logo
Poniedziałek, 06 lipca 2020 r.
imieniny:
Dominiki, Jaropełka, Łucji, Marii Teresy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
 
Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 
o. Robert Wawrzeniecki OMI
Poznaj swoją godność!
eSPe
 


Zachęcam was do odprawienia indywidualnego dnia skupienia i do przemyślenia tego, w jaki sposób dokonujecie wyborów moralnych. Czy podejmujecie wszystkie decyzje w łączności z Jezusem? Pomocna może być wam poniższa medytacja.
 
Wprowadzenie
 
 Gdy słyszymy słowo „moralność’, to często mamy skojarzenia z tym, co krępuje i ogranicza człowieka. Tymczasem Jezus, a za Nim Kościół mówi nam o moralności, która jest drogą praktycznego zastosowania wskazań Ewangelii i Przykazań Bożych. Moralność nie jest związana z niewolniczym podporządkowaniem się tym wskazaniom. Chodzi tu o wybór dokonany w pełnej wolności, którą daje Jezus. To wybór tego, co dobre, a unikanie rzeczy i spraw złych. Wybór, przed którym staje każdego dnia.
 
Czasem moralność kojarzymy z jednym ze szkolnych utworów „Moralność Pani Dulskiej”. Chodzi tu o podwójne, dwulicowe życie: jedno na pokaz, inne dla swojego prywatnego użytku. W takim wypadku człowiek dostaje schizofrenii duchowej, moralnej. Życie w zakłamaniu prowadzi do wykrzywienia sumienia i podejmowania niemoralnych wyborów życiowych.
 
Jakie zatem recepty dotyczące moralnego życia znajdujemy na kartach Pisma Świętego? Co mówi nam sam Bóg? Jak chce nas prowadzić do pełni szczęścia? Jakiej udziela nam pomocy? Do czego nas powołuje? To tylko niektóre pytania, na które należałoby sobie odpowiedzieć.
 
Powołanie do świętości
 
Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie (J 17,17–19).
Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski (Mt 5,46–48).
 
Prawda, codzienne jej realizowanie, życie w prawdzie to zadanie ucznia Chrystusa, to moje zadanie. Życie w prawdzie to właśnie dokonywanie dobrych wyborów w swoim życiu. Kroczenie drogą prawdy to umieranie dla grzechu, a życie w świętości Bożej.
Poprzez dokonywanie moralnych wyborów postępuję na drodze rozwoju duchowego, a co za tym idzie, stawiam kolejne kroki na drodze świętości. Jezus zapewnia mnie, że ta droga jest jedynie pewną.
 
Moralność to postępowanie zgodnie z wolą Boga. Nie jednak tylko i wyłącznie, by spełniać jakieś wymagania, ale by odpowiedzieć miłością na Jego miłość. Postępowanie moralne to takie, które nie szuka swego, nie chce przypodobać się innym (por. 1 Kor 13,5–7), ale wynika z najgłębszego pragnienia człowieka.
 
Na wzór Jezusa
 
Rzekł więc do nich Jezus: Gdy wywyższycie Syna Człowieczego, wtedy poznacie, że Ja jestem i że Ja nic od siebie nie czynię, ale że to mówię, czego Mnie Ojciec nauczył. A Ten, który Mnie posłał, jest ze Mną: nie pozostawił Mnie samego, bo Ja zawsze czynię to, co się Jemu podoba (J 8,28–29).
Ktoś rzekł do Niego: Oto Twoja Matka i Twoi bracia stoją na dworze i chcą mówić z Tobą. Lecz On odpowiedział temu, który Mu to oznajmił: Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi? I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł: Oto moja matka i moi bracia. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten Mi jest bratem, siostrą i matką (Mt 12,48–50).
 
Wzorem dla mnie, jako chrześcijanina, jest sam Jezus Chrystus. On nie tylko nauczał, mówił piękne słowa, ale swoim życiem – konkretnymi postawami – dał świadectwo temu, co mówił innym. Jezus zostawił nam wzór pełnienia woli Bożej, nawet wbrew sobie, nawet wobec przeciwności i trudności.
Postępować moralnie, to brać przykład z Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala (por. Hbr 12,2). Droga życia wiary, a co za tym idzie, konkretnych postaw życiowych, ma swoje źródło w Chrystusie, który pełnił wolę Ojca i wziął na ramiona drzewo krzyża.
 
 
1 2 3  następna
Zobacz także
ks. Jerzy Olszówka SDS
Poprzez Dekalog Pan Bóg wprowadził człowieka w świat prawdziwych wartości, na których opiera się ludzkie życie. Ukazał, że ważne są jego związki ze Stwórcą, wyrażające się w kierowaniu się w życiu taką hierarchią wartości, w której Bóg jest na pierwszym miejscu, w prowadzeniu dialogu z Bogiem na modlitwie, w roztropnym dzieleniu czasu na pracę i świętowanie. Wskazał, że prawdziwą wartością jest rodzina, ludzkie życie, będące świętym darem Boga...
 
ks. Mirosław Tykfer
Będziesz miłował… jak siebie samego. To przykazanie bywa rozumiane na setki sposobów. Od banalnych uproszczeń, po głęboko duchowe analizy. Bez niego nie ma jednak prawdziwego nawrócenia. Nawrócenie zwykle kojarzy się z odnowieniem wiary w Boga. Po zastanowieniu się zaczynamy dodawać jeszcze miłość do drugiego człowieka. Zasada „nie można kochać Boga, nie kochając drugiego człowieka” jest dla chrześcijan fundamentalna.  
 
Danuta Piekarz
Drugi spośród siedmiu listów Apokalipsy jest skierowany do Kościoła w Smyrnie (dzisiejszy Izmir). Było to bardzo aktywne miasto portowe, położone ok. 50 km od Efezu. Życie chrześcijan w Smyrnie można określić jako bardzo trudne z różnych przyczyn. Był to Kościół ubogi nie tylko z powodu ubogiego pochodzenia wiernych. 
 
 
___________________
 
 reklama
 
 
 

 

 
グッチバッグコピー グッチ財布コピー