logo
Piątek, 26 lutego 2021 r.
imieniny:
Bogumiła, Eweliny, Mirosława, Porfiriusza
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Marian Zawada OCD
Niewyczerpana historia ognistego proroka
Wydawnictwo Flos Carmeli
 


Wydawca: Flos Carmeli
Rok wydania: 2010
ISBN: 978-83-6172-728-6
Format: 140x205
Stron: 254
Rodzaj okładki: miękka 
 

Kup tą książkę

 
Eliasz był prorokiem jak ogień, o słowie potężnym, które zamykało i otwierało niebo. Starożytni Żydzi wierzyli, że posiada on klucze do bram niebios, przez które wpuszcza modlitwy, by przedstawić je Bogu. Jest on zatem człowiekiem, który zna siłę modlitwy, jej potęgę, jej skuteczność, i splata z modlitw koronę chwały dla Najwyższego. Jemu to również Bóg powierza tajemnice. Według tradycji żydowskiej pojawia się on jako wysłannik dostojnego Raziela, jednego z wielkich aniołów, by odsłonić człowiekowi misterium czasu. W życiu duchowym doświadczenie czasu, rozumianego zwłaszcza jako dar Boga, jest jednym z podstawowych elementów. Eliasz pojawia się jako swego rodzaju „przewodnik”, który swoją mądrością, przenikliwością poucza o znaczeniu, o głębi, o wadze tego, co przeżywamy.

Eliasz, człowiek, który i nam towarzyszy i prowadzi po duchowych drogach, pojawia się w życiu Izraela nagle, przychodzi jako ktoś dojrzały. Nie znamy ani jego dzieciństwa, ani młodości. Podobnie było z eremitami na Karmelu. W XIII wieku pojawia się w życiu Kościoła dojrzała wspólnota, której początku nie znamy, i prosi Kościół o zatwierdzenie stylu życia, jakim żyje już od dawna. Dlatego potrzeba odwołać się do tego początku, by Eliasz ofiarował nam dojrzałe spojrzenie, by pozyskać towarzystwo proroka, który będzie miał dla nas czas i będzie wymadlał nam światło.

Spis treści

ELIASZ
I. Kontekst historyczny   
II. Obecność Eliasza w kulturze judaistycznej
III. Czas proroków
IV. Anioł gorliwości
1. Gorliwość eliańska
2. Rozognienie pragnień
3. Żar zazdrości
4. Drogi ufności
V. W zaciszu Transjordanii
1. Bogactwo i ubóstwo odchodzenia
2. Kerit – potok ukrycia
3. Ptaki nasycenia
4. Troska Boga
5. Symbolika żywienia
6. Ukrycie – od umiejętności odchodzenia do umiejętności oczekiwania
7. Pokój – być strzeżonym przez Boga
8. Od milczenia ust do milczenia istnienia
9. Samotność – żyć jako przystań Boga
10. Przestrzeń odpoczynku
VI. Emigracja sydońska
1. Zadomowienie w fenickiej obcości
2. Miłosierdzie w darze spożywania
2.1. Mączny zaczyn daru
2.2. Oliwa ukojenia
3. Złamanie bram śmierci
VII. Spór o Bożą chwałę
1. Milczenie bogów
2. Bezdroża idolatrii
3. Grzech zamroczonego ludu
4. Nawrócenie – życie poza kokonem
5. Zaproszenie do przyjaźni
6. Nienaganność chwały
VIII. Odkrywanie tajemnicy obłoku
1. Boska rosa
2. Nadzieja nowego świata
IX. Kryzys janowcowy
1. Odrodzenie ducha
2. Przyjęcie pokory: wzywanie śmierci, wzywanie Boga, wzywanie Eliasza
3. Pojednanie i przebaczenie – żyć przeciw ukąszeniom gniewu
X. Wyjście ku szczytom modlitwy
1. Nowa epifania
2. Królewski lęk
3. Fundament Boskiego milczenia
4. Kontemplacyjne poddanie
5. Dziedzina kontemplacji
XI. Przekleństwo zachłanności
XII. Powołanie Elizeusza
1. Niebiańska woń namaszczeń
2. Płaszcz chwały zarzucony na pokolenia
3. Krąg prorockiej wierności: Idź i wracaj!
XIII. Odejście w ogniu
1. Pożegnalna droga ku niebu
2. Misterium wznoszenia
3. Symbolika ognia
4. Misterium trwania
5. Misterium poprzedzania
Epilog pierwszy: koniec kultu Baala
Epilog drugi: Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko (Mt 17,11)   

ELIZEUSZ
Duchowo-mistyczny komentarz do cyklu Elizeusza
1. Powołanie
2. Obdarowanie duchem
3. Uzdrowienie wód
4. Kopanie rowów
5. Ukaranie małych szyderców
6. Rozmnożenie oliwy
7. Wskrzeszenie dziecka
8. Zatruta strawa
9. Rozmnożenie chleba
10. Uzdrowienie Naamana
11. Wyłowiona siekiera
12. Demaskowanie knowań
13. Obfitość głodu, obfitość nasycenia
14. Rydwan Izraela
15. Strzały
16. Kości życia

Zamiast zakończenia

 
Zobacz także
Ks. Tomasz Stępień
Wiemy, że dzięki poznaniu siebie możemy lepiej poznać innych, ale jak to jest w przypadku poznania Boga? Otóż nawet człowiek poznając siebie może odnaleźć w sobie ślad Boga. Każdy filozof wie, że skutek musi być choć trochę podobny do przyczyny. Zatem człowiek poznając siebie będzie mógł odkryć w sobie podobieństwo do Stwórcy...
 
Romano Guardini
Musi budzić zdziwienie, do jakiego stopnia ze świadomości chrześcijańskiej zniknęła idea przymierza. Wspominamy o niej specjalnie, ale zdaje się, że straciła ona dla nas swe znaczenie; nasza egzystencja jako chrześcijan określana jest przez pojęcie nowego życia, nowego świata, królestwa Boga. Wszystkie one wiążą się z odnośnymi pojęciami zaczerpniętymi z porządku naturalnego i przybierają maskę rzeczy samozrozumiałych. Zawsze jednak nadchodzi moment, gdy maski zostają zerwane...
 
Joanna Jonderko-Bęczkowska
ilfrid Stinissen OCD porównuje życie takiego człowieka do kogoś, kto zamierza pływać na otwartej wodzie. Przyjemność z takiego pływania w dużej mierze zależy od pogody. Natomiast nurek wcale nie musi się przejmować tym, że pada deszcz albo wieje wiatr. Na głębinie wszędzie jest tak samo spokojnie.
 
 
___________________
 
 reklama