logo
Wtorek, 17 maja 2022 r.
imieniny:
Brunony, Sławomira, Wery, Paschalisa, Weroniki – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Katoflix

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Bruno Maggioni
Nowa ewangelizacja. Moc i piękno Słowa
Wydawnictwo Bratni Zew
 


Bruno Maggioni mówi z prostotą o teraźniejszości albo, inaczej mówiąc, stawia teraźniejszość Kościoła i historii przed Słowem Bożym. Z czystą ewangeliczną jasnością Maggioniemu udaje się sprawić, że ewangeliczne słowo rozbrzmiewa w teraźniejszości nie popadając w banalne czy polemiczne uwspółcześnienia, lecz zawsze będąc odbiciem Słowa Bożego, którego siłą jest łagodność.
 
Wydawca: Wydawnictwo Bratni Zew
Rok wydania: 2012
ISBN: 978-83-7485-206-7
Format: 130 x 210
Stron: 224
Rodzaj okładki: Miękka
  
   

 
Wprowadzenie

„Ewangelizacja zawsze jest głoszeniem nowości: nowości Chrystusa”, tym skuteczniejszym, im prostszymi słowami wyrażonym. I to właśnie prostota, ta trudna i rzadko spotykana cnota, pojawia się częstokroć w rozważaniach Bruno Maggioniego, będąc ich duchową kanwą. Jest to taki rodzaj prostoty, który idzie w parze z radykalnością, a nie mogłoby być inaczej, ponieważ cały wywód Maggioniego jest zgodny z Ewangelią i jest na służbie Ewangelii. Jest to taki rodzaj prostoty, która nie ma nic wspólnego z łatwością, lecz która jest wynikiem ascezy, wewnętrznej pracy oraz badań, i objawia się jako równowaga między znajomością Biblii a umiejętnością głoszenia ludziom dobrej nowiny współcześnie, w historii, w sposób zrozumiały dla wszystkich, wykształconych i niewykształconych. Prostota jest uniwersalna, dociera do wszystkich, przemawia językiem Ducha i głosi każdemu, bez wyjątku, dzieła Boga. Dokładnie jak to miało miejsce w dzień zesłania Ducha Świętego według ­opowieści z Dziejów Apostolskich. Prostota jest uniwersalna, tak jak uniwersalna jest Biblia, która nie jest wyłącznym dziedzictwem wierzących, tak jak uniwersalna jest dobra nowina, przeznaczona dla każdego, tak jak uniwersalna jest miłość Boga i miłosierdzie Jezusa, chrześcijańska wspólnota, miłość bliźniego i sprawiedliwość, i tak jak uniwersalny jest Bóg, o którym mówi Jezus z Nazaretu. Maggioni przypomina jednak, że „ludzie nie kochają Boga uniwersalnego, lecz wolą Boga stronniczego”. Zresztą, jak stwierdza Maggioni, to nie powinno dziwić, skoro „centrum chrześcijańskiej uniwersalności” jest krzyż, z którego Chrystus przyciąga wszystkich do siebie. Uniwersalność to jedna z myśli przewodnich rozważań Maggioniego, które najbardziej ukazują jego cechy jako człowieka wierzącego, nie tylko zakochanego w Ewangelii, lecz miłującego człowieka i tęskniącego za pogodzoną ludzkością: „Już w Starym Testamencie – pisze autor – ludzie pielgrzymowali nie tylko do Boga, lecz zawsze była to droga ku innej, zbratanej ludzkości, ku wspólnej ojczyźnie. A Chrystus wywyższony, chwalebny, lecz ukrzyżowany, zgromadzi ludzi”.
 
