Od wieków chleb jest podstawą pożywienia ludzkości i nic nie jest w stanie go zastąpić. Choć z pozoru może nieco spowszedniały, jak żaden inny produkt, otaczany jest szacunkiem i czcią. Słowami modlitwy powszechnej prośba o chleb od tysiącleci każdego dnia kierowana jest do Boga przez wierzących na całym świecie. Ten owoc ziemi i pracy ludzkich rąk ofiarowany jest również na ołtarzu podczas Eucharystii, kiedy przeistacza się w Ciało Chrystusa.

 

W poczuciu szczególnego poszanowania dla chleba wychowane zostało najstarsze pokolenie. Szacunek ten nabrał jeszcze głębszego wyrazu w czasie głodu i wojennego niedostatku. Ci, którzy go doświadczyli, nie odważyliby się dziś wyrzucić nawet czerstwej kromki. Na każdym napoczynanym bochenku kreślą nożem znak krzyża, a znaleziony przypadkiem kawałek chleba z czułością podnoszą z ziemi i całują. Tak mówił Cyprian Kamil Norwid w „Mojej piosnce” i tak też uczy nasza polska tradycja.

 

 

Chleb stanowi jeden z podstawowych składników diety człowieka. Pełnił i pełni nadal istotną rolę kultową i kulturowo-symboliczną. W Biblii wspominany jest w ponad dwustu trzydziestu miejscach. Najbardziej znany fragment pochodzi z Nowego Testamentu a mówi o cudownym rozmnożeniu chleba przez Jezusa i nakarmieniu nim tłumów zgromadzonych na pustyni.

 

Symboliczne znaczenie chleba rozciąga się na obszar więzów międzyludzkich, nadając szczególny sens aktowi dzielenia się lub łamania się nim. Święty brat Albert Chmielowski – znany z pełnej poświęcenia pracy na rzecz biednych i bezdomnych – mówił, że człowiek ma być dobry jak chleb, by z niego mogli sobie inni ułamać tyle, ile im akurat potrzeba.

 

Chleb jest również symbolem dobrodziejstw ziemi. Podczas dorocznych dożynek wielki bochen upieczony ze świeżej mąki i pobłogosławiony w czasie Mszy św. łamany jest i rozdzielany między uczestników święta plonów. Dzielenie chleba to także symboliczny akt dobrodziejstwa, bo chleb w ręku człowieka staje się pokarmem, a więc wsparciem i pomocą dla innych. Trudno również wyobrazić sobie uroczystość zawarcia związku małżeńskiego bez symbolicznego powitania młodej pary chlebem i solą na progu weselnego domu. Dawniej chleb wyrażał gościnność i przyjaźń. Był podstawą ludzkiego życia nie tylko do zaspokajania głodu, ile spożywania z innymi. Symbolizował przyjaźń człowieka z Bogiem.