logo
Piątek, 05 marca 2021 r.
imieniny:
Aurory, Euzebiusza, Hadriana, Fryderyka, Oliwii – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Zygmunt Szczęsny Feliński
Pamiętniki
Wydawnictwo PAX
 


autor: Zygmunt Szczęsny Feliński
Wydawca: PAX
Rok wydania: 2009
Wydanie: II
ISBN: 978-83-211-1863-5
Format: 170 x 245
Stron: 628
Rodzaj okładki: twarda
 
Kup tą książkę

 

W lutym na konsystorzu w Watykanie zapadła decyzja o kanonizacji arcybiskupa Zygmunta Szczęsnego Felińskiego. Papież wyniesie go na ołtarz 11 października 2009 r.
Do grona błogosławionych zaliczył go Jan Paweł II. Arcybiskup był założycielem Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek z Rodziny Maryi, pochodził z patriotycznej rodziny, jego matka była sybiraczką. Święcenia kapłańskie  otrzymał w 1855 r. W Petersburgu, w wieku 40 lat został mianowany metropolitą warszawskim. W kilka miesięcy po objęciu tej godności represje po powstaniu styczniowym objęły nawet Kościół. Arcybiskup nie szedł jednak na kompromisy, nie współpracował z zaborcami. Szczęsny Feliński został na 20 lat zesłany.

Żył w prowincjonalnym Jarosławiu na Wołgą, pod koniec życia wyjechał do austriackiej Galicji. Zmarł w Krakowie 17 września 1895r. Zdecydowanie przeciwny był wybuchowi nieprzygotowanego jego zdaniem powstania styczniowego w 1863 roku. Jednak po jego rozpoczęciu stanął w obronie praw Polaków. Wystosował między innymi dwa bardzo ostre listy do cara protestując przeciwko deptaniu praw ludności polskiej i represjom.

W rezultacie został skazany przez Rosjan na wygnanie. 20 lat spędził w Jarosławiu nad Wołgą pracując jako duszpasterz tysięcy polskich wygnańców i niosąc im pomoc materialną. Dzięki rokowaniom między Stolicą Apostolską a Rosją w 1883 roku został zwolniony z wygnania. Udał się do wschodniej Galicji, gdzie całkowicie poświęcił się pracy społeczno-charytatywnej. Zmarł w Krakowie w 1895 roku.

Biskup-zesłaniec został beatyfikowany przez Jana Pawła II w Krakowie podczas jego ostatniej pielgrzymki do Polski w sierpniu 2002 roku Po latach znamienne słowa wypowiedział o arcybiskupie Felińskim kard. Stefan Wyszyński: ... Człowiek ten... ustanowił wzór dla pasterzy. Pokazał jak trzeba pracować w nowej rzeczywistości, aby uszanować prawa Narodu, z którego przecież wychodzi i biskup, z ludu wzięty i dla ludu postanowiony w tym, co do Boga należy. [...] Naród patrzy na biskupa i biskup musi być w swej postawie - wyrazisty. [...] Pozostawił... Narodowi i biskupom Metropolii wskazanie granic, których biskup przekroczyć nie może. I wtedy musi powiedzieć: Non possumus...!


***

Pamiętniki Zygmunta Szczęsnego Felińskiego (1882-1895) ze względu na swe walory literackie, piękną polszczyznę i niebagatelną wartość historyczną należą do wyjątkowych pozycji pamiętnikarstwa XIX wieku. Autor daje w nich m.in. obraz tzw. ziem zabranych począwszy od lat trzydziestych XIX wieku, porusza sprawę spisku Konarskiego, opisuje studia w Moskwie, emigrację we Francji, przyjaźń z Juliuszem Słowackim, udział w powstaniu wielkopolskim 1848 roku, lutową i czerwcową rewolucję w Paryżu. Część druga, obejmująca lata 1851-1883, tj. studia teologiczne w Żytomierzu i Petersburgu, pierwsze lata działalności duszpasterskiej, okres władania stolicą arcybiskupią w Warszawie oraz zesłanie, stanowi niezwykle cenne źródło historyczne, bo w tym czasie autor zajmował eksponowane stanowisko kościelne i polityczne i znalazł się w samym centrum wydarzeń związanych z powstaniem styczniowym. Jako wielki patriota był jednocześnie – z motywów chrześcijańskich – przeciwnikiem powstania, co nie przysporzyło mu wówczas popularności zarówno w społeczeństwie, jak i wśród duchownych. Po represjach, jakie spadły na powstańców, opowiedział się zdecydowanie po stronie narodu i poniósł tego konsekwencje w postaci zesłania i utraty stanowiska.

Instytut Wydawniczy PAX wydaje po raz drugi "Pamiętniki"arcybiskupa Felińskiego! Przyczyna wznowienia jest niebłaha – arcybiskup Zygmunt Szczęsny Feliński, dotychczas błogosławiony, zostaje kanonizowany, będzie ogłoszony świętym! Jego „Pamiętniki” dotychczas budziły zainteresowanie ze względu na ocenę wydarzeń, zawartą w opisie nie tylko własnych dziejów, ale także ze względu na język i specyfikę ujmowania nastrojów społecznych. „Pamiętniki” pozostaną fascynującym zapisem obserwacji życia w różnych warstwach społecznych, dokonanym przez jednego człowieka, na tle burzliwych sytuacji narodowych. Dziś dochodzi nowy aspekt odczytywania „Pamiętników” – były one pisane przez człowieka świętego. Możemy więc odkryć drogę, jaką kroczył Polak powołany do świętości w trudnych okolicznościach politycznych XIX wieku.

 
Zobacz także
Czytelniczka
Wielu z nas tłumaczy to pojęcie w podobny sposób: religia, światopogląd…, lecz dla każdego może mieć ono inne sens. Dla mnie ma ono wielkie znaczenie. Jest to zaufanie, wyznanie czy przekonanie. Bez wiary trudno byłoby mi żyć. Każdy w „coś” wierzy. Dla jednych są to bożki, dla drugich własna osoba, a dla jeszcze innych Bóg-Ojciec wszechmogący...
 
br. Andrzej Zębik OFMCap.
W 1543 r. do furty kapucyńskiego klasztoru zadzwonił dwudziestoośmioletni Feliks, wyrażając pragnienie zostania zakonnikiem. Był dojrzałym mężczyzną, miał za sobą doświadczenie ciężkiej pracy na roli. Od dziecka wychowany przez głęboko wierzących rodziców w atmosferze zdrowej i prostej religijności. Jego powołanie kształtowało się pod wpływem dziecięcego zauroczenia opowieściami o pustelnikach, a przede wszystkim dzięki codziennemu chrześcijańskiemu życiu w rodzinie...
 
ks. Henryk Bolczyk
Pytamy, do czego zmierza dojrzewanie… Odpowiedź jest prosta: do wielkości człowieka, do odkrywania jego godności! Póki co, bardziej cenimy pracę i jej efekty niż samego człowieka. Wyznaczamy nagrody dla najzdolniejszych, dla odkrywców praw usprawniających technologię przemysłu. Wiele z nich będzie miało zastosowanie w produkcji broni niszczącej człowieka. 
 
 
___________________
 
 reklama