Ta książka Maggioniego jest istotna, zwłaszcza, bo ukazała się w roku Synodu biskupów poświęconego Nowej ewangelizacji dla przekazu chrześcijańskiej wiary (7-28 października 2012). Stanowi posługę kościelną i posługę wiary, ponieważ umieszcza nową ewangelizację w perspektywie ewangelicznej wartości, poza którą ewangelizacja zostaje ograniczona do aspektów przede wszystkim socjologicznych czy kulturowych czy też pasterskich. Ponadto przypomina II Sobór Watykański, który został otwarty pięćdziesiąt lat temu. Maggioni kładąc nacisk na pierwszeństwo Słowa Bożego, które musi oświecać i ożywiać nową ewangelizację, wzywa do tego, co stało się możliwe w środowisku katolickim dzięki Dei Verbum, konstytucji, która być może jest dokumentem mającym największe możliwości reformatorskie spośród dokumentów jakie powstały podczas soborowych posiedzeń.
 
Autor mówi z prostotą także o teraźniejszości albo, inaczej mówiąc, stawia teraźniejszość Kościoła i historii przed Słowem Bożym. Z czystą ewangeliczną jasnością Maggioniemu udaje się sprawić, że ewangeliczne słowo rozbrzmiewa w teraźniejszości nie popadając w banalne czy polemiczne uwspółcześnienia, lecz zawsze będąc odbiciem Słowa Bożego, którego siłą jest łagodność. Jego spostrzeżenia, czynione z punktu widzenia dojrzałego wierzącego człowieka, który jest w stanie stać się mały niczym dziecko, są zarazem łagodne i ostre: „Ewangelia nie głosi odrzucenia świata, lecz miłość Boga do świata”; jeśli Słowo oskarża świat, to nie „dlatego, że nie jest on chrześcijański, lecz ­dlatego, że jest bałwochwalczy, niemoralny i niesprawiedliwy. Oskarża go, ponieważ jest nieludzki”; „oskarżenie nie ma go zniszczyć, lecz otworzyć na nowe możliwości”; „jeśli głoszenie Ewangelii wydaje się stare i wywołuje nudę, to znaczy, że to nie Ewangelię głoszono”.
 
Prostota, jako sztuka czytania i interpretacji Pisma Świętego wzbudza mądrość, która przenika tę książkę. Tak, jest to mądra książka, która żywi się ludzką mądrością autora i paradoksalną mądrością Ewangelii, a w efekcie krzyża. Jest to książka, która ma odwagę domagać się, aby doniosłe dzieło ewangelizacji było zawsze powrotem do sedna Ewangelii, w przekonaniu, że energia potrzebna do głoszenia Jej dzisiaj zawsze bierze się ze starożytnych źródeł: „Pierwsi chrześcijanie wiedzieli, że Ewangelia posiada różnorakie treści i następstwa oraz, że ludzie mają wiele rozmaitych potrzeb, lecz byli także przekonani, że nowość, zadziwienie i siła przekonania Ewangelii biorą się z jej źródeł, a nie z pojedynczych szczegółów. Żadna konieczność nie odciągała ich od sedna”.
 
I właśnie ten powrót do sedna musi być nową ewangelizacją, której książka Bruno Maggioniego nie tylko przedstawia zarys, lecz której jest także w pełni udanym przykładem.
 
Enzo Bianchi
Przeor wspólnoty monastycznej z Bose 

Spis treści
 
Wprowadzenie
I. PRYMAT SŁOWA I NOWA EWANGELIZACJA
 
1. Słowo jest nasieniem, z którego wyrasta drzewo
Tekst soborowy: „Dei Verbum” (rozdz. 6)
Słowo Boże a Pismo Święte
Doświadczenie Słowa
 
2. Język Słowa
Na początku było Słowo
Głoszenie pierwotnej wspólnoty: przypowieści, dialog, cuda i milczenie
Nauczanie bez drogi na skróty
 
3. Biblia i pytania współczesnego człowieka
Konfrontacja z życiem
Arcydzieło literackie
Poszukiwanie Boga
Księga modlitwy
Radykalna zmiana dla nowej ewangelizacji
 
II. LICZNE FORMY JEDNEGO NAUCZANIA
 
1. Ewangelizowanie to głoszenie Dobrej Nowiny
Jezus Chrystus jest źródłem
Chrześcijańskie doświadczenie rodzi się z Dobrej Nowiny
Czas się wypełnił i Królestwo Boże jest blisko
Człowiek jest jak trawa, lecz słowo Boga trwa na wieki
„Posłał mnie, bym niósł dobrą nowinę ubogim”
Wystąpienie Jezusa w synagodze w Nazarecie
„Dobra Nowina” w życiu Pawła
Ewangelizacja jest koniecznością
 
2. Bóg pielgrzym w poszukiwaniu człowieka
Inicjatywa należy do Boga
Bóg słucha wołania ludu i „zstępuje”
Bóg staje się sługą człowieka
Syn objawia oblicze Ojca
W stronę Jerozolimy
Jezus, nasz towarzysz podróży
Ewangelizować to stać się pielgrzymującym do człowieka
 
3. Trzy okoliczności głoszenia wiary w pierwotnej wspólnocie
Wieczerza Pana
Nauka krzyża
Na ateńskim Areopagu
W perspektywie nowej ewangelizacji
 
4. Sól ziemi i światło świata. Jakie miejsce dla misji?
Słowa dla wspólnoty
„Wy jesteście solą dla ziemi”
„Wy jesteście światłem świata”
Przestrzeń nowej ewangelizacji
 
5. Ze świątyni do domów ludzi: misja w Ewangelii świętego Łukasza – w Dziejach Apostolskich
Misja i miłość bliźniego
Podstawowy punkt odniesienia: Jezus z Nazaretu
Postacie i style misji we wspólnotach z Dziejów Apostolskich
Wskazówki do refleksji nad nową ewangelizacją
 
6. „Jak Ojciec mnie posłał”. Misja w Ewangelii według świętego Jana
Granicą misji jest świat
Źródłem misji jest Trójca Święta
Ja też was posyłam
Duch i misja
 
7. Ewangelizacja według Pawła
Na wszelki sposób rozgłasza się Chrystusa
Źródło uniwersalności
Ukryta i ujawniona tajemnica
 
8. Nowa ewangelizacja i młodzież: widowisko krzyża
Wprowadzenie
Co oznacza „nowa ewangelizacja i młodzież”?
Widowisko krzyża
Widowisko, które staje się rzeczywistością
„Idźcie i głoście”
 
9. To, co jest fundamentalne dla nowej ewangelizacji
„Treść” nowej ewangelizacji
Konieczne cechy współczesnej ewangelizacji
Sercem misji jest głoszenie
Jezus Chrystus jest nowiną, która zrzesza
Zaangażowanie w wyzwolenie człowieka
Misja ad gentes
Współpraca między Kościołami
Nowa ewangelizacja
 
 
Zobacz także
Robert Piłat
Do pojednania nie wystarczy warunek, że strony postanowiły nie krzywdzić się w przyszłości. Pojednanie musi się opierać na przebaczeniu, a to z kolei na sprawiedliwym osądzie. Krzywda niszczy wspólnotę. Czyni to przez utrzymywanie izolującego ludzi poczucia nieszczęścia, pragnienie odwetu, niewiarę w możliwość stworzenia kryteriów sprawiedliwości i sprostania tym kryteriom...
 
ks. Edward Staniek
Można spotkać człowieka promieniującego pokojem. Jego mieszkanie jest oazą pokoju. Inni przychodzą do niego, by odzyskać równowagę ducha, uspokoić się, odpocząć. Wystarczy godzinne spotkanie z takim człowiekiem, by nastąpiła renowacja naszego ducha. 
 
o. Albert Wach OCD
Stawianie takich pytań może przerażać, a nawet rodzić niechęć do Boga. Czuje się w nich bowiem powiew biurokratycznego chłodu, który przez uchylone drzwi wdziera się także do Kościoła i czyni z niego instytucję podobną do innych. Programowanie wszakże kojarzy się z rzeczami tego świata, z ekonomią i polityką, z biznesem i organizowaniem życia społecznego, z komputerami i maszynami do liczenia pieniędzy...
 
 
___________________
 
 reklama

katolicyzm