logo
Sobota, 06 marca 2021 r.
imieniny:
Kolety, Jordana, Marcina, Róży, Wiktora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Michał Wojciechowski
Pismo – dlaczego święte?
Idziemy
 


A nie odwrotnie

Pewna pani przyszła do księdza z prośbą, by poświęcił jej Pismo Święte. Zdziwiła się, gdy odpowiedział, że ono święte już jest i że mógłby poświęcić nim wodę, a nie odwrotnie. Jak widać, wyrażenie "Pismo Święte" traktuje się potocznie jako nazwę, nie myśląc o jego sensie.

Co zatem znaczy: Pismo Święte. Czym różni się ono od innych książek? "Pismo" oznacza tutaj: 'to, co napisane, tekst'. Piszemy je wielką literą jako nazwę własną, ale także dla okazania szacunku i podkreślenia wyjątkowości tekstu. Odpowiada to akcentowi położonemu na słowo "Pismo" w wypowiedziach Pisma Świętego. Wyczuwamy go w często pojawiającym się w Biblii zwrocie: "mówi Pismo".

Przymiotnik "święty" pojawia się przy tej okazji tylko wyjątkowo, w wyrażeniu "Pisma święte" w Drugim Liście do Tymoteusza (3,14). Zaraz też pada tam stwierdzenie, że są one natchnione przez Boga (2 Tm 3,16; por. 2 P 1,20-21). Dlatego starożytni chrześcijanie, wyczuleni na wagę Pisma, mówili chętnie właśnie Pismo Święte, po łacinie Scriptura Sacra.

Drugi tytuł, Biblia, znaczy po grecku tyle co 'księgi', i również pojawia się w tekście biblijnym. Czasem spotykamy wprost sformułowanie "Księgi Święte" (1 Mch 12,9; 2 Mch 8,23). Starsze polskie wydanie protestanckie nosiło, i słusznie, tytuł "Biblia Święta".

Co to jest ta świetość?

Potoczne rozumienie słowa "święty" może być mylące. Oznacza ono ludzi żyjących pobożnie i moralnie, jak też rzeczy wzniosłe, świątobliwe i pobożne. Wtedy okazuje się, że Biblia zawiera wiele opisów rzeczy zwyczajnych, zdarzeń dramatycznych, złych czynów - co gorszy czytelnika oczekującego nabożnej czytanki.
Dość często święte i sakralne jest przeciwstawiane świeckiemu i codziennemu. Wtedy święte jest to, co niedotykalne, tabu, albo też odległe od życia. I temu pojmowaniu Biblia nie odpowiada, gdyż powinna mieć i ma żywy kontakt z codzienną rzeczywistością. Ma być otwierana, a nie tylko adorowana. "Bierz i czytaj!" – usłyszał św. Augustyn.

Tymczasem w samej Biblii, a także w całym świecie starożytnym, święte jest raczej to, co jest blisko bóstwa. Świętość oznacza uświęcenie obecnością bóstwa, konsekrację, wyniesienie.
Sam Bóg jest święty, to znaczy wzniosły i doskonały, ale przecież nie odległy od świata: Tak bowiem mówi Wysoki i Wzniosły, którego stolica jest wieczna, a imię Święty: zamieszkuję miejsce wysokie i święte; ale: Jestem z człowiekiem skruszonym i pokornym (Iz 57, 15). Zarazem świętość Boga ma wymiar moralny: Bóg święty przez sprawiedliwość okaże swą świętość (Iz 5, 16).

Odblask Bożej świętości

Święte jest następnie to, co należy do Boga: świątynia i elementy kultu. O ludziach mówi się tak rzadko, chodzi wtedy o tych, którzy są szczególnie blisko Boga – najbardziej oczywiście Jezus. Bliskość ta jest bowiem istotą świętości, reszta to jej zewnętrzne objawy.
Pismo jest więc święte dlatego, że, zawierając Słowo Boże, stanowi odblask Bożej świętości. Głosi Boga i tchnie Bogiem. Jego teksty od Boga pochodzą; czytając je, dotykamy boskiej rzeczywistości, choć za pośrednictwem ludzkich słów. Utwory biblijne odznaczają się wyjątkową więzią z Bogiem – źródłem życia, dobra i świętości.
Starożytni chrześcijanie porównywali Pismo Święte do Chrystusa. Raz, że jego nieznajomość jest nieznajomością Chrystusa (św. Hieronim). Dwa, że w Chrystusie Bóg stał się człowiekiem, a w Piśmie Świętym Słowo Boże wyraża się przez słowa ludzkie (św. Jan Chryzostom).
To Bóg jest autorem Pisma Świętego. Nie w tym sensie, by prowadził rękę pisarza, ale w tym, że powstanie ksiąg biblijnych zamierzył i sprawił, jak też zagwarantował ich prawdziwość. Dlatego czytamy o nich: mogą napełnić cię mądrością prowadzącą do zbawienia przez wiarę w Chrystusie Jezusie (2 Tm 3,15). Zaznaczmy tylko, że ze względu na niedoskonałość ludzkich współautorów pełną prawdę zawiera Pismo Święte jako całość.

O Duchu Świętym można powiedzieć, że jest zarazem Duchem uświęcenia (Rz 1,4), gdyż napełnia Kościół i pojedynczego człowieka Bożą obecnością. Pismo, będąc Świętym, też służy uświęceniu ludzi, w najgłębszym sensie zbliżenia ich do Boga. Nie będąc świętymi, nie powinniśmy może o tym za wiele mówić, ale przecież jest jasne, że kontakt ze słowem biblijnym sprzyja czystszemu myśleniu i lepszemu postępowaniu. Prowadzi nas we właściwą stronę: ku górze, a nie na manowce.


 
1 2  następna
Zobacz także
ks. Ryszard Kempiak SDB
Księgi apokryficzne powstawały w różnych kręgach: ortodoksyjnych, jak również w ramach nurtów heretyckich. Stąd przez długi czas uważane były za błędne i nie przywiązywano do nich wagi, chociaż średniowiecze powszechnie je znało. Reformacja i oświecenie doprowadziły ostatecznie do zaniku zainteresowania tymi pismami...
 
ks. Ryszard Kempiak SDB
W Bogu nie ma stagnacji. Ani życie doczesne, ani tym bardziej czyściec i niebo nie są doświadczaniem jakiegoś zawieszenia i bezruchu. Jezus mówi o swym Ojcu, że jest tym, który działa (J 5, 17). Całe dzieło miłosierdzia, obejmujące również stan czyśćca, ukierunkowane jest na rozwój. Ma na celu taką dojrzałość człowieka, która umożliwi mu wejście w pełnię relacji z Bogiem.
 
 
Cornelia
Po lekturze czasopisma "Miłujcie się" zdecydowałam się dać świadectwo. Nie tyle o moim prywatnym życiu, co o otoczeniu, w którym żyję już od 22 lat. Chcę podkreślić, że to, przed czym ostrzegani są młodych ludzi w Polsce czy w Rosji, tutaj, w Niemczech, jest codziennością. To świat bez Boga i miłości, zupełna cywilizacja śmierci...
 
 
___________________
 
 reklama