logo
Środa, 29 czerwca 2022 r.
imieniny:
Pawła, Piotra, Salomei – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Tomasz Kaźmierski
Niepokalane Poczęcie
materiał własny
 


Rz 3,23

Wszyscy [pantes] bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej. Protestanci tutaj kładą nacisk na słowo "wszyscy", uważając, że wyjątek sprzeciwiałby się Słowu Bożemu. Jednak lektura Pisma Świętego wskazuje zupełnie inne znaczenie słowa "wszyscy" (gr. pantes). Autor Ewangelii według św. Mateusza pisze o odpowiedzi faryzeuszy na pytanie Jezusa, skąd jest chrzest Janowy. Faryzeusze zastanawiają się, jak odpowiedzieć - jeśli powiemy:
od ludzi - boimy się tłumu, bo wszyscy [pantes] uważają Jana za proroka. Wszyscy - ale jak wynika z samego tekstu - nie faryzeusze! Tak więc słowo pantes nie oznacza literalnie i bez wyjątków wszyscy. Idąc zresztą konsekwentnie tropem braku wyjątków, możemy dojść do co najmniej kilku paradoksów: wszyscy [pantes] w Adamie umierają (por. 1Kor 15,22). Cóż więc z Henochem i Eliaszem, którzy według Biblii mieli być wzięci do nieba? Co zrobić więc z Elżbietą i Zachariaszem, którzy byli sprawiedliwi wobec Boga i przestrzegali wszystkich jego przykazań i przepisów pańskich (por. Łk 1,6).

Czy byli jednak bezgrzeszni? Czy mógł być bezgrzeszny Zachariasz, który za swe niedowiarstwo został ukarany przez Archanioła Gabriela dziewięcioma miesiącami milczenia?

Najmocniejszy jednak kontrargument wobec literalnego tłumaczenia pantes nasuwa się automatycznie:
co z Jezusem, prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem? Skoro wszyscy zgrzeszyli... Myślę, że nie o to chodzi braciom protestantom. Tak więc nie można uznać, że Rz 3,23 musi oznaczać literalnie wszyscy; określa raczej regułę, od której - jak to zostało wykazane - mogą, a nawet muszą być wyjątki!

Dz 6,8

Szczepan pełen łaski i mocy działał cuda i znaki wielkie wśród ludu. Wydawałoby się, że jest to forma identyczna ze Zwiastowania, że pełen łaski = pełna łaski! Jednak Dz 6,8 to pleres charitos, po prostu pełen łaski, bez określenia kiedy i w jakim stopniu św. Szczepan został nią napełniony. Jest to określenie pojawiające się w Biblii co najmniej jeszcze jeden raz - w odniesieniu także do Jezusa (J 1,14). Czy na tej podstawie można wysnuwać wniosek, że Szczepan i Jezus byli tak samo pełni łaski? Myślę, że protestanci zgodzą się z moją odpowiedzią: nie.

Ef 1,6

Ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. W tym miejscu już w polskim tłumaczeniu widać, że może nie o tą samą formę słowa charitoō chodzić. I jest to prawda - w oryginale zostało użyte echaritosen, które przede wszystkim nie zawiera konotacji ciągłości obdarzenia łaską, i to obdarowanie nie jest tak pełne, jak w przypadku kecharitomene.

Syr 18,17

Oto, czy nie jest lepsze słowo niż sowity datek? A jedno z drugim [bywa] u męża pełnego życzliwości. Słowo pełnego życzliwości tu w greckiej wersji zostało wyrażone przez kechritomeno. Można by więc powiedzieć, że unikatowe sformułowanie, na którym opiera się cały wywód, znajduje się gdzieś jeszcze w Biblii! Otóż jest w Septuagincie - greckim tłumaczeniu hebrajskiego oryginału. To słowo wybrał nie natchniony autor, lecz tłumacz, który sam przyznaje: Proszę więc (...) wybaczyć w tych miejscach, gdzie by się komu wydawać mogło, że mimo naszej usilnej pracy nad tłumaczeniem, nie mogliśmy dobrać odpowiedniego wyrażenia: albowiem nie mają tej samej mocy słowa czytane w języku hebrajskim, co przełożone na inną mowę. Ponadto kecharitomeno jest tu użyte jako przymiotnik, a w Łk 1,28 jako rzeczownik - nowe imię Maryi, Kecharitomene, określające jej istotę i bycie już zbawioną, czego nie da się stwierdzić o człowieku z Syr. 18,7.

Ja też tak chcę!

Może paść jeszcze inne pytanie, spoza Biblii - bardziej wynikające z powszechnego dziś demokratycznego myślenia: dlaczego Maryja? To niesprawiedliwie! Na takie dictum można odpowiedzieć słowami z Pisma Świętego: Spodobało się Bogu... (por. Ps 68,17; 1 Kor 1,21 itd.). Nie ogólnoludzkie referendum, tylko Bóg decyduje o wybraniu! Jest to kwestia poruszana w Biblii wielokrotnie, ale byłoby to zagadnienie na zupełnie inną konferencję...

Tomasz Kaźmierski
Nauczyciel historii oraz lider Klaretyńskiej Wspólnoty Ewangelizacyjnej "Poślij mnie"

   
 
poprzednia  1 2 3
Zobacz także
Anna Mateja
Artykuł został usunięty, ponieważ redakcja Tygodnika Powszechnego zakończyła współpracę ze wszystkimi serwisami internetowymi, także z naszym.

Zapraszamy do czytania innych ciekawych artykułów w naszej czytelni.
 
Fr. Justyn

Słowo "nieomylność" kojarzy się nam z nieskazitelną, doskonałością pod każdym względem lub nawet z bezgrzesznością. Tymczasem wiadomo, że "mylić się jest rzeczą ludzką". I papież, i biskupi w swym ludzkim, osobistym charakterze nie są spod tej reguły wyłączeni. Jak zatem trzeba rozumieć ich nieomylność?

 
ks. Andrzej Godyń SDB
najtrudniejsza w percepcji kapłana jest rozbieżność między ideałem, do którego jest powołany, a ludzką słabością. Z jednej strony jest Chrystusem, który mówi: „to jest moje ciało”, „ja odpuszczam tobie grzechy”, a z drugiej strony jako „z ludu wzięty i dla ludu ustanowiony” niesie wszystkie wady tego ludu, z którego się wywodzi...
 
Rozmowa z księdzem biskupem Andrzejem Siemieniewskim.
 
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm