logo
Środa, 12 sierpnia 2020 r.
imieniny:

Hilarii, Juliana, Lecha, Eupliusza – wyślij kartkę

Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
Wojciech Świątkiewicz
Pontyfikat przełomów
Idziemy
 


DO KOŃCA Z MŁODZIEŻĄ
 
Z inicjatywy Jana Pawła II od 1984 r. zaczęto w Kościele organizować Światowe Dni Młodzieży. W dwa lata później papież postanowił, że będą się one odbywać co rok na przemian: raz w diecezjach, a w następnym roku w wyznaczonym miejscu na świecie. W 1991 r. młodzież z całego świata – także zza Żelaznej Kurtyny – przyjechała na Jasną Górę. Papież wyznał w książce „Wstańcie, chodźmy!”, że inspiracją były jego krakowskie spotkania z młodzieżą studencką i oazową. Podczas Światowego Dnia Młodzieży w Manilii (15 stycznia 1995) papieska Msza św. była największym zgromadzeniem w dziejach. Uczestniczyło w niej ok. 5–6 mln. wiernych, nie tylko katolików. Tłum był tak wielki, że papież nie mógł się przedostać do ołtarza samochodem, ale musiał skorzystać z helikoptera. To zgromadzenie miało miejsce na kontynencie azjatyckim, najludniejszym, a zarazem najmniej katolickim.
 
Spotkania te wciąż  budziły niedowierzanie światowych mediów, które ogłaszały kolejne kryzysy, a młodzież – jak w Denver (USA) czy w Paryżu – zaskakiwała milionową obecnością. Papież miał z nią doskonały kontakt, kochał młodych ludzi i oni odwzajemniali  jego miłość. Młodzi wiedzieli, że Jan Paweł II jest człowiekiem, który najgłębiej wierzy w to co mówi. Często mówili, że jest ich jedynym autorytetem. Dlatego przyjmowali jego słowa, także wtedy, gdy stawiał im niełatwe wymagania.
 
RECHABILITOWAŁ LUTRA, HUSA I GALILEUSZA
 
Do historii Jan Paweł II przejdzie także jako papież, który miał odwagę przeprosić za błędy i grzechy popełnione przez ludzi Kościoła. I choć były głosy, nawet z najbliższego otoczenia papieża, że publiczne wyznanie win może nadwyrężyć autorytet Kościoła, on nie zrezygnował z tego zamiaru. 12 marca 2000 r. w Bazylice św. Piotra podczas liturgii pokutnej prefekci kongregacji watykańskich wypowiadali słowa modlitwy, w których przepraszali za grzechy popełnione przez ludzi Kościoła wobec prawdy, jedności Kościoła, wobec Żydów, przeciw miłości i pokojowi. Papież prosił o wybaczenie i zapewnił, że Kościół również wybacza innym grzechy popełnione wobec niego.
 
W Pradze 21 kwietnia 1990 r., Jan Paweł II wskazywał na „nieskazitelność życia osobistego” czeskiego reformatora Jana Husa. Natomiast w liście wydanym z okazji 500. rocznicy urodzin Marcina Lutra (31 października 1983) nazwał twórcę reformacji „człowiekiem głęboko religijnym” i zachęcił do kontynuowania sumiennych badań historycznych nad jego osobą. Tak o tych dwóch postaciach nie mówił żaden papież. Podobnie zresztą jak o Galileuszu, o którym Jan Paweł II powiedział 31 października 1992 r., że „okazał on większą przenikliwość niż teolodzy, jego przeciwnicy, którzy nie byli zdolni do rewizji interpretacji Biblii”.
 
 
Zobacz także
ks. Krzysztof Gajewski SDS
Skad Kosciół wie, że dana osoba jest już w Niebie i można ją czcić jako swiętą? Przecież to wie tylko Bog.
 
ks. Krzysztof Gajewski SDS
Dlaczego tylko w pierwszych wiekach chrześcijan nazywano "Świętymi"? Kto ich za życia kanonizował?
 
Joanna Gorecka-Kalita
O świcie, w piątek 13 października 1307 r., królewski doradca Wilhelm z Nogaret na czele uzbrojonych podwładnych prewota Paryża wdziera się do komandorii templariuszy. Wywleka z łoża Wielkiego Mistrza Jakuba de Molay, zatrzymuje wszystkich jego towarzyszy i zajmuje dobra zakonu. W tym samym czasie identyczne, doskonale zsynchronizowane operacje policyjne zostają przeprowadzone w pozostałych komandoriach Francji (a jest ich około pięciuset, sześciuset!). Wszyscy templariusze zostają aresztowani i osadzeni w więzieniu...
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー