Katolik.pl - Nie da się zastąpić symbolu
logo
Czwartek, 22 października 2020 r.
imieniny:
Haliszki, Lody, Przybysłąwa, Salomei, Filipa, Donata – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Łukasz Sośniak, Jean Vanier
Nie da się zastąpić symbolu
materiał własny
 


 
Wywiad z Jeanem Vanier nagrany podczas Tygodnia Wspólnot Arki w Polsce (w Krakowie) 10-16 października 2006 r.
 
 Jean Vanier urodził się w 1928 r. w Kanadzie, której jego ojciec był gubernatorem. Mając dwanaście lat Jean zdecydował się wstąpić do szkoły morskiej i do 22 roku życia służył na lotniskowcach. W 1950 r. porzucił karierę wojskową i rozpoczął drogę duchowych poszukiwań. Wstąpił do studenckiej wspólnoty chrześcijańskiej „Żywa woda”, założonej przez dominikanina Thomasa Philipea (stał się on wielkim przyjacielem i mistrzem Vaniera). Jean Vanier przejmuje kierownictwo nad wspólnotą, jednak jako osoba świecka nie jest dobrze postrzegany przez władze duchowne. Postanawia więc zostać księdzem. W wyniku konfliktu z biskupem rezygnuje jednak z formacji w ostatnim roku studiów. Kolejne lata spędza samotnie, w klasztorze trapistów, na fermie, w Fatimie. W 1962 r. broni rozprawę doktorską i rozpoczyna karierę naukową na uniwersytecie w Toronto. W tym czasie Thomas Philip zostaje kapelanem w domu opieki społecznej w Trosly. Tam odwiedza go Jean Vanier i po raz pierwszy spotyka się z osobami niepełnosprawnymi. Jean postanawia zamieszkać wraz z dwoma niepełnosprawnymi w zakupionym prze siebie domku. Tak zaczyna się historia Arki. Obecnie L’Arche jest międzynarodową federacją wspólnot, w której osoby upośledzone żyją i pracują razem ze zdrowymi. Wspólnoty te kształtują się ze względu na potrzeby najsłabszych. Przez lata działalności stały się znakiem dla świata, że osoba niesamodzielna nie jest gorszym „rodzajem” człowieka, ale wybranym i umiłowanym dzieckiem Boga, które w Kościele i społeczeństwie ma swoje miejsce i zadanie. Bliźniaczą organizacją, której wraz z Marie Mathie J. Vanier jest założycielem jest „Wiara i Światło”. Jean Vanier uważa, że „odrzuceni przez społeczeństwo, to źródło życia i światła, które prowadzi nas do tego co najważniejsze, do całej prawdy – Jezusa.”
 
– Jesteśmy na rekolekcjach wspólnoty Arki. Proszę powiedzieć czym są takie rekolekcje dla tych właśnie wspólnot?
 
– My bardzo często odbywamy rekolekcje w każdej wspólnocie czy w obrębie każdego regionu. Mamy między innymi takie bardzo szczególne rekolekcje, które nazywamy rekolekcjami „tęczy” czy „tęczowymi”, specjalnie dla osób z upośledzeniem umysłowym. Mamy bardzo różne rekolekcje, np. dla asystentów Arki, którzy są dopiero rok, dwa lata w Arce, dla asystentów długoterminowych – rekolekcje przymierza. Chodzi o to, żeby jak najlepiej połączyć razem nasze doświadczenie ze Słowem Bożym. Nasza codzienność bywa bardzo trudna. Osoby z upośledzeniem bywają bardzo biedne, a życie z nimi również bardzo trudne, dlatego potrzebujemy przypominać sobie przesłanie Jezusa, aby odnaleźć głęboki sens tego czym żyjemy na co dzień.
 
 
1 2 3  następna
Zobacz także
Jurek
Jesteśmy małżeństwem od 27 lat. Mamy troje dzieci: najstarszego syna Huberta i dwie córki Sylwię i Weronikę. Zawsze staraliśmy się z żoną o to, aby nasze dzieci uczęszczały do kościoła i na lekcje religii. Hubert był ministrantem od pierwszej klasy szkoły podstawowej. Robiliśmy wszystko, aby iść drogą wiary…
 
Jurek
W Polsce według danych statycznych problem niepłodności dotyka co piątą parę. Od strony medycznej można uzasadnić tylko pewien procent tych przypadków, a to oznacza, że wiele par być może nigdy nie uzyska odpowiedzi na bardzo trudne pytanie: "Dlaczego to właśnie nas spotkało?"...
 
Redakcja "Któż jak Bóg"
Telewizyjne programy czy reklamy w Internecie kuszą nas ofertami kolejnej „diety-cud”, oddziałując na naszą wyobraźnię i ambicję idealnymi, nienaturalnie wręcz wyrzeźbionymi sylwetkami modeli i modelek. Nie wspominają jednak przy tym, że już przeszło 2000 lat temu poznać mogliśmy zbawienne efekty umiarkowania w jedzeniu i piciu. Zbawienne w sensie dosłownym, gdyż prócz doczesnego ciała, „rzeźbiące” również, a może przede wszystkim, ducha. 

Rozmowa z ks. Edwardem Stańkiem
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー