dzięki wstawienniczej modlitwie o. Pio. Tymczasem zakonnika zaczęły powoli opuszczać siły, coraz częściej upadał na zdrowiu. Zmarł w swoim klasztorze 23 września 1968 r. Na kilka dni przed jego śmiercią, po 50 latach, zagoiły się stygmaty.

W 1983 r. rozpoczął się proces informacyjny, zakończony w 1990 r. stwierdzeniem przez Kongregację Spraw Kanonizacyjnych jego ważności. W 1997 r. ogłoszono dekret o heroiczności cnót o. Pio; rok później - dekret stwierdzający cud uzdrowienia za wstawiennictwem o. Pio. Beatyfikacji o. Pio dokonał Jan Paweł II 2 maja 1999 r. 16 czerwca 2002 r. Ojciec Święty dokonał jego kanonizacji.

jutro: św. Pacyfika

wczoraj
dziś
jutro