Ryszarda, Teodora, Wilhelminy, Eugenii, Romualda – wyślij kartkę
- Aborcja, Eutanazja
- Biblia
- Bóg, wiara, rozum
- Cierpienie, Chorzy
- Cuda
- Czaty
- Dekalog
- Dogmaty
- Duch Święty
- Duchowość
- F.A.Q.
- Filozofia
- Grzech
- Historia Kościoła
- Inne religie
- Jezus Chrystus
- Katechezy
- Kościół
- Maryja
- Misje
- Modlitwa
- Moralność
- Muzyka, kultura, sztuka
- Nawrócenie
- Powołanie
- Prawo kościelne
- Rodzina, Małżeństwo
- Rozważania, opowiadania
- Sakramenty
- Seksualność
- Sekty, okultyzm
- Sens życia
- Spowiedź święta
- Szatan, piekło
- Świadectwa
- Świat wokół nas
- Święci, Świątobliwi
- Tradycje, Liturgia
- Wywiady
- Życie wieczne
Czym jest życie? Co to znaczy, że człowiek żyje? Można żyć i nie znać życia naprawdę. Jak ważne jest zastanowienie się nad własnym istnieniem dowodzi czas Wielkiego Postu, który ma swój określony początek i koniec, który przede wszystkim ma cel… tak jak życie każdego, jednego człowieka.
Cele
II Niedziela Wielkiego Postu: Jaki jest mój cel? Co jest w życiu najważniejsze i skąd wiadomo, że cel, który chcę osiągnąć jest dobry?
Kluczowe dla projektu życie jest przekonanie, że cel istnieje – że nasze dążenia mają sens i swój cel – końcowy i te, poboczne. Nicholas Machiavelli zasłynął głównie z myśli: Cel uświęca środki. Czy cel może sprawić, że środki staną się dobre? Czy można nie zważając na przeszkody dążyć do celu? Celem jest życie wieczne, projekt jest pisany – życie jest przeżywane – by cel osiągnąć.
Warto zweryfikować poprzednie cele, zastanowić się czy były one ważne, czy przydatne, czy w ostatecznym rozrachunku przybliżają do Zbawienia? O tym czy warto stawiać namioty, czy warto zatrzymywać się w drodze do celu? Na te i inne pytania w II Niedzielę Wielkiego Postu odpowiada Józef Tarnówka SDS.
"Samo ziemskie życie, nawet najszlachetniejsze, nie jest celem ostatecznym, bo gdyby tak było to poświęcenie życia, ofiara Chrystusa i tak wielu jego naśladowców nie miałaby żadnego sensu... (...) Wielki Post to dogodna okazja, aby zrobić przegląd naszych celów, które były dla nas kiedyś ważne, i tych ostatnio wybranych i tych, które namierzamy..."
Józef Franciszek Tarnówka SDS
Dla starożytnych Izraelitów, każde słowo było czymś wyjątkowym, mającym większe znaczenie niż tylko przemijający dźwięk, gdyż z nim wiązano siłę witalną pozostawiającą skutek. W ustach proroka ujawniało moc pochodzącą od JHWH, tj. potęgę, która uzdrawiała i dawała skuteczność czynom dołączonym do słowa. Słowo Boga bowiem, ma skuteczność stwórczą.
___________________